Dirty Pretty Things - Waterloo to Anywhere (2006)

Ik vind het ook geen goede platenzaak, maar ja die verdwijnen langzamerhand. Ik vind Plato in Enschede en Deventer ok en voor de rock/metal ga ik naar de Metalzone in Nijverdal.

Ken ze pas net, en moet zeggen dat ik het een erg goed album vind

haalt het absoluut niet bij the libertines maar het is prima te doen.

Wel een leuke sound in het begin. Goed gezind, er zit wat vaart in en toffe songs. Maar het blijft allemaal een beetje hetzelfde, geen toppunten. Het is allemaal erg snel uitgewerkt.

Ik vind ze ook erg vergelijkbaar met Mando Diao - Ode To Ochrasy

Bang Bang, You're Dead. Zeer vermakelijk. Simpel, maar vrolijk. Het is misschien wat simpel en vaker gedaan, maar ik wordt er blij van. Raar dat ik dit niet eerder ontdekt heb.

Dit is gewoon lekkere punk-rock. En ja, ik hou van Carl Barats stem...heerlijk.

Absoluut heerlijk plaatje! Veel beter dan de (relatief) slappe tweede wat mij betreft. Het mag duidelijk zijn dat het de Libertines niet haalt, maar absoluut goed te pruimen.

Hey, B.U.R.M.A. staat niet op mijn kopietje. Dan moet er een sterretje achter het nummer in de lijst toch?

Een aantal jaar terug toen ze in het voorprogramma van RHCP in Goffert Park stonden, was voor mij de eerste keer dat ik DPT hoorde. Het nummer dat me toen vooral bijbleef was Bang, Bang You're Dead. Ik weet niet meer precies hoe, maar een maand of wat geleden kwam ik ze weer tegen en ik ben aan het luisteren gegaan. Conclusie: snelle, energiek rock, met her en der hele mooie teksten erin: You gave me the midas touch, as you turned out to scratch out my heart!. Lekker rock plaatje dus, niks mis mee, maar heel veel meer ook niet.

Trouwens, nummer 11 is ook wel een hele stoere bandnaam eigenlijk

naar mijn mening echt een fantastische cd, kan bijna in m'n top 10 en t komt misschien welles zover, de cd is 'strak' en heeft een bizarre meezingkwaliteit, 't rockt zogezegd de pan uit, 't mist misschien de gammele kwaliteit die de libertines hadden, en een beetje de chemie van pete, maar daar staat tegenover dat deze cd gemiddeld betere nummers kent dan in iedergeval de laatste libertine cd, deadwood, bang bang you're dead, the enemy, if you love a woman, godsiedikie wat een nummers. Daar kunnen de arctic monkeys wat mij betreft nog heel wat van leren.

Bij het beluisteren van dit Dirty Pretty Things bekroop mij een groot Green Day gevoel en aangezien ik dat maar een middelmatige band vind met een one-trick-pony act., doet dat hier ook niet veel goeds voor. Ik vind het allemaal een beetje aan de oppervlakte blijven met her en der wat ruwe accentjes.