Marriages - Salome (2015)

Album laveert voor mij tussen 3,5 en 4. Aan de ene kant is het spannende post-punk zonder drive maar wel met de gitaarmuren. Savages hoor ik hier niet in terug wel meer Cocteau Twins in de remix met Daughter alleen is de zangeres van laatst genoemde band net ff wat beter en net ff wat spannender.

Het geheel is daarom wel goed maar niet meer dan dat. Zal het nog een tijdje blijven beluisteren of het nog gaat groeien, dus in de rotatielijst.

Mijn eerste indrukken van Salome bleken toch wat te positief. Het rockt hier en daar erg stevig en dat waardeer ik, maar over het algemeen is dit album toch behoorlijk dromerig en biedt het weinig 'houvast'. Houvast in de vorm van aanstekelijke hooks, herkenbare/verstaanbare teksten of een sfeervolle opbouw. De shoegaze- en dreampopinvloeden lijken hier te overheersen, waardoor er een stuurloos en relatief oninteressant album overblijft.

'Ene oor in, andere oor uit' zou ik bijna willen zeggen, al is dat wat te kort door de bocht. Er staan namelijk best wat goede songs op Salome, maar als compleet album vind ik het te moeilijk te behappen. Skin blijft met zijn spannende ritme fier overeind en is een zeer boeiend en goed nummer. Zonder twijfel het pronkstuk van dit album. Ook Binge en Love, Texas (met vrij helder en verstaanbare zang) zijn zeker de moeite waard.

Salome heeft mijn hoge verwachtingen niet in kunnen lossen, al ligt dat meer aan mijn verkeerde verwachtingspatroon dan aan de muziek. Marriages is hoe dan ook een interessant bandje, dus als ze over een paar jaar een nieuw album uitbrengen met daarop een nieuwe Skin, dan zou ik dat niet graag missen.