Other Lives - Rituals (2015)

mmm... De vorige was al een behoorlijk lieve plaat. Nog liever trek ik niet Maar hij is dus al te pindakazen

Lief? Het album Other Lives, dát is een lief album. Nee, dit ligt meer in het verlengde van hun laatste EP Mind The Gap.

Overigens, Pattern met een 'gejat' stukje uit Steve Reich Music for 18 Musicians.

Mmm, tijdens een uitvoering daarvan ben ik een paar jaar geleden op Lowlands heerlijk bij in slaap gevallen....

Nog meer klassiek georiënteerd is wat ik bij de eerste luisterbeurten hoor. Uitgesponnen muzikale landschappen met vooral heel veel galm. Nog vaker die eentonige zang waardoor het moeilijk is de nummers goed uit elkaar te houden. Eigenlijk meer één lange symfonie onderverdeeld in veertien aktes.
Leuke plaat voor een regenachtige zondagmiddag zou ik zeggen. Zo ééns in het jaar en halverwege heerlijk in slaap.
Geef mij dan Tamer Animals maar.

Prachtig album

Rituals luistert lekker weg, maar mist mijns inziens de puntigheid van Tamer Animals. Absoluut hoogtepunt is '2 Pyramids'. Daarnaast vind ik 'Pattern', 'Reconfiguration' en 'For the Last' boven de middelmaat van dit album uitsteken. Absoluut dieptepunt is 'Untitled'.

Mag ik even terugkomen op Patterns? Wat een mooi stuk muziek . Zeker niet om bij te

Als geheel toch wel een lichte tegenvaller. Behoudens die hier al eerder genoemde hoogtepunten dreutelt het allemaal maar een beetje door en zijn de afzonderlijke tracks soms nauwelijks te onderscheiden. 55 minuten duurt dan best lang...

Goede plaat toch wel weer maar heeft de ultrahoge verwachtingen die ik al maanden had niet waar kunnen maken. Daarvoor mist er toch echt die spanning die wel op Tamer Animals aanwezig was. Hij luistert fijn weg, maar er ontbreekt wat...

Tamer Animals is zo'n beetje mijn favoriete plaat van de laatste jaren. Wat een geniale eerste 20 minuten heeft die plaat Dust Bowl III....kippenvel in het kwadraat!

Nu deze plaat. Na enkele luisterbeurten moet ik concluderen dat het allemaal veel vlakker is dan Tamer Animals. Geen grote uitbarstingen, wat wel weer vreemd is als je de albumcover ziet.

English Summer is het hoogtepunt en kan meekomen op Tamer Animals. 2 Pyramids, Easy Way Out, No Trouble, For The Last en Reconfiguration ook prima. Een overschat aan prima nummers wellicht en te weinig (of zelfs geen) "wow" nummers.

Goed plaatje hoor, maar ik had meer verwacht na 4 jaar.... Morgen nog maar eens opzetten.

Other Lives laat met Rituals zien dat het over een onwaarschijnlijk grote