Rainbow - Live in Germany 1976 (1990)

Dit is dus een volledige Rainbow show uit '76, die is samengesteld uit drie opgenomen concerten die in Duitsland werden gedaan. De opname kwaliteit is niet erg denderend (een beetje zacht - zeker in vergelijk met bvb. On Stage) maar goed genoeg om toch eens te beluisteren.

De show op zich is uitstekend, Blackmore speelt geweldig en ook de rest van de band is subliem. En het is natuurlijk alleen al de moeite om het geweldige Stargazer live in de collectie te hebben.

Ik weet niet in hoeverre het momenteel nog verkrijgbaar is, maar het is al verschillende keren geremasterd onder een lichtjes ander artwork en titel (heb hem ook al eens onder de titel Live in Europe zien liggen van het Spitfire label). In ieder geval is het de moeite om te weten dat er ook een Japanse remaster op uitkomen staat, met daarin de drie volledige concerten (6 discs dus). (hoewel ik niet zeker van ben of hij ook te importeren is, maar ik denk het wel).

Een mooie aanvulling op On Stage. Vooral de tweede disc is interessant. Prachtig intro van Tony Carey bij Stargazer en Still I'm Sad is uitgerust met een solo van Cozy Powell. De uitvoering van Do You Close Your Eyes is ook machtig. Die eerste disc wordt weinig gedraaid; het overlapt met On Stage en die klinkt beter.

Ik heb dit album en On Stage als live-albums in de kast staan. Beide zijn daar lange tijd niet uitgekomen: ik herinnerde me beide albums als heel veel gepriegel en eindeloos uitgerekte nummers. Iets waarvoor ik in de stemming moet zijn.

De afgelopen tijd heb ik dit album toch maar weer eens een paar keer beluisterd, en dat viel eigenlijk heel erg mee. De cd opent met het wervelende Kill the King, om daarna door te gaan met Deep Purple’s Mistreated. (Ik ken de versie van Rainbow bijna beter dan die van Deep Purple). Dat nummer is erg goed, maar tegen het einde, als Blackmore en Dio gaan duelleren (‘dododooo’), hadden ze van mij over mogen slaan.
De meeste nummers volgen dezelfde opbouw als Mistreated: Blackmore (of Carey) speelt een intro van een paar minuten, dan volgt de riff die ik ken van de studioversie, dan een uitgerekt middenstuk, waarna Dio weer invalt en het nummer wordt afgesloten.
In vergelijking met On Stage biedt Live in Germany een langere, medley-vrije uitgave van Man on the Silver Mountain. Ook staat hier Stargazer op, die in vergelijking met Rising niet heel anders gebracht wordt. Daar staat tegenover dat Still I’m Sad op dit album een drumsolo heeft (die van mij, zoals gebruikelijk, weggelaten had mogen worden) en dat het geluid wat minder is dan op de remaster van On Stage die ik heb.

Als ik in de stemming ben voor Rainbow livealbums, gaat mijn voorkeur toch uit naar Live in Germany. Een mooie verzameling livenummers.

4.0*

Aan the 'On Stage' CD heb ik genoeg. Wat een eindeloos gepriel!! Nummers die worden gerekt tot 15 minuten met oersaaie gitaargepingel. Luister ook maar eens naar die drumsolo in Still I'am Sad, verschrikkelijk. Ik had de recensie van Metal Mike in de laatste Aardschok gewoon moeten overslaan haha

Alleen al om Stargazer de moeite waard wat mij betreft. Geweldig intro van Tony Carey en een van de meest adembenemende solo's van Ritchie Blackmore die ik gehoord heb, en als ons op On Stage een drumsolo wordt onthouden in Still I'm Sad, wil ik die wel graag horen op een opname als deze. Zwakke schakel vind ik Mistreated wat ik gewoon niet bij Ronnie James Dio vind passen. Man on the Silver Mountain en Catch the Rainbow zijn m.i. weinig anders dan op On Stage. Geluid is wat rauwer. Zal niet veel aan gesleuteld zijn.

Ik tijwelde tijdens het luisteren een tijdje of ik deze cd 3,5 ster zou geven. Tegen het einde werd ik toch wel wat te gaar van al die lang uitgesponnen nummers. En een cd met een 7 beoordelen als je geen zin hebt om deze de komende jaren nogmaals te beluisteren, vind ik niet passend.

Elke keer dat ik deze CD opzet is het weer een genot voor het oor. Blackmore en Dio zijn in grootse vorm en staan prominent in de mix, maar ook de rest van de band staat als een huis. Ik kan me de bezwaren over de lang uitgesponnen nummers voorstellen, maar persoonlijk geef ik me graag over aan de grillen van Ritchie en stoort het me geenszins.

Het grote gemis op On Stage is natuurlijk Stargazer en alleen daarom is Live In Germany een mooie aanvulling aan de collectie.

Helemaal eens met bovenstaand relaas, dit is een welkome aanvulling op On Stage, en mede vanwege Stargazer natuurlijk helemaal geweldig. Tja, de lange uitgesponnen nummers, love it or hate it, maar ik vind het allemaal prima

Een stuk beter dan On Stage . De nummers worden anders gespeeld bv Mistreated is veel beter hierop dan op Stage . Geluid is ook top . Draai deze liever dan On Stage . Blackmore in top vorm .