Scott Matthew - This Here Defeat (2015)

Ongelooflijk hoe muziekjaar 2015 van start gaat: het rijtje geweldige releases wordt alleen maar langer. Ook deze is er voor mij eentje om enorm naar uit te kijken!

aha hier nog 1, hoes belooft al wat. wist hier nog niks van. 2015 nu al muzikaal beter dan 2014 waar ik op 2 na nauwelijks op hoge waarderingen kwam. Nakhane was de beste ontdekking een jaar te laat weliswaar

Ruined Heart klinkt alvast weer vertrouwd. Bloedmooi nummer dus

Ben er ook weg van!

Onmogelijk dat dit album tegenvalt wat n mooi nummer zeg!

Dit vertrouwde geluid komt weer aan. Fijn. En Paradiso lonkt ....

Ja, ik vind alleen de maandag een onmogelijke dag dus ik weet niet of ik er deze keer weer bij ben.

En weer een nieuw nummer bekend: nog mooier dan de vorige!

Scott Matthew "Skyline", 1º single do novo disco This Here Defeat - YouTube

jonge jonge dit wordt zijn meesterwerk! jaja dat wordt toch Paradiso! we kunnen die niet overslaan als dit zo'n prachtig album wordt

Unlearned haalde de 5* net niet maar de andere 3 wel...... ik verwacht het niet nog een keer maar met deze nummers begin ik daaraan te twijfelen. Het zal toch niet?!

Scott Matthew... wat moet ik daar nog over zeggen? Al vanaf zijn debuut volg ik hem en elke keer weet hij me volledig te betoveren. Het is op This Here Defeat niet anders.

Nog geen 35 minuten: kort maar krachtig en misschien maar goed ook, want Scott slaat niet bepaald nieuwe wegen in.
De melancholieke snik inclusief Bowie timbre. De spaarzame instrumentatie. Akoestische tint. Het is allemaal weer aanwezig, inclusief een wat vrolijker deuntje deze keer in de vorm van Bittersweet.

Je zou zeggen dat ik het onderhand nu wel gehoord heb en dat is ook wel zo. Toch ben ik verbaasd over het feit dat het me ook nu weer zo weet te raken. Alleen al zo'n nummer als Skyline; dat noem ik gewoon een hoogtepunt in z'n werk.

Ik lees dat veel critici dit zijn beste werk vinden. Dat heb ik dan niet, ondanks het feit dat ik ze allemaal de volle mep geef. Mijn hart ligt het meest bij de eerste twee albums en als ik dan echt moet kiezen gaat de voorkeur naar There Is an Ocean That Divides.
Misschien toch omdat Scott niet erg vernieuwend bezig is en het in die tijd wat verrassender klonk.
Het doet er niet toe. Ik heb Scott Matthew al lang geleden in mijn muzikale hart gesloten en een artiest die op dit niveau blijft doorgaan verdient die plek dubbel en dwars.

This Here Defeat is gewoon een heel mooi en puur album.

hij flikt t weer! Een album met bloedmooie nummers recht uit zijn hart. Niks nieuws nee, maar wil ik dat? Nee. Alsjeblieft geen electro-uitstapje dat is toch zo cliche. Tja er zijn wel uitzonderingen die dat kunnen zonder zich te verliezen, en dan heb ik t over de grote der aarde als Prince en Bowie. oke en minder bekend zita swoon en hawksley workman. Die blijven zichzelf uitvinden echter dat is aan scott matthew niet besteed. maarevengoed voorlopig genieten van dit pareltje en de kans dat ik Paradiso pak wordt groter en groter!

Mijn eerste kennismaking en dat smaakt naar meer. Eerst deze maar eens beluisteren; stem volgt.

Eerste luisterbeurt er op zitten. Inderdaad een feest van herkenning in vergelijking met zijn voorgaande albums. Stijl en vooral stem van Scott heeft me altijd weet te boeien. lekker album wat de aandacht goed vast weet te houden. Gaat een nette voldoende opleveren. Nog wat draaibeurten de komende week. Komt goed.

Voor mij een wat ongelukkige dag maar de kans dat ik het toch ga proberen is nog steeds aanwezig. Ook live stelde hij me nooit teleur.

Prachtige verstilde muziek. Ik moet er eerlijk gezegd wel voor in de stemming zijn. Maar"in zijn soort" is dit prachtig. Voor mij 4*

Officieel echt niet mijn ding. Heb alle albums nu al wel eens geluisterd, dit is het tweede waarop ik stem. Kan niet anders dan 2* geven, omdat ik het zo over-dramatisch, humorloos en zoutloos vind.

Je hebt de man dan duidelijk nooit live meegemaakt

Ik denk dat ik maandag dringend naar Paradiso moet! Nog even doorluisteren voordat ik met sterren ga smijten.

Heerlijke plaat.
Je moet er wel een beetje voor in de (melancholische) stemming zijn,
Maar dan is het ook fantastisch.
Ik heb hem ooit in een kerk in Eindhoven zien optreden.
Dat was echt prachtig.
Dus als je in de gelegenheid bent om naar Paradiso te gaan (ik dus niet) - daar krijg je beslist geen spijt van.

Daar was ik ook bij, het was mijn laatste keer (daarvoor heb ik hem wel eens in Bitterzoet en Paradiso gezien). Helaas lukte het mij vanavond ook niet en dat is toch best balen want live is het telkens weer heerlijk.

Ik was vanavond wel in Paradiso, en ik ben heel blij dat ik gegaan ben. Een fenomenaal concert van een bijzondere persoonlijkheid. Dit prachtalbum werd bijna volledig gespeeld. Prachtige covers ook! Nooit gedacht dat ik Annie's Song zo goed zou gaan vinden. De setlist staat hier.

Ik geloof niet dat ik deze setlist had willen zien......

Sorry Eric. Maar ik heb alle vorige concerten gemist!

Ja, die waren ook geweldig. Maar het was voor mij een vrij onmogelijke dag en vooral tijdstip. Ik heb het daarom voor deze keer maar eens laten gaan.

Geweldige vent is het live.

Nou ja, een mens moet soms keuzes maken.

Humorloos, schreef Swoon hierboven. Nou, zijn muziek mag dan ernstig overkomen, maar tijdens een optreden wisselt Scott Matthew opperste concentratie af met een bijna jongensachtige gevatheid en aanstekelijk gelach. En luister eens naar zijn coversalbum! Gisteravond werden we in Paradiso verrast met opmerkelijke versies van nummers als I Wanna Dance With Somebody (Whitney Houston) en Anarchy in the UK (Sex Pistols). Lachen, man!

Dat was ook mijn eerste reactie op die opmerking. Als hij iets heeft is het wel enorme humor