menu

Black Rebel Motorcycle Club - B.R.M.C. (2001)

mijn stem
3,86 (328)
328 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Virgin

  1. Love Burns (4:05)
  2. Red Eyes and Tears (4:00)
  3. Whatever Happened to My Rock 'N Roll (4:38)
  4. Awake (6:12)
  5. White Palms (4:55)
  6. As Sure as the Sun (7:27)
  7. Rifles (5:29)
  8. Too Real (4:55)
  9. Spread Your Love (3:45)
  10. Head Up High (5:35)
  11. Salvation (6:06)
  12. At My Door * (3:32)
  13. Screaming Gun * (4:43)
  14. Tonight's with You * (5:33)
  15. Loaded Gun * (6:09)
toon 4 bonustracks
totale tijdsduur: 57:07 (1:17:04)
zoeken in:
avatar van aERodynamIC
4,0
Lekker gruizig album wat zijn geluid duidelijk heeft geleend van the Jesus and Mary Chain. Toch vind ik dit niet slecht. Ook live was deze band goed te pruimen. De opvolger bleek helaas meer van hetzelfde te zijn en boeide toch minder helaas. Ik vraag me af of het hier bij blijft...........

4,5
Derde nummer is zeker een klassieker.

avatar van herman
4,0
"I fell in love with a new sensation, I gave my heart to a simple chord"...

Dat is inderdaad helemaal waar het om draait in de muziek en BRMC wisten dat mooi te verwoorden. Geweldig nummer inderdaad, maar ik ga zelf nog meer voor Rifles (de dreiging die daarvan uit gaat...) en Red Eyes and Tears (zit zo'n fijn gitaarstuk in).

Prima album van een hele leuke band, wiens tweede album inderdaad wat minder was. Zou ze desalniettemin graag weer 's live willen zien.

avatar van otherfool
4,0
Maar *het* prijsnummer is natuurlijk Spread Your Love. Grote Mannen Rock! Zal binnenkort de hele plaat weer eens opzetten/recenseren.

avatar van otherfool
4,0
Jajaja, BRMC's eerste plaat *heeft* het gewoon. Als ik in een Idols jury zou zitten zou ik het de X-factor noemen. Vuige gitaren en een inderdaad haast dreigende sfeer, een band die je verwacht tegen te komen in een dubieus barretje in een Amerikaanse zuidelijke staat. Het leven is zwaar, de zon schijnt veel te hard, de bikers en truckers zetten het op een zuipen en luisteren ondertussen naar muziek die voor hun gemaakt lijkt te zijn, maar ook een student in het regenachtige Groningen kan bekoren.

Zoals al eerder vermeld, Spread Your Love vind ik het hoogtepunt, maar ook opener Love Burns, hit Rock 'n Roll, het epische As Sure As The Sun en met name het wonderbaarlijk mooie Head Up High zijn heerlijk. Ik blijf het Grote Mannen Rock noemen, en voor een keertje voel ik me dan ook een Grote Man als ik BRMC opzet. Goeie plaaaaaaat!

4 sterren.

avatar van dEUS
5,0
Wat dit trio uit San Francisco laat horen met hun dubuut-album is gewoon Rock 'n' Roll op z'n best!! Het is gewoon vreselijk genieten, de muziek bonkt en stompt uit je cd-player!! Dit album moet je gewoon hebben!!

BRMC die steeds de spanning weer opbouwd en op blijft zoeken, de muziek bij nacht, afgelege zaaltjes in rook..Stuk voor stuk pracht songs..

5 sterren

avatar van Paalhaas
3,5
Bloompje schreef:

Derde nummer is zeker een klassieker.

Vind ik ook (Al was het alleen maar omdat Zachary mij op een ander topic heeft samengevat in dat ene nummer ). Spread your love (Waar heb ik dat nummer eerder gehoord?), Red eyes and tears en Love burns zijn de verdere hoogtepunten voor mij.

avatar van dEUS
5,0
Ruige, eerlijke, in olie gedrenkte Rock 'n Roll.

