José James - Yesterday I Had the Blues (2015)
Alternatieve titel: The Music of Billie Holiday
mijn stem
45 stemmen
0
geplaatst: 8 april 2015, 19:18 uur
En daar is hij weer! José James brengt een nieuwe plaat uit. Dit keer geen experimenten met allerlei stijlen, maar een album vol met jazz-standards. Dit deed hij al eens eerder met de Belg Jef Neve. Dit keer is het wel wat anders, want dit nieuwe album van José James bevat enkel nummers van Billie Holiday. Lady Day, één van de grootste jazzzangeressen van haar tijd en aller tijden.
José James blijft een actieve man, al schreef hij de nummers nu niet zelf. Sterker nog: hij blijft in alle uitvoeringen heel dicht bij het origineel. Waar zeg nu zelf: waarom moet je wat al goed is veranderen? Dat was 100% zeker de gedachte van James en daarom hebben we hier negen versies van Billie Holiday. Van grote bekende songs zoals het vaak gecoverde Strange Fruit(Je zal sowieso eens de achtergrondinformatie van dit nummer op moeten zoeken, dan luister je al snel anders naar). Tot aan, voor mij tenminste, onbekender werk als Lover Man en Fine and Mellow. Die songs en alles daar tussen in wordt gebracht met die fijne stem van José James, met die lazy stijl van José James, met de warmte van José James en met alle egards naar Billie Holiday.
Dit is geen plaat die je nummer voor nummer moet bespreken. Dit is geen plaat die van een hele lange recensie moet voorzien. Dit is geen plaat waar je al te lang over moet praten. Dit is een plaat die je moet beluisteren. En dit is tevens een plaat waarbij je als Nederlander best eens wat extra aandacht mag geven aan het artwork, want die zal voor menig Nederlander bekend voorkomen. José James is een man waarnaar je moet luisteren, ook als hij Billie Holiday zingt.
(bron: Opus de Soul)
José James blijft een actieve man, al schreef hij de nummers nu niet zelf. Sterker nog: hij blijft in alle uitvoeringen heel dicht bij het origineel. Waar zeg nu zelf: waarom moet je wat al goed is veranderen? Dat was 100% zeker de gedachte van James en daarom hebben we hier negen versies van Billie Holiday. Van grote bekende songs zoals het vaak gecoverde Strange Fruit(Je zal sowieso eens de achtergrondinformatie van dit nummer op moeten zoeken, dan luister je al snel anders naar). Tot aan, voor mij tenminste, onbekender werk als Lover Man en Fine and Mellow. Die songs en alles daar tussen in wordt gebracht met die fijne stem van José James, met die lazy stijl van José James, met de warmte van José James en met alle egards naar Billie Holiday.
Dit is geen plaat die je nummer voor nummer moet bespreken. Dit is geen plaat die van een hele lange recensie moet voorzien. Dit is geen plaat waar je al te lang over moet praten. Dit is een plaat die je moet beluisteren. En dit is tevens een plaat waarbij je als Nederlander best eens wat extra aandacht mag geven aan het artwork, want die zal voor menig Nederlander bekend voorkomen. José James is een man waarnaar je moet luisteren, ook als hij Billie Holiday zingt.
(bron: Opus de Soul)
0
geplaatst: 3 juni 2015, 21:25 uur
Laat ik eerst maar beginnen met de ondertitel The Music of Billie Holiday. Duidelijker kan het niet zijn. De man met de warme stem, bekend van albums The Dreamer en While You Were Sleeping brengt zijn vijfde album uit dat bestaat uit covers van Billie Holiday of nummers die door haar bekend zijn geworden.
Konden we de voorgangers rustig voorzien van stickertjes als soul of funk, daar is hier sprake van pure, warme, jazz. Alleen de hoes al is kenmerkend voor het platenlabel Blue Note (de foto is vlakbij Paradiso in Amsterdam gemaakt). Natuurlijk hoorden we ook jazz op z’n eerdere albums, maar hier is het teruggebracht naar de essentie. De nummers worden geen geweld aangedaan wat ook niet zo verwonderlijk is daar James op zoek ging naar muzikanten die groot liefhebber zijn van Billie Holiday, waardoor hij uitkwam bij pianist Jason Moran, bassist John Patitucci en drummer Eric Harland met Don Was als producer.
