The Wombats - Glitterbug (2015)

Helaas moet ik me aansluiten bij mijn voorganger. Wat een teleurstellend album. Na het hoopgevende en prima debuut, heb ik ooit een heerlijk dampend en stampend concert van deze heren meegemaakt in de kleine zaal van de Oosterpoort. Toen dacht ik een heel fijn nieuw bandje ontdekt te hebben. De tweede cd wist me al minder te pakken, maar was nog best te pruimen. Maar met dit album zakken ze behoorlijk door de ondergrens.
De pakkende ritmes zijn vervangen door standaard en zich herhalende ritmes. De nummers lijken ook gewoon te veel op elkaar. De strakke gitaren zijn veelal vervangen door elektronica, waardoor de band geregeld uit de jaren '80 lijkt te komen en dan niet in de goede zin van de jaren '80. De zanger denkt geregeld dat hij hoog uit moet halen en slaat daar juist de plank mee mis. Zelfs de plichtmatige ballad (Isabel) ontbreekt niet. Het album irriteert meer dan dat het een fijn en vrolijk gevoel oproept, zoals dat eerder wel het geval was.
Ik ben met VladTheImpaler eens dat The English Summer het enige aardige nummer is. En dat is een trieste constatering over een band, waar je ooit van dacht dat het een heel fijn bandje ging worden.