4,5
What ever happened to my Rock'n Roll...Doet me altijd terugdenken aan de grootse week van de r'n'r in februari 2002. In een week BRMC, White Stripes en The Strokes.. Dat waren nog eens tijden!!

avatar van Flipman
5,0
Goh, inderdaad mooier dan zijn opvolger, hoewel daar helemaal niks mis mee is. Maar ondanks dat ik ook een enorme fan van The Jesus And Mary Chain ben ('k heb zowat al hun albums, op "Hate Rock 'N 'Roll" na), vins ik op het uiterlijk van deze jongens na niet zo heel veel invloed van deze Schotse band in BRMC. Alleen een beetje in "Whatever Happened To My Rock 'N Roll?"

Lost Highway
Wat is me dit toch een fantastiche plaat. Dit is één van de beste rockplaten die ik ooit gehoord heb. De meesten hier zijn in de wolken over Whatever happened en Spread your love, persoonlijk vind ik dat zelfs nog de mindere songs van het album. Ik vind vooral de wat zwaardere/groezelige nummers het beste, zoals Awake en Rifles. Ach geen zwak nummer te bekennen hier, een groots debuut zonder meer.

5,0
Helemaal mee eens. Sterker nog, het beste album vanaf 2000 tot dusver.

Mojo Pin
Weergaloze plaat, punt.

avatar van Raspoetin
4,5
Deze band jaren geleden live op Lowlands gezien en ik vond het toen een zeer goeie liveband, maar had ik het idee dat het niet uit de verf zou komen op cd. Ik moet hier dus op terugkomen: een zeer pakkende plaat die uitnodigt voor meerdere luisterbeurten. Ik ben benieuwd naar de andere platen.

avatar van SiSsY bOY
5,0
Dit album heeft heel veel tijd nodig gehad om uiteindelijk uit te groeien tot een van mij favourieten. Langszaam maar gestaag heeft ie zich nu een weg gebaand naar mijn top 10. Dreigende gitaarpartijen hangen als een donkere wolk boven je hoofd, zware imponerende bassen denderen dwars door je heen en dat gecombineerd met een flinke dosis rock & roll.

Geweldig

avatar van SiSsY bOY
5,0
dEUS schreef:
Ruige, eerlijke, in olie gedrenkte Rock 'n Roll.


Mooi verwoord trouwens!

avatar van Yeahz
4,5
Geweldige plaat; 'motorkerels' met ballen en gevoel.

avatar van Reint
3,5
Klassieker. Past in het rijtje van Is This It?, White Blood Cells, de EP Yeah Yeah Yeah's. De wederopstanding van de Amerikaanse rock & roll, zeg maar. De Britten zouden hierna volgen met Up the Bracket.

Toch een stukje muziekgeschiedenis deze plaat.

avatar van dj maus
3,0
Mooie hoes, geweldige opener, aardige single, maar toch al een jaar of 6 niet meer uit de kast gehaald.

Zegt dat genoeg?