Volgens José James zelf leerde hij de muziek van Holiday kennen in zijn tienerjaren die in het teken stonden van bands als Nirvana, De La Soul en A Tribe Called Quest. Duidelijk andere koek, maar het was de stem van Holiday die hem op een veel dieper niveau wist te brengen. Het heeft ongetwijfeld z’n sporen nagelaten, want de man’s eigen werk is zeker ook niet verkeerd maar daar gaat het hier op dit album niet om.
Op Yesterday I Had the Blues staat Billie Holiday centraal en José James behandelt dat werk op pure wijze. Hij is zelf ook in staat om met zijn ongedwongen stemgeluid mensen in vervoering te brengen en dat is op dit cover-album terug te horen. Zowel je oren als hart worden hier eens goed verwend en dat het dan om oude nummers gaat die niet door hemzelf zijn geschreven doet er verder niet toe.
Yesterday I Had the Blues is een schitterende hommage aan ‘Lady Day’ en mag niet ontbreken in de collectie van jazz-fans alsmede muziek-liefhebbers die van goede muziek houden. Of je dit nu op een druilerige zondagochtend als achtergrond muziek opzet of op een vrijdagavond met een wat harder geluidsniveau het weekend inluidend…. het kan allemaal. De kwaliteit van José James zal altijd hoorbaar blijven.
Stel je er voor open en geniet. Wie weet heb je na beluistering zin om nog even door te gaan met prachtige Holiday albums als Lady in Satin of Lady Sings the Blues. Jazz is geen suffe muziek voor bejaarden. Jazz is nog steeds ‘alive and kicking’.
José James - Yesterday I Had the Blues - liveliketom.com
Konden we de voorgangers rustig voorzien van stickertjes als soul of funk, daar is hier sprake van pure, warme, jazz. Alleen de hoes al is kenmerkend voor het platenlabel Blue Note (de foto is vlakbij Paradiso in Amsterdam gemaakt). Natuurlijk hoorden we ook jazz op z’n eerdere albums, maar hier is het teruggebracht naar de essentie. De nummers worden geen geweld aangedaan wat ook niet zo verwonderlijk is daar James op zoek ging naar muzikanten die groot liefhebber zijn van Billie Holiday, waardoor hij uitkwam bij pianist Jason Moran, bassist John Patitucci en drummer Eric Harland met Don Was als producer.
Volgens José James zelf leerde hij de muziek van Holiday kennen in zijn tienerjaren die in het teken stonden van bands als Nirvana, De La Soul en A Tribe Called Quest. Duidelijk andere koek, maar het was de stem van Holiday die hem op een veel dieper niveau wist te brengen. Het heeft ongetwijfeld z’n sporen nagelaten, want de man’s eigen werk is zeker ook niet verkeerd maar daar gaat het hier op dit album niet om.
Op Yesterday I Had the Blues staat Billie Holiday centraal en José James behandelt dat werk op pure wijze. Hij is zelf ook in staat om met zijn ongedwongen stemgeluid mensen in vervoering te brengen en dat is op dit cover-album terug te horen. Zowel je oren als hart worden hier eens goed verwend en dat het dan om oude nummers gaat die niet door hemzelf zijn geschreven doet er verder niet toe.
Yesterday I Had the Blues is een schitterende hommage aan ‘Lady Day’ en mag niet ontbreken in de collectie van jazz-fans alsmede muziek-liefhebbers die van goede muziek houden. Of je dit nu op een druilerige zondagochtend als achtergrond muziek opzet of op een vrijdagavond met een wat harder geluidsniveau het weekend inluidend…. het kan allemaal. De kwaliteit van José James zal altijd hoorbaar blijven.
Stel je er voor open en geniet. Wie weet heb je na beluistering zin om nog even door te gaan met prachtige Holiday albums als Lady in Satin of Lady Sings the Blues. Jazz is geen suffe muziek voor bejaarden. Jazz is nog steeds ‘alive and kicking’.
José James - Yesterday I Had the Blues - liveliketom.com
* denotes required fields.
* denotes required fields.