Honeymoon Suite - The Big Prize (1986)

Stevige AOR uit Canada. Valt op door het stevige gitaarwerk van Derry Greehan en de mooie stem van Johnny Dee.

Ian Anderson van Jethro Tull doet mee op All Along You Knew.

Ik snap overigens de lage waardering voor de band niet.

Ook vreemde dat zo weinig mensen deze multi-platinum verkopende band kennen.

Da's lang geleden, ik kom er via het ''wat draai je nu''-topic weer bij terecht, dank. Snel eens naar op zoek.

Doe dat, want ik geniet er op dit moment weer enorm van.

Gelukkig heb ik het oude vinyl nog en ik vond 'm in 86 de beste elpee!
Teruggeluisterd weet ik weer waarom. Te gekke sound wel wat gedateerd maar het blijft goed. Bad attitude is een topper, maar "all allong you knew" is van wereldklasse.
Enige single was " bad attitude". Gelukkig als single op vinyl.
4 sterren waardige plaat..
Ps heeft iemand de cd?

Afgelopen zaterdag op de kop weten te tikken op vinyl. Ik had alleen Racing after midnight op cd. Die had ik onlangs weer eens opstaan en dacht; dit is eigenlijk te gek! Daarom dus deze lp maar gekocht. En damn, deze is zelfs nog beter! Heerlijke melodieuze hardrock in het straatje Loverboy, Harem Scarem, Bon Jovi en noem ze allemaal maar op. Geweldige refreinen en een heerlijke gitaarsound. Niks mis mee!

Ik vond ze vroeger aardig tot goed, maar nu zou ik dit album niet meert opnieuw aanschaffen. Jij bent net even wat meer fan denk ik

Ik ben helemaal geen fan juist. Of bedoel je van dit soort muziek? In het laatste geval heb je gelijk. In het eerste geval dus niet. Zoals ik al aangaf had ik maar 1 album van ze in bezit dus dan ben je niet echt een fan lijkt me

Niemand op deze site is echt een fan van een band toch?
Meer fan van muziek.

Ik vind Honeymoon Suite altijd kwaliteit afleveren. Ook deze magistrale plaat.
Lekker melodieuze hardrock, ik kan er geen genoeg van krijgen.

Nou, om eerlijk te zijn ben ik best fan van één of meerdere bands. Al vind ik liefhebber of bewonderaar een beter woord. Bij fan denk ik al snel aan gillende vrouwen enz. enz.

Ik ben ook liefhebber van deze muzieksoort. Prog, AOR, maar ook Jazzrock (helaas is die stroming min of meer ter ziele) mag ik graag horen

Dit is toch wel de beste plaat van deze band.

Heerlijke FM-rock met een beetje een bite, met goed scherp gitaarwerk en toch ook een lekkere melodieuze inslag door de keyboards van Ray Coburn en zelfs een nummer met Ian Anderson van Jethro Tull op fluit.

Wat deze plaat toch fijner maakt dan de opvolger is dat alles door de band is geschreven (geen covers dus).

Ik las ook dat de mix-engineer van deze plaat (Bob Rock) door deze plaat echt is doorgebroken en ontdekt werd door Bon Jovi, waarop deze hem inhuurde voor Slippery When Wet.

Op deze plaat staan eigenlijk geen mindere tracks, maar mijn favoriet is toch de wereldwijde hit Feel It Again. Een erg fijne song.

Ja dat is een top album! Maar heel stiekem heeft deze band geen slechte platen gemaakt. Dat Bob Rock n.a.v. van zijn werk aan dit album is doorgebroken en ingehuurd door Bon Jovi wist ik niet. Ik dacht dat hij al furore met Loverboy had gemaakt. Zeker in thuisland Canada dan toch. Maakt ook niet zoveel uit verder.

Ik denk eerlijk gezegd dat het vooral producer Bruce Fairbairn was die dit soort platen een heel eigen, radio-ready geluid meegaf. Als engineer zal Bob Rock er best aan bijgedragen hebben - en later bewees hij het ook op eigen kracht te kunnen. En hoe!