avatar van dEUS
5,0
Black Rebel Motorcycle Club houdt dit jaar grote schoonmaak. In juni van dit jaar stapte drummer Nick Jago uit de band, al kwamen zijn eigen woorden eerder in de buurt van ontslag. Hij hield er dan ook wel eens vreemd gedrag op na, zo is hij bij de uitreiking van een Video Award in 2003 ooit hardleers het podium afgesleept. In mei 2007 kwam de drummer terug om een jaar later weer zonder Motorclub-jasje te gaan spelen. Niet alleen de band werd opgeruimd, maar ook de eerste twee albums zijn dit jaar opgepoetst. Het debuut B.R.M.C. en Take The On, On Your Own, de albums waar Jago nog wel een rol vervulde, werden onder de allesreiniger gelegd en voorzien van wat extra ornamenten.
Het prijsnummer van B.R.M.C. is natuurlijk 'Whatever Happened To My Rock 'n' Roll (Punk Song)'. Een kneiter van een rockhit, een fragmentatiebom van riffs, rauwe vocalen en beukende herrie. Uptempo als een speedverslaafde jagen de leden de rock door een dwangbuis heen. Persoonlijk vond ik het één van de beste rocktracks van 2001. Samen met The Strokes luidden zij de bel voor de terugkeer van de garagerock. Maar naast dit omnipotente nummer bevatte het debuut van het trio nog heel wat meer kracht. 'Red Eyes And Tears' mixt een occulte sound met lo-fi rock en zuigt je mee een donkere steeg in. 'Awake' is Kula Shaker met pleinvrees. 'White Palms' zet de diepe bas als joker in. 'Spread Your Love' mengt de eerder genoemde The Strokes met Oasis. 'Head Up High' waant je in een Twin Peaks setting. Kortom, een plaat met hoekige garagerock en duistere ingetogen momenten.
Nu komen daar vier bonusnummers bij, allen als extra's van de single-releases van 'Love Burns' of 'Spread Your Love'. 'At My Door' is een akoestisch rustmoment, waarin de herhaling parten gaat spelen. Een weinig interessante toevoeging aan de plaat eigenlijk. Ook 'Screaming Gun' en 'Tonight's With You zijn geen prijsschieters. Het kabbelt lekker voort in de schemering die het trio al met het originele album materiaal wisten neer te zetten, maar echt warm of koud word je er niet van. 'Loaded Gun' klinkt in tegenstelling tot 'Screaming Gun' wat spannender en nog grauwer dan het albummateriaal, meer tekstueel is het wederom overwegend herhaling. De re-release van het album kan geen kwaad, maar om nu te zeggen dat de fans deze plaat moeten aanschaffen in plaats van het origineel, nee.

avatar van west
4,5
Sterke debuut cd van de B.R.M.C. Gelijk op 4,0*
Toch zijn hun opvolgers Take Them On & Baby 81 nog beter. Dit komt omdat hier een aantal aardige tracks opstaan, naast een aantal echt goede nummers. Op de opvolgers staan vrijwel alleen maar sterke tracks. Overigens: luister vooral naar de EP Baby 81 Sessions: dat is echt geweldig.

De disonant op dit album vind ik White Palms, hun minste nummer. Ook Salvation (Army) - met het Leger des Heils combo - kan mij niet bekoren. Do You Feel Alive? Tot dit nummer kwam wel. Gauw weer beginnen met track 1.
De toppers zijn dan ook voor mij track 1 Love Burns, Red Eyes And Tears, Whatever Happened..., Awake & Spread Your Love. Wat een lekkere cd, wat een heerlijke rock muziek: long live the B.R.M.C.!

avatar van Schat
3,5
aERodynamIC schreef:
Lekker gruizig album wat zijn geluid duidelijk heeft geleend van the Jesus and Mary Chain. Toch vind ik dit niet slecht. Ook live was deze band goed te pruimen. De opvolger bleek helaas meer van hetzelfde te zijn en boeide toch minder helaas. Ik vraag me af of het hier bij blijft...........


'Toch vind ik dit niet slecht' ?? Is er iets slechts dan aan J&MC?
Zeer sterke cd, btw.

avatar van dEUS
5,0
Schat schreef:

'Toch vind ik dit niet slecht' ?? Is er iets slechts dan aan J&MC?
Zeer sterke cd, btw.


De beste nog altijd!!

avatar van TaraB
4,0
Vervolgalbums zijn nog wat beter, maar dit is zeker ook een viertje waard.

