Mostly Other People Do the Killing - Blue (2014)
mijn stem
geen stemmen
0
geplaatst: 7 januari 2015, 17:28 uur
Een nieuwe Mostly Other People Do the Killing... en voor de mensen die dachten dat het niet vager kon... ja dat kan wel!
Een korte historie, Mostly Other People Do The Killing is een band vol zeer getalenteerde musici die in hun muziek een deconstructie geven van meerdere generaties jazz, her en der zeer geslaagd, op andere punten (hun 2013-platen) nogal teleurstellend. Vaak was het door de nadruk op de ideeen muzikaal weinig interessant meer
Maar het kan dus erger, bij deze presenteren ze een noot-voor-noot reconstructie van Davis' Kind of Blue. Dus geen eigen interpretaties van de stukken, nee, een poging een zo exact mogelijke kopie te maken. Op internet zijn al wel reacties te vinden van bandleden waarin ze allerlei filosofische vragen opwerpen als reden voor dit album om relevant te zijn (is dit jazz?). En waar deze vragen wellicht interessant zijn geeft dit in mijn ogen geen bestaansreden aan dit album. Als ik me dat soort dingen af wil vragen lees ik wel een boek.
Waar conceptuele stukken als Cage's 4.33 muzikaal enige potentie hadden op het moment dat je het je liet fascineren zie ik dat soort potentie hier niet. Een interessant project, maar om het op cd uit te brengen is mij een brug te ver. (En maar lachen om de mensen die het nog daadwerkelijk kopen ook).
Ik geloof dat wat ik er hier over heb gezegd interessanter is dan het daadwerkelijke luisteren van de cd... dus aan mijn lezers... geen dank!
Een korte historie, Mostly Other People Do The Killing is een band vol zeer getalenteerde musici die in hun muziek een deconstructie geven van meerdere generaties jazz, her en der zeer geslaagd, op andere punten (hun 2013-platen) nogal teleurstellend. Vaak was het door de nadruk op de ideeen muzikaal weinig interessant meer
Maar het kan dus erger, bij deze presenteren ze een noot-voor-noot reconstructie van Davis' Kind of Blue. Dus geen eigen interpretaties van de stukken, nee, een poging een zo exact mogelijke kopie te maken. Op internet zijn al wel reacties te vinden van bandleden waarin ze allerlei filosofische vragen opwerpen als reden voor dit album om relevant te zijn (is dit jazz?). En waar deze vragen wellicht interessant zijn geeft dit in mijn ogen geen bestaansreden aan dit album. Als ik me dat soort dingen af wil vragen lees ik wel een boek.
Waar conceptuele stukken als Cage's 4.33 muzikaal enige potentie hadden op het moment dat je het je liet fascineren zie ik dat soort potentie hier niet. Een interessant project, maar om het op cd uit te brengen is mij een brug te ver. (En maar lachen om de mensen die het nog daadwerkelijk kopen ook).
Ik geloof dat wat ik er hier over heb gezegd interessanter is dan het daadwerkelijke luisteren van de cd... dus aan mijn lezers... geen dank!
* denotes required fields.
* denotes required fields.