Sonic Youth - Rather Ripped (2006)

Een aantal van de latere albums van Sonic youth heb ik destijds bij de release gemist dus het werd wel eens een keer tijd om die schade in te halen.
Rather Ripped is de eerste van het stel en wat me opviel is de voornamelijk ingetogen sound die het hier meestal zonder de noise erupties uit het verleden moet doen.
Ook zijn de liedjes vaak kort en puntig en moeten het vooral hebben van de bezwerende zang (Kim Gordon blijft toch een fenomeen wat dat betreft) het prachtige,stemmige gitaarspel van Lee Ranaldo.
Incinerate,Sleepin' Around en Jams Run Free zijn wat dat betreft mooie voorbeelden.
Uitzonderingen op die regel,maar daarom niet minder goed zijn het stevige Rats (het enigste nummer met Ranaldo op vocals) en het mooi uitgesponnen Pink steam.
Het niveau van hun top albums haalt Sonic youth hier dan niet helemaal,daar kabbelt de plaat zo af en toe toch iets te rustig voor voort,maar mooi en sfeervol zijn benamingen die zeker op Rather ripped van toepassing zijn.

Goed.

Toen ik deze plaat van de week voor het eerst in ik weet niet hoeveel jaar weer eens opzette, werd ik zowat omver geblazen. Ik weet niet waarom het album eerder geen of weinig indruk op mij maakte, maar nu is dat precies wat het album doet: indruk maken, heel veel indruk! Ik denk dat Sonic Youth nog nooit zo melodieus, puntig en krachtig klonk als op dit album en dat bevalt me ontzettend goed! Ik ga hem zeker nog vaker draaien de komende tijd, maar ik durf nu al wel te zeggen dat ik dit tot het beste werk van Sonic Youth reken.