Amanda Lear - Sweet Revenge (1978)

De single Follow Me is een hit geweest. Verder ken ik helemaal niets van haar en ik geloof niet dat ik daarmee iets heb gemist. Misschien zijn er andere users die nog wat zinnigs kunnen vertellen.

Sweet Revenge was het 2e album van discozangeres Amanda Lear. Om aandacht te trekken voor haar zangcarrière werd het gerucht in de wereld gebracht dat ze een transsexueel was. Later bleek het nog echt waar te zijn ook, of toch niet. Het bleef een raadsel. Behalve de op single uitgekomen nummers 'Gold' en 'Enigma', bevat deze langspeler ook de wereldhit 'Follow me'. Alle nummers klinken erg origineel en zijn zeer vakkundig opgenomen door producer Anthony Monn. Hij weet als geen ander wat hij wel en niet kan bereiken met de extravagante stem van Miss Lear. Het oog voor detail valt bijzonder sterk op in het vrolijke uptemponummer 'Comics'. Alleen het Rock achtige 'The Stud' is iets minder..

toch apart dat niemand anno 2008 weet of het nu om ene man of vrouw gaat

nobody

muzikaal niet veel bijzonders geloof ik

albumtitels als

-alter ego
-incognito
-never trust a pretty face

zouden kunnen verwijzen naar een verleden als transseksueel

op fotos is ze immer bedekt, althans, haar ' female' parts zijn nooit in beeld, de rest van haar lichaam vaak wel

hoeft niets te betekenen, e doch draagt bij aan het mysterie

"Follow Me" vind ik een fantastisch en origineel nummer. Verder ken ik enkel nog "Gold" en "Enigma (Give a Bit of Mmh to Me)" die ik wat minder maar ook best aardig vind.
Anno 1978 viel ze inderdaad op met haar unieke lage stem en haar imago. Zij was voordien te zien op de hoes van het Roxy Music-album "For your Pleasure" en zij zou een kortstondige relatie met David Bowie hebben gehad.

En als we Leo Blokhuis moeten geloven ook met Jagger en Ferry.
Maar we hebben Blokhuis wel vaker op een leugentje kunnen betrappen dachten wij.

Aha..Amanda. Deze had mijn zus en die heb ik dan ook geloof ik zo'n 700 x voorbij horen komen. Gelukkig kwam er destijds een nieuwe Abba uit en was ik er even van af.

Stiekem vond ik t niet eens verschrikkelijk allemaal en de hit was erg lekker

Is dat een zweep om de muziek op te zwepen?

Ik heb helemaal niets met deze muziek maar mijn broer had destijds de lp gekocht. Ik kan mij herinneren dat zij op de binnenzijde van deze klaphoes stond afgebeeld met haar blote tieten.

Follow me en Enigma zijn heerlijk! Amanda Lear is trouwens helemaal terug in het dance genre! In 2005 met de dancehit "Paris by night" en nu in 2009 met haar nieuwe dancealbum. Hiervan zal waarschijnlijk het electronummer '"I'm coming up" de eerste single worden!

Je moet het maar doen op 70-jarige leeftijd! In mijn ogen hipper dan Tina Turner of Donna Summer!

Malle Joy fantaseert graag over het mysterie, maar ik denk dat de beelden tegenspreken want voor zich spreken.

link


Que?

(Met imageshack kon ik deze afbeelding overigens niet opladen )

Fijn dat kronos mijn reactie van bijna 3 jaar geleden nog eens omhooghaalt, met als defensie een 2 tal foos die nog steeds niets waterdicht bewijzen

Ik hoef je niet te vertellen dat in real life maar ook op net net, genoeg (foto)voorbeelden te vinden zijn van vrouwen waarvan je onmogelijk zou kunnen zeggen of je met een biologische vrouw te maken hebt of met een F>M transseksueel

In ieder geval is je uitspraak dat op fotos ze immer bedekt is, althans, haar ' female' parts nooit in beeld zijn, de rest van haar lichaam vaak wel bij deze weerlegd.


Dat is nu nog eens een 'defense' om van achterover te vallen. Het mysterie breidt zich bij deze gigantisch uit. Toch apart bijvoorbeeld dat niemand anno 2011 weet of het nu om ene man of vrouw gaat wat Malle betreft. Nobody. Alter ego Malle van Joy zou kunnen verwijzen naar enz... Het draagt bij aan het mysterie enz...



Maar even serieus, naar ik lees heeft ze zelf dat mysterie mee in de wereld geholpen en dat heeft haar blijkbaar geholpen bij de carrière. Hoe dan ook, later heeft ze het gerucht dat ze ooit een man was ontkend en uitgelegd dat het niet meer dan een mythe was om publiciteit te krijgen.
bron

Vandaag deze lp uit de kringloop geplukt. Klinkt vooralsnog erg lekker. Nummers lopen in elkaar over. Hoorde denk ik bij die tijd.
Klinkt beter dan een Grace Jones, nog zo'n extravagant type.

Gezien de zeer manlijke kaaklijn op de topless foto zou ik zeggen dat A Man Da bij geboorte een piemeltje had.

Matig album. Composities zijn niet veel bijzonders, stem ligt me ook niet lekker in het gehoor.

Dit is een geweldig 2de album van Amanda Lear. Kant 1 zijn 5 nummers die in elkaar overlopen en een verhaal vertellen. Follow Me was een grote hit in 1978 in Europa. Enigma (give a bit of mmh to me) werd ook nog een hitje. Veel van de teksten van de nummers zijn door haarzelf geschreven, vaak met veel humor.
Amanda is uiteraard geen "zangeres" in de gebruikelijke zin van het woord. Toch gebruikt ze haar bijzondere stem om een originele plaat te maken. Ik vind alle nummers geweldig maar Hollywood Flashback verdient een extra vermelding. Dit vind ik een geweldige ballad waar het nostalgische gevoel vanaf druipt.

