Ghost Culture - Ghost Culture (2015)

'Giudecca' belooft wat. Compositorisch sterk, bezield en vooral heel bezwerend. Tegelijkertijd nog dansbaar en toegankelijk ook. Knap.

Leuk plaatje, en bovendien leuk op een hele andere manier dan ik op basis van Ghost Culture's DJ-set die ik vorig jaar zag had verwacht (dat was rechttoe rechtaan techno, en niet eens zulke geweldige). Toegankelijk en poppy, maar toch ook dansvloerverantwoord, bubbelende electronica en verre van geweldige zang die er toch prima bij past: dit gaat meer in de richting van Caribou's Swim dan in die van de muziek die ik van zijn mentor Daniel Avery ken.

staat op de luisterpaal en bij Spotify, 's effen luisteren.

Prachtig album. Mooie mix van ouderwetse house met dromerige songstructuren. Erg origineel gemaakt ook.

Paar fascinerende tracks, te weten Giudeca (doet in de verte denken aan Metro Area), Arms (die laatste minuut) en Lying (alsof Suicide een wiegeliedje zingt). Maar daar blijft het voorlopig nog even bij, de rest weet me niet echt te bekoren.

De vocalen gaan me na een tijdje wat tegenstaan, maar toch best een vermakelijk plaatje. De opener is m'n favoriet, prachtig nummer is dat.

Na een heel album van deze Ghost Culture had ik het wel een beetje gehad met de zacht gezongen net niet fluistervocalen op een beat. Enkele degelijke songs maar over de gehele lijn geen blijver vrees ik...