4,5
Eigenlijk is elk nummer een succes. De opzwepende gruizige vuile rocknummers en de akoestische en simplistische psychedelischere nummers en alles ertussenin, het werkt gewoon! Ik heb het album nu een jaar, en, tja, de nummers hebben allemaal iets speciaals.
Alleen werkt het voor mij voor geen meter als album, dat gevaar heb je nou eenmaal bij een plaat die meerdere genres en gevoelens weet te pakken, als ik koppijn heb ben ik niet 'in the mood' voor die rock, maar trek in die psychedelica heb je ook weer niet als je de rocknummers leuk vindt. Ik merk dus dat ik vaak skip, niet vaak dezelfde nummers skip, maar een luisterbeurt van het geheel weet me nou eenmaal niet volledig tevreden te stemmen, de persoonlijk uitgestippelde wegen door dit album heen zijn echter wel een waar genot. Screaming Gun trouwens, is pracht van een nummer. Daar begon BRMC voor mij, nadat ik via Brian Jonestown Massacre in het psychedelische genre terechtkwam. Die 'opgepoetste editie' is het absoluut waard voor Screaming Gun.
Deze CD is desalnietemin van een enorme kwaliteit die deze club later niet meer wist te halen, al herhaalden ze naar mijn mening alle trucs die ze hier uit de kast haalden.

4,5
Vanaf het begin heeft BRMC mij kunnen boeien, startend met dit album. Alleen al door het begin van Love burns wilde ik niet meer stoppen met luisteren. De eerste 3 nummers van het album zijn ijzersterk, daarna doen de heren iets rustiger aan.
De nummers zijn goed op het album, maar live beter. Bij bijv. spread your love gaat tijdens een concert het dak er af. Dit blijft 1 van mijn favoriete bands. Alle albums hebben een kwaliteit muziekalisch gezien, maar dit is mijn favoriete album. Ik hoop dat er nog vele albums zullen volgen, BRMC begrijpt wat rock muziek is, en voert dit iedere keer geweldig uit.

avatar van STaRS
4,5
B.R.M.C. is het eerste (album) dat ik van Black Rebel Motorcycle Club beluister. Ik heb het ondertussen al een keer of 3 beluisterd en voor de zoveelste keer sinds ik op deze site ben, heb ik me afgevraagd waarom ik dit niet veel eerder kende.
Als invloeden voor dit album hoor ik Velvet Underground, My Bloody Valentine en The Jesus & Mary Chain, uitstekende en veelbelovende referenties.
Het album begint meteen zeer sterk met Love Burns een van de betere nummers:
'Now she's gone love burns inside me'
Verder horen ook Whater happened to My Rock 'N Roll, Spread Your Love en Salvation tot mijn favorieten Het middenstuk moet nog wat inwerken op mij, een album met deze lengte heeft immers wel vaker iets meer tijd en luisterbeurten (die er zeker nog gaan komen) nodig om te leren kennen en waarderen. Het topnummer van dit album is voor mij echter het heerlijke Head Up High .
Voorlopig houd ik het op 4 sterren, maar dat kan zeker tot 4,5 uitgroeien. Knap debuut

3,5
Wat doet Rifles mij denken aan Climbing up the Walls van Radiohead. Geweldig plaatje trouwens. Veel mooie gitaarpartijen en over het geheel heerlijk luisterplaatje.

avatar van dEUS
5,0
Louis2703 schreef:
Wat doet Rifles mij denken aan Climbing up the Walls van Radiohead. Geweldig plaatje trouwens. Veel mooie gitaarpartijen en over het geheel heerlijk luisterplaatje.


He dit was me nooit opgevallen..en het heb er idd veel van weg

4,5
Louis2703 schreef:
Wat doet Rifles mij denken aan Climbing up the Walls van Radiohead. Geweldig plaatje trouwens. Veel mooie gitaarpartijen en over het geheel heerlijk luisterplaatje.

Grappig dat je die vergelijking maakt. Het is leuk dat soort associaties te hebben. Ik heb bij Spread Your Love bijvoorbeeld weer vaak een mix The Jean Genie van Bowie en On The Road Again van Canned Heat in mijn hoofd. Vanaf de eerste keer dat ik het hoorde. En hoewel ik het een knaller van jewelste vind, heb ik toch altijd een gevoel van 'beetje makkelijk' bij dit nummer.
Een klasseplaat van een van de betere rockers (zeker live) uit de laatste 10 jaar.
Love Burns, Red Eyes and Tears, Rifles, Too Real, Whatever happened to my rock & roll.....een vraag die BRMC die in ieder geval beantwoord heeft.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:42 uur

geplaatst: vandaag om 14:42 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.