Loverboy was de eerste band waar Fairnbairn furore mee maakte. In Canada en de VS heel bekend, maar niet bij ons. En dat geldt voor Honeymoon Suite eigenlijk ook. Ik ben er altijd van uitgegaan dat het deze twee productieklussen waren die Bon Jovi op het spoor brachten van Fairbairn en Rock, die samen het geluid van BJ's eerste millionseller Slippery when wet bepaalden.
Maar ik ben ff gaan googelen, en het blijkt uiteindelijk Fairbairns productie van de relatief onbekende band Black 'n' Blue die Jon Bon Jovi naar de telefoon deed grijpen, zo lees ik in het In Memoriam van de veel te vroeg overleden producer.

Over dit album: ja, ik heb ook een handjevol Honeymoon Suite-CD's, en daarvan vind ik dit toch wel de beste: qua songs, productie en arrangementen en ook qua vocale inbreng. Ik vind Honeymoon Suite een prettig in het gehoor liggende poprockband, zoals je er destijds best veel had in Canada en de VS. Maar Honeymoon Suite heeft toch wel een prettig eigen geluid, vooral het gitaar- en keyboardwerk. Al lijkt me dat op deze en navolgende albums ook mede vormgegeven door Fairbairn en Rock.
Ik lees op Wikipedia dat deze plaat het enige HMS-album is waar Rock mede de hand in had. Dat verklaart misschien mede waarom het geluid hier net even krachtiger klinkt dan op het debuut en navolgende albums.

Ah ja, Black 'n' Blue....ook een paar prima platen gemaakt. Wist alleen niet dat Faibairn iets bij ze gedaan had. Dacht dat met name ene Gene Simmons zich bemoeide met de productie van hun albums. Maar dat kan ik helemaal mis hebben. Doe het even uit m'n hoofd...

Wat vinden jullie eigenlijk van de bijdrage van Ian Anderson? Toch een beetje een onverwachte (edoch geslaagde) gast-bijdrage.

Moet ik 'm eerst weer eens even luisteren. Van wat ik me er van herinner een prima bijdrage. Anderson dook wel vaker op albums op van andere bands waarbij je het niet zo 1,2,3 vewachtte. Zo stond ik er best van te kijken dat hij de (hoge) background vocals doet op het nummer Stop loving you van Toto. Wist ik lange tijd niet maar sinds ik het weet hoor ik 'm constant

Dat wist ik ook niet. Nu wil ik die song horen, hahaha.

Dat was Jon (van Yes), niet Ian (van Jethro Tull). Er zijn meer hondjes die Fikkie heten...

Dat van Jon en Toto heb ik volgens mij jaren geleden ook via deze site geleerd. En inderdaad, als je dat eenmaal weet, kun je het niet meer ont-horen...

Wat Ian A. betreft: ik moest het nummer All along you knew weer even opzoeken. Maar nu ik het weer eens terughoor, is-ie natuurlijk uit duizenden herkenbaar. Leuk voor de afwisseling op dit album. Geeft dit typisch Canadese rockalbum een beetje een Schots accentje. Leuk gedaan!
Honeymoon Suite - All Along You Knew - YouTube

Hahahaha ja man, je hebt volkomen gelijk! Ik lag blijkbaar behoorlijk te slapen
Neemt niet weg dat ik van beide heren de bijdrage kan waarderen!

Absoluut hun beste plaat, met ook hun mooiste single Feel It Again.
Ik kan geen minpuntje ontdekken op deze plaat.

Bij Boulevard en Strangeways was al de discussie gaande dat de reden waarom ik het zo gaaf vond, omdat er new wave-invloeden in de rock te horen waren. Dat is nu precies hetzelfde als met deze plaat. De bonte mengeling van hardrock, pop en new wave zorgen ervoor dat ik deze plaat altijd hoog blijf aanslaan.