Heidevolk - Velua (2015)

Na hun 4 andere, kleppers van albums, stond dit album hoog op mijn verlanglijstje. Vooral door Batavi verwachtte ik veel van zijn opvolger, Velua. Met Winter Woede, het nummer dat werd gepost enkele weken voor de release van het album, werden de verlangens al flink ingevuld.

Zoals hierboven vermeld, vind ik Winter Woede een opener van jewelste. Het nummer ligt wat in dezelfde lijn als het vorige album, vind ik.
Wat me onmiddellijk op viel was dat hun nieuwe zanger het niveau van Joris echt goed aankan, wat super is voor de muziek, maar ook voor de band.

Jammergenoeg vind ik, voorlopig, Winter Woede onmiddellijk ook het beste nummer van het album en is de rest wat eentonig. Ik zeg niet dat het album saai is erdoor, maar er mocht voor mij wat meer variatie inzitten.
Behalve het derde nummer, Urth, blijft er me niet veel bij. Misschien is dit ook wel typisch Heidevolk, ze hebben hun eigen sound en ze wijken er niet zo heel veel van af.

De Vervloekte Jacht, het vijfde nummer, vind ik ook nog een van de betere. Vooral in de wijze hoe het nummer ingezongen is. Ze beginnen zeer laag en gaan lichtjes over naar de hogere stem, zonder hierin te overdrijven.

Daarna zakt het album terug wat in. Toch moet ik zeker zeggen dat ik het positief vind dat ze hier en daar terug de viool gingen gebruiken. Dat extra element zorgt ervoor dat Heidevolk terug een beetje naar de folk metal gaat neigen en dat hun muziek terug wat 'dansbaar' is. Dat kan live alleen maar in hun voordeel spelen!

Ik kan niet zeggen dat het album me ontgoocheld heeft, maar ik vind het niet hun sterkste album. Misschien moet ik het wat meer tijd geven om te groeien. Het album is zeker niet slecht, maar ik vind het persoonlijk ietsje te eentonig met hier en daar dan een uitschieter. Wat de covers betreft, het is een leuke toevoeging, maar het heeft voor mij geen meerwaarde aan het totaal. Wel tof om Heidevolk eens in het Engels te horen.

Het lukt me niet om echt enthousiast te worden met dit album. De zangerwissel pakt overigens wel prima uit. De dubbele zang loopt net een tikje minder synchroon, waardoor het veel echter klinkt. De toegevoegde gitaarsolo's zijn in een aantal gevallen erg vet. Daar zitten de verbeteringen. Het album staat wat tegen omdat er maar enkele songs zijn die de moeite waard zijn. De opener hakt er goed in. Velua is een mooi nummer en Richting de Wievenbelter heeft wel iets spannends. De rest klinkt degelijk. Te degelijk eigenlijk en daarmee soms wat saai.


Tussenstand:
1. Walhalla Wacht
2. Uit Oude Grond
3. De Strijdlust Is Geboren
4. Batavi
5. Velua

Ik snap het wel als mensen dit album iets minder hoog hebben zitten, al blijf ik ook hier nog steeds genieten van wat de band produceert. Waar het vorige album all-out metal was, is Velua een gestroomlijnd, bijna poppy album te noemen. Helemaal op een nummer als Urth komen zoetgevooisde zanglijnen naar boven die mij persoonlijk heel erg bevallen, maar mijn vriendin bijvoorbeeld het zuur geven. In de vorm van Winterwoede, Velua en Richting De Wievenbelter staan er echter ook een paar van de beste nummers op die de band in haar hele loopbaan heeft gemaakt. Wederom een album dat niet zoals de rest klinkt en dat siert de band.

Voorlopige tussenstand:
1. Batavi
2. Walhalla Wacht
3. Uit Oude Grond
4. Velua
5. De Strijdlust Is Geboren