Ja is wel goed allemaal.

Zie je een liedje van haar op een website, komt er in beeld: Amanda Lear Postfach 800 149 8000 München 80.

toedeledokie, ga elders bedelen.

Is dat ironisch bedoeld of snap je het echt niet?

Bij elke artiest kwam er in die tijd zo'n adres onder waar je heen kon schrijven. Voor veel fans de manier om in "contact" te komen met de artiest. Je kon een postzegel opsturen en dan kreeg je van de platenmaatschappij of fanclub iets terug? bijvoorbeeld een foto met handtekening o.i.d.
Misschien zijn er op Musicmeter mensen die wel eens geschreven hebben en hun ervaringen willen delen?

Je doelt wellicht onder andere op het album Muse van Grace Jones. Daar is ook één plaatkant een aaneengeschakelde disco-medley is. Bij Jones zij het dan wel grotendeels covers, de Jamaïcaanse speelt op muzikaal gebied toch een klasse hoger i.m.o. Al is dat wellicht ingegeven door het sterkere new-wave en reggaewerk dat Grace Jones later met Sly & Robbie zou uitbrengen. Jones en Lear waren eind jaren '70 trouwens graag gehoorde en vooral geziene gasten in eenzelfde Italiaans soft-erotisch muziekprogramma.

Maar hier gaat het over Sweet Revenge, een plaatje dat ik ook graag lust. 'Follow Me' is het bekendste nummer en doet wat het tekstueel suggereert: de luisteraar op sleeptouw nemen doorheen de aansluitende nummers. De orkestrale geluidsmuur is vakmanschap en voor ik het door heb, is het paatje helaas al halfom.

Kant twee gaat een beetje alle richtingen uit: van cabaret tot glamrock. Maar mijn absolute favoriet is toch het discohitje 'Enigma'. Onlangs zag ik mijn ex-dorpsgenoot en stand-up comedian Piv Huvluv dit nummer in z'n show erg functioneel gebruiken. Dank om mij aan dit fijn nummer te herinneren.

Over een raadsel gesproken: hoe echt zouden de ontblote borsten op de binnenhoes van Sweet Revenge eigenlijk zijn? De specialisten van dienst hebben in oude posts hierboven hun licht op de zaak al laten schijnen. Eén belangrijke naam is daarbij nog niet gevallen: Salvador Dalì. Ik las ooit - in een serieuze biografie - dat de meester la Lear gebruikte als een soort muze2.0. Gefascineerd en met zicht op haar ontblote onderkant hield hij dan in z'n ene hand een penseel vast en in z'n andere hand ... nou ja, een ander soort penseel. Zou "Oh Mother, Look What They've Done to Me" dan toch over het snijwerk van een genitale chirurgijn gaan?

Terug terzake: Sweet Revenge is van begin tot einde lekker leuk luisterbaar. Dat is volgens mij in grote mate te danken aan het puike productiewerk. Alleen al daarom geef ik deze plaat vier en een half sterretjes - een halfje meer dan bijvoorbeeld aan Velvet Underground & Nico. Zo kan niemand mij ooit nog van enig cultureel snobisme beschuldigen.

Mooi stuk Earlyspencer!

Revenge heb ik einde jaren '70 ook regelmatig gedraaid en wanneer ik de clip van Follow Me zie, valt mij op hoe professioneel La Lear de camera en haar stem gebruikt.

ik zeg bewust La Lear aangezien Amanda zelf in alle interviews waarin er toespelingen werden gemaakt over een eventuele sexe operatie duidelijk heeft gemaakt dat ze in Saigon als meisje ter wereld is gekomen.

Er zijn diverse interviews te vinden op YouTube en er is recent ook een documentaire over haar gemaakt. Daarin zegt zij dat haar lage stem altijd aanleiding is geweest om daarover (gender) te speculeren. Er zijn zelfs producers geweest die haar met aanspoorde tot veel roken en het drinken van whisky om zoveel mogelijk een hese en lage stem te krijgen a La Dietrich (bij wie haar gender identiteit nooit een vraagteken heeft opgeleverd).

Ze heeft relaties/flings gehad met diverse grote namen, Bowie (ten tijde van zijn huwelijk met Angie) Bryan Ferry, nadat ze poseerde voor het tweede Roxy Music album For Your Pleasure, met een gedrogeerde zwarte panter. Frry een womanizer pur sang zou nooit een fling beginnen met een transgender.

Haar introductie met Salvador Dali was ook bijzonder, Amanda Lear zei bij hun ontmoeting dat ze collega's waren, aangezien zij zichzelf ook als kunstschilder(es) zag, maar Dali schamperde daarover dat vrouwen niet kunnen schilderen. Zij werd zijn muze, maar Gala zijn vrouw was zijn geliefde. Gala had een gruwelijke hekel aan de spotlights, vandaar dat Dali graag met Amanda Lear verscheen.

Ik ben er zelf ook van overtuigd dat zij altijd- vanaf het moment dat ze het levenslicht zag- een vrouw is geweest. Alleen al door het simpele feit dat ze géén adamsappel heeft.

Ze is nu 85 en nog steeds en raffisante verschijning, nog niet zo lang geleden liep ze mee als topmodel in de show van haar goede vriend Jean Paul Gaultier. leuk om te zien!