Peter Gabriel - Peter Gabriel (1978)
Alternatieve titels: 2 | Scratch
mijn stem
236 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Charisma
-
On the Air (5:30)
-
D.I.Y. (2:37)
-
Mother of Violence (3:10)
-
A Wonderful Day in a One-Way World (3:33)
-
White Shadow (5:14)
-
Indigo (3:30)
-
Animal Magic (3:26)
-
Exposure (4:12)
-
Flotsam and Jetsam (2:17)
-
Perspective (3:23)
-
Home Sweet Home (4:37)
Links
Spotify
0
geplaatst: 28 april 2022, 16:45 uur
Bezig met een herbeluistering na 20 jaar van het werk van Peter Gabriel; nu toe aan zijn tweede album.
PG1 kenmerkte ik al als een album van een artiest die zich een weg aan het zoeken is. Naar mijn gevoel continueert zich dit op zijn tweede album. Er staat één briljante song op: het ingetogen Mother of Violence behoort tot zijn beste nummers. En On the Air, White Shadow en Indigo zijn ook erg sterke nummers. Ook erg fijn is het wat experimentele Exposure; dit is een link naar het gelijknamige album van Robert Fripp van een jaar later, waar Peter Gabriel aan meewerkte.
Maar de overige nummers zijn toch wel zoveel minder dat ik er een halfje af haal.
Volgorde:
1. PG1
2. PG2
PG1 kenmerkte ik al als een album van een artiest die zich een weg aan het zoeken is. Naar mijn gevoel continueert zich dit op zijn tweede album. Er staat één briljante song op: het ingetogen Mother of Violence behoort tot zijn beste nummers. En On the Air, White Shadow en Indigo zijn ook erg sterke nummers. Ook erg fijn is het wat experimentele Exposure; dit is een link naar het gelijknamige album van Robert Fripp van een jaar later, waar Peter Gabriel aan meewerkte.
Maar de overige nummers zijn toch wel zoveel minder dat ik er een halfje af haal.
Volgorde:
1. PG1
2. PG2
1
geplaatst: 11 juli 2023, 23:47 uur
(Eerder verschenen op jorros-muziekkeuze.nl)
Een album dat ik zeker niet vaak beluister. Maar in de pop-encyclopedie stuitte ik bij de G direct op Gabriel, Peter. En toen dacht ik laat mij zijn tweede album weer een keer streamen.
Ik heb altijd wat moeite gehad met het eerste album van Gabriel. Je hoop stilletjes op het geluid van Genesis, maar dat is er niet. Sterker nog, ik vond Phil Collins in zijn nieuwe rol meer op Peter Gabriel lijken dan Peter Gabriel zelf.
Op dit tweede album wordt die plooi al enigszins glad gestreken. Gabriel lijkt weer op de Gabriel. Een bitse stem noem ik het altijd.
En ook de nummers bevallen me bij elke draaibeurt beter. Je moet niet blijven vergelijken met Genesis. Tot nu toe gaf ik een 3,5 aan het album, maar dat wordt nu minstens een 4.
Het is typisch een album waarvoor je even tijd moet nemen. Want het is een plaat met een grote diversiteit. Het start met scherpe rock in On The Air. Wat een contrast met het ingetogen Mother of Violence en met Indigo halverwege het album.
A Wonderful Day In A One Way World, een mooi refrein maar verder niet zo mijn ding. White Shadow toucheert het Genesis verleden. Mooi! Animal Magic heeft dezelfde bite als de opener.
Perspective is het zwarte schaap op het album. Een nummer waar meer in gezeten zou hebben. Daar omheen twee wel aardige nummers. Alleen het krijsen in Home Sweet Home is een beetje jammer.
Een album dat ik zeker niet vaak beluister. Maar in de pop-encyclopedie stuitte ik bij de G direct op Gabriel, Peter. En toen dacht ik laat mij zijn tweede album weer een keer streamen.
Ik heb altijd wat moeite gehad met het eerste album van Gabriel. Je hoop stilletjes op het geluid van Genesis, maar dat is er niet. Sterker nog, ik vond Phil Collins in zijn nieuwe rol meer op Peter Gabriel lijken dan Peter Gabriel zelf.
Op dit tweede album wordt die plooi al enigszins glad gestreken. Gabriel lijkt weer op de Gabriel. Een bitse stem noem ik het altijd.
En ook de nummers bevallen me bij elke draaibeurt beter. Je moet niet blijven vergelijken met Genesis. Tot nu toe gaf ik een 3,5 aan het album, maar dat wordt nu minstens een 4.
Het is typisch een album waarvoor je even tijd moet nemen. Want het is een plaat met een grote diversiteit. Het start met scherpe rock in On The Air. Wat een contrast met het ingetogen Mother of Violence en met Indigo halverwege het album.
A Wonderful Day In A One Way World, een mooi refrein maar verder niet zo mijn ding. White Shadow toucheert het Genesis verleden. Mooi! Animal Magic heeft dezelfde bite als de opener.
Perspective is het zwarte schaap op het album. Een nummer waar meer in gezeten zou hebben. Daar omheen twee wel aardige nummers. Alleen het krijsen in Home Sweet Home is een beetje jammer.
* denotes required fields.