Daniel Knox - Daniel Knox (2015)

Opener Blue Car ademt heel veel Scott Walker en Tindersticks uit. Dan kan een album wat mij betreft al niet meer stuk. Als Don't Touch Me een haast cabaret-achtige sfeer weergeeft dan weten velen dat dit een typisch aERo-stempel kan krijgen en dat krijgt het.

Bijzondere stem, barok sausje, strijkers, melancholie vermengd met cabaret.... tja....... dat zijn de albums voor mij.
Dat weet muziekmaatje muziekobsessie, tevens tips leverancier nummer 1 op dat gebied (ik hoop andersom ook), en er is sprake van een schot in de roos.

Toen ik las dat muziekobsessie het had over Benjamin Clementine moest ik even fronsen. Maar ik had het album nog niet gehoord. Nu ik dat wel heb begrijp ik het. Het heeft af en toe hetzelfde 'over the top' karakter wat niet voor iedereen weggelegd is.
Daarbij is dit album ook nog eens enorm gevarieerd waardoor je niet kunt zeggen dat het hier bijvoorbeeld om een prachtige Walker imitatie gaat.

Knox heeft karakter: breekbaar en krachtig tegelijk.

Mensen die mij en muziekobsessie een beetje kennen op deze site zouden nu genoeg moeten weten. Wilt u iets bijzonders, dan moet u dit niet missen. Ik ben ook fan!