Pavement - Slanted and Enchanted (1992)

Een aantal maanden geleden de prachtige deluxe edition gekocht. Een must-have voor de Pavement fans ! 5*

Wat? Waar? Wie? Namen - nu

Ik heb me deze cd aangeschaft in '94 (denk ik). Destijds was ik nog een grotere muziekfan dan ik nu ben - het innerlijk vuurtje kan niet altijd eeuwig blijven branden, af en toe heb je nieuwe blokken hout nodig

Ik had "Range life" voor het eerst gehoord toen en wou die cd met "Range life" erop ... in mijn haast kocht ik de enige cd van Pavement. Was toch wel de verkeerde zeker!

Alles op "Slanted & Enchanted" klonk (én klinkt) zo verdomd fantastisch ...

"wwwwwwwwwwwwwwaaaaaaaaaaaaaaaaa", "Oooooooo! Yessssssss", ... waren zo'n paar kreten die me meteen bij de lurven grepen.

De muziek klinkt me nog steeds in de oren als een paar kinderen die 's nachts in een ijssalon opgesloten zitten - "kijk daar! Nog zo'n leuk smaakje! Effe uitproberen".

De plaat gaat alle kanten op, en het rockt allemaal zo aanstekelijk.

Ik had destijds ook een probleem met de teksten - verstond Malkmus niet altijd 100 % - met als gevolg héél bizarre zinsneden: I saw your girlfriend and she's mixing prune cocktails had ik ergens opgevangen - we zijn nu tien jaar verder én nog steeds loopt dat zinnetje soms door m'n hoofd.

Chaos = Zach

Heb je de " deluxe" editie nu al ? Ik heb hem gekocht bij Concerto in A'dam...

Range life hehehe, afgelopen vrijdag ons weer ouderwets misdragen op dit nummer, het werd op mijn verzoek gedraaid in de alternatieve dancing de Elegast in Deventer, uiteraard als allerlaatste wegjaagplaat, dus bleven alleen ik met kameraad over terwijl de barmeisjes verveeld op hunner horloges tuurden en zuchtten "Is het al halluf 5?"
en dan schreeuwen: The queens of the stone age are arrogant bastards, audioslave I don't give a Fok! zo dan is de avond weer goed

Helaas - geen luxe voor deze jongen (financiële kant! ), maar ben nog steeds dik tevreden met m'n ouwetje



Zo moet dat

Lekker rauw album met snelle korte tracks die erg prettig in het gehoor liggen. Minpunt vind ik echter de 'zang' van Malkmus bij sommige nummers. Hij praat meer dan dattie zingt en dat is niet echt mijn ding. Beste nummer vind ik het aanstekelijke Perfume-V.
4 sterren.

Ben een beetje gewend geraakt aan het stemgeluid van Malkmus en ik ben een halfje omhoog gegaan.

waarschijnlijk ben ik hierin een buitenbeentje, maar ik vind dit album van Pavement het minste van allemaal.
Deze plaat is onmiskenbaar een mijlpaal in de geschiedenis van de indie-rock, maar geef mij toch maar de beter afgewerkte, voller klinkende opvolger "Crooked rain, crooked rain" of het heerlijke "Wowee Zowee".
"Here" is natuurlijk wel een bloedmooi nummer.
*** 3 op 5 ***

Briljant. Zowel qua hoes als muziek als tekst als geheel als tijdsgeest als... als... als, ja, wat eigenlijk? Beste plaat van 1992, toen en nu nog steeds. De extra nummers van de DeLuxe Edition zijn natuurlijk niet allemaal even sterk, maar de 4 nummers van de EP 'Watery, Domestic' staan er allen op en rechtvaardigen alleen dáarom al de aankoop.

helemaal kapot gedraaid

rammelend, vals, uit de toon... Net mensen... Pavement hoeft die gladgestreken opsmuk niet. Alleen daarom al zullen ze telkens weer uit de kast worden gehaald. En dat ze humor hebben, dat wisten we toch al ?
Een 3,5.

Sorry mensen, ik ben Pavement-fan, maar ik snap nog altijd niet waarom jullie dit zo sterk vinden... (blijft radeloos voor zich uitstarend achter)

Voor mij zondermeer dé Pavement plaat, naast de eerder al genoemde EP 'Watery, Domestic'. Ik kocht de plaat toen hij net uit was, op vinyl, dankzij een tip van de plaatselijke platenboer.
Moeilijk om uit te leggen wat hier zo goed aan is, maar aangezien er geen enkele plaat is die ik de laatste 14 jaar zó vaak gedraaid heb als deze gun ik S&E zondermeer de volle vijf sterren. Ik blíjf hiervan genieten (terwijl de latere Pavement platen, met uitzondering van 'Crooked Rain, Crooked Rain', hier al jaren staan te verstoffen - die vervelen me gewoon. S&E is me nooit gaan vervelen. Een plaat waarvoor je me midden in de nacht uit bed mag halen. Uiteraard heb ik ook de 'Luxe & Reduxe' dubbel-cd versie aangeschaft. Weliswaar had ik alle extra's al, maar de Peel Sessies klinken hier beter dan op de bootleg die ik al had.

Voor mij een superplaat, één van de hoogtepunten van de popmuziek van de jaren negentig.

Prachtig album,

Dit zijn toch wel de grondleggers van het 'indie-genre', toch jammer dat dat hier op mume nog niet tot apart genre is uitgegroeid

Sorry, maar dat waren imho toch echt bands als Hüsker Dü, Meat Puppets en Black Flag zo'n 10 jaar eerder.

wire, cabaret voltaire, nog 10 jaar eerder

flauw, interpol voor gevorderden

Summer Babe [Winter Version] is werkelijk geniaal.
Stem naar 4*

Heel lang geleden heb ik eens onder het mom van ''het is toch een klassieker'' dit album gedownload. Ik vond het toen best leuk, geloof ik. Nu heb ik 'm na al die jaren eindelijk gekocht, en het is echt een fantastisch album. Begrijp nu alle lof. Voor de liefhebbers van pixies, dinosaur jr., sonic youth etc.

De eerste keer dat ik dit hoorde begreep ik er niks van. Een aardig nummertje, dat Summer Babe, maar meer ook niet. Net als de rest van het album, wat eigenlijk voor het grootste deel aan me voorbijgaan.
Maar een bepaald persoon bleek me maar verzekeren dat dat vanzelf goedkwam na meer luisterbeurten. En wat had hij gelijk. Heeeel erg lo-fi, iets wat ik toen nog niet kende. Het heeft echt het geluid van de Amerikaanse High School. En van het bandje dat in een garage zit te spelen.

Klassieker naast Doolittle en Daydream Nation! 5 sterren.

Pavement. In mijn onstilbare dorst naar tegendraadse rockmuziek genre Pixies kruiste de band mijn pad. Dit is popmuziek voor een klein publiek (amper 20 reacties), muziek met een hoek af.
Soms denk je dat je een mooi popnummertje hoort, maar na 20 seconden is het meestal genoeg geweest. Een eigenzinnige roestige gitaar verminkt de melodie tot iets....prachtigs ! En zanglijnen variëren van parlando tot dierlijk geschreeuw.
Ik kan gerust begrijpen dat veel mensen dit maar niets vinden, maar dit vind ik zo intens. Dit is waarom Mark Herremans zoveel interessanter is dan welke andere atleet dan ook. Dit is de reden waarom een kunstenaar een auto met een voorhamer kapotslaat mijn aandacht krijgt. Dit is puur. Dit is krachtig. Dit meesterwerk krijgt 4.5 sterren van me !

juist ja.
net als sonic youth is pavement wat je noemt echte indie-college-rock.
dit album is heel erg goed, het heeft bijna dezelfde feel als een pixies album in de zin dat sommige nummers toegankelijk zijn, andere juist extreem ontoegankelijk, en andere weer half/half.
maar dit kan je denk ik beter vergelijken met een lo-fi band als guided by voices dan met pixies.
stephen malkmus kan ook leuke teksten schrijven, niet onbelangrijk.
alleen voor summer babe en here wil ik al 4 sterren geven.

Wat zijn die laatste 4-5 nuimmers heerlijk, je kunt horen dat ze goed naar Dinosaur Jr geluisterd hebben, maar het is wel anders genoeg om niet storend te zijn

Verhoog em naar 4*

Malkmus en kornuiten hadden in de beginjaren ook wel erg veel naar The Fall geluisterd. De drums van het slotnummer zijn letterlijk dezelfde als van The Fall's Hip Priest, en de rest van de nummers roepen ook steeds associaties met The Fall op. Of zoals ik pas las "Although Pavement only made Slanted And Enchanted once, The Fall made it...several more times than that."

Ik heb ook maar de andere 2 deluxe editions aangeschaft.
Ik hou wel van deze muziek en bij vlagen ook van Yo La tengo, die daarmee vergelijkbaar is.

Vandaag nog eens beluisterd. Geweeeldig.

Dan ken je deze quote ook wel neem ik aan?

prachtige plaat maar toch haalt ze maar brons bij mij op de pavement-schaal. Ik vond Wowee zowee hun meest experimentele plaat ( en laat ik nu een liefhebber zijn van experimentele platen) en daarom krijgt die het zilver . Het absolute hoogtepunt van hun kunnen blijft voor mij croocked rain, crookcked rain alleen al omdat je op die plaat malkmus echt hoort zingen of praten of mompelen wat dan ook. op slanted en enchanted moet ik echt moeite doen om hem boven de gierende gitaren te horen

Eens met Ernie: 'Crocked Rain' staat in de platenkast, van hun andere platen staan enkele verdwaalde nrs. (Two States, Trigger Cut) op wat verzameltapes......ergens op zolder.......Crocked dus for Gold!

En op jouw beurt moet jij dit ook weten: