Een duidelijke belofte deze Petite Noir (Yannick Iluga) uit Zuid-Afrika (Nakhane Touré vertelde me dat ie uit Cape Town komt) : jaren '80 wave met wat electro, pop, post-punk en heel lichte Afrikaanse invloeden.
Zo klinkt opener Come Inside een beetje als Blur wat zeker niet verkeerd is. Een broeierige opener de gelijk al de toon zet.
Single Chess heeft iets dreigends in zich. Telkens denk je 'nu gaat het komen' maar er blijft een onderhuidse spanning hangen. Onderkoeld zingt hij zich met falsetto stem door dit nummer heen. Heel in de verte hoor ik een jaren '80 Bowie echo.
Shadows daarentegen doet me denken aan Wild Beasts. Dezelfde falsetto en muzikale inkleuring.
Till We Ghosts klinkt een beetje als jaren '80 Tears for Fears totdat er wat lichte Afrikaanse ritmes in gegooid worden (neem dit begrip ruim, want we krijgen geen tromgeroffel voorgeschoteld).
The Fall is net zo broeierig als de rest. Een warm bad dat helaas al weer vroeg verlaten moet worden.
Vijf nummers is veel te weinig natuurlijk, maar ja, het is dan ook een EP.
Erg lekkere EP, absoluut, dat doet uitkijken naar een volwaardig album!