Daniël Lohues - Allennig (2006)
mijn stem
92 stemmen
Nederland
Pop / Folk
Label: Greytown
-
Allennig (3:21)
-
Anders Wa'k der Bleben (2:40)
-
Beste Koningin (3:31)
-
Moordlied (2:25)
-
Pries de Dag Nie Veur 'T Aobend Is (2:07)
-
Ha'k Mar 'N Gitaar (0:59)
-
Annelie (4:55)
-
Deurrieden Tot an de Streep (1:51)
-
Anja de Vreemdgangster (3:36)
-
De Kerke (4:40)
-
H. Christoffel (4:05)
-
De Ganzenkoning (4:07)
-
Erica (5:30)
0
geplaatst: 24 november 2011, 21:54 uur
Na twee zeer goede bluesplaten komt Daniël Lohues met zijn "Allennig" vierluik. Deze eerste in de serie is een stijlbreuk met zijn bluesplaten en gaat meer richting singer/songwriter en folk. Toch zijn op sommige nummers nog duidelijk de bluesroots van Lohues hoorbaar, bijvoorbeeld "Anders wa'k der bleben" en "Deurrieden tot an de streep".
Ook een echte murderballad als "Moordlied" is even zo geniaal als hilarisch. Wie verzint er nu immers een lied over de onderwereld van Emmen. Op zijn bluesplaten en met Skik bewees Lohues al dat hij een meester is met taal, en juist het Drentse dialect leent zich hier uitstekend voor. Op een soms simpele maar oh zo doeltreffende wijze maakt Lohues zijn punt in deze mooie kleine liedjes.
De instrumentatie is sober maar past perfect in de sfeer van de liedjes. Multi-instrumentalist Lohues hanteert gitaar, banjo, piano, acccordeon en begeleidt zichzelf ingetogen en altijd in dienst van het liedje. Het zelfgemaakte instrument (een blik, met een stok en een snaar) op "Ha'k mar 'n gitaar" spant de kroon en in amper een minuut legt Lohues uit waarom hij als kind graag gitaar wilde leren spelen.
Ook het liedje over zijn jeugdliefde Annelie is van grote schoonheid. Dit nummer bewijst voor mij de kracht van Daniël Lohues. Zijn teksten en verhalen zijn herkenbaar en daarom ben ik vrijwel altijd geneigd hem te geloven.
Hierboven refereerde ik al even aan "Deurrieden tot an de streep". Een mooi eerbetoon aan wielerlegende Gerry Kneteman, maar ook een mooie levensles. Zo hanteert Lohues wel vaker mooie metaforen om in het Drents zijn boodschap over te brengen.
Prachtige plaat, misschien wel zijn beste in de "Allennig" serie, genieten als het buiten donker wordt en de winter zijn intrede doet, dus 4 sterren.
Ook een echte murderballad als "Moordlied" is even zo geniaal als hilarisch. Wie verzint er nu immers een lied over de onderwereld van Emmen. Op zijn bluesplaten en met Skik bewees Lohues al dat hij een meester is met taal, en juist het Drentse dialect leent zich hier uitstekend voor. Op een soms simpele maar oh zo doeltreffende wijze maakt Lohues zijn punt in deze mooie kleine liedjes.
De instrumentatie is sober maar past perfect in de sfeer van de liedjes. Multi-instrumentalist Lohues hanteert gitaar, banjo, piano, acccordeon en begeleidt zichzelf ingetogen en altijd in dienst van het liedje. Het zelfgemaakte instrument (een blik, met een stok en een snaar) op "Ha'k mar 'n gitaar" spant de kroon en in amper een minuut legt Lohues uit waarom hij als kind graag gitaar wilde leren spelen.
Ook het liedje over zijn jeugdliefde Annelie is van grote schoonheid. Dit nummer bewijst voor mij de kracht van Daniël Lohues. Zijn teksten en verhalen zijn herkenbaar en daarom ben ik vrijwel altijd geneigd hem te geloven.
Hierboven refereerde ik al even aan "Deurrieden tot an de streep". Een mooi eerbetoon aan wielerlegende Gerry Kneteman, maar ook een mooie levensles. Zo hanteert Lohues wel vaker mooie metaforen om in het Drents zijn boodschap over te brengen.
Prachtige plaat, misschien wel zijn beste in de "Allennig" serie, genieten als het buiten donker wordt en de winter zijn intrede doet, dus 4 sterren.
* denotes required fields.
* denotes required fields.