John Lodge - Natural Avenue (1977)

Ooit had ik deze op elpee.
Eens zien of ik m nog te pakken kan krijgen.

Ik vond het alleszinds aardig.

wel een verschrikelijke hoes overigens. Ik ben deze eigenlijk ook nooit tegengekomen in tegenstelling op de samenwerking met Hayward

Is Roger Dean.
Normaal gesproken hadden de Moodies en the Blue Jays samenwerking met een ander. Ben alleen even de naam kwijt.

Zover ik me kan herinneren was dit echt wel degelijke plaat.

Ook leuk was de samenwerking van Graem Edge met Adrian en Paul Gurvitz rond deze tijd.

in de hoes van Blue Jays staat: design Shoot that tiger welke bv. ook de hoes van Songwritter van Justin hayward heeft gedaan. In de hoes van To our childrens childrens childrens wordt Phil Travers genoemd welke natuurlijk ook weer bij Shoot that tiger aangesloten kan zijn.

Shoot That Tiger is net zoiets als Hypgnosis, die ontwerpen de hoezen.
De tekeningen of evt. fotografie is dan van een andere hand.
Ik zal het nog eens opzoeken.
Phil Travers zegt me trouwens niet zoveel.

Heerlijk om die stem van John Lodge te horen.
Vooral op muziek uit die tijd.

Dankzij mijn stem, is in elke geval deze plaat gewoon voldoende. En dat is hij ook.

Mooi artwork van Roger Dean en gewoon degelijke songs. Verder niet veel bijzonders. Blue Jays was toch een betere plaat.

Het moet ook even gemeld worden dat Chris Spedding de gitaarpartijen heeft ingespeeld en dat drummer Kenneth Jones (The Who) is. Toetsenist Mick Weaver is ook geen onbekende (Traffic, David Gilmour. Keef Hartley) en Mel Collins hier en daar op saxofoon (King Crimson, Camel)

En eigenlijk hoort deze plaat gewoon in elke Moody Blues-verzameling.

vooruit heb er een 0.5 bij gedaan. Mede dank zij mijn nieuwe installatie.

Ik en John Lodge zijn je eeuwig dankbaar!

Grappig dat ze dat singletje Street Cafe uit 1980 maar op dit solo-album hebben geplaatst.
Chronologisch zit dit album een jaartje voor Octave, een eerste LP van de Moody Blues in jaren.
Octave had wel wat onderdelen van dit album kunnen gebruiken. Ik kan mij ook voorstellen dat Moody Blues liefhebbers zich na 6 jaar begonnen af te vragen na dit album: waar blijven ze toch?

Natural avenue is zeker geen slecht album maar het is ook wel een beetje gedateerd en MOTR. Maar dat hoeft niet per se wat te geven.
Ik mag het van harte aanbevelen in één van de komende wintermaanden, daar hoort het echt in thuis.