Pops Staples - Don't Lose This (2015)

De titel van dit album heeft te maken met wat Pops tegen zijn dochter Mavis zei op zijn sterfbed. Het ging om een tape met ruwe versies van songs en ideeën die hij had opgenomen. Ondertussen zijn we vijftien jaar verder en is uit die tape die dochterlief niet mocht verliezen een geheel album ontstaan. Met de hulp van producer Jeff Tweedy, haar zussen en nog een aantal instrumentalisten brengt Mavis Staples een soort hommage uit naar haar vader met dit album.

Maar hoe is de kwaliteit dan? Is dit nog wel relevant? Dat is het zeker. De kwaliteit is erg hoog en ook de muziek is relevant. Pops was één van de grote meneren bij het Stax label en met zijn gehele familie maakt hij altijd al de mooiste muziek. Dat kon hij toen nog steeds en is op deze plaat in een mooi verpakking aan de wereld gepresenteerd.
Het is misschien niet helemaal eerlijk om nummers er echt uit te pikken, want soms zijn lijken het niet eens songs. Soms zijn het meer snippets waarvan een nummer is gemaakt.
Muzikaal gezien zijn, zoals van Pops Staples gewend, de soul en de blues verweven. Voeg daar een flinke scheut gospel aan toe en je hebt het juiste idee. Ook de prachtige stemmen van zijn dochters zijn aanwezig op deze prachtige plaat. Een vrij korte plaat met tien nummers waarvan ik toch nog graag mijn persoonlijke favorieten wil uitlichten. Ten eerste het prachtige No New is Good News, ten tweede het sterke Friendship en ten derde het soulvolle The Lady’s Letter.

Luisterend naar dit album Pops Staples, hoor je een integere en oprechte plaat. De gedachten aan Pops zijn erg goed op dit album terug te horen. Het mengsel van blues en gospel met een vleugje soul overspoelt en bedwelmd je. Wat een prachtige plaat is dit geworden zeg!

(bron: Opus de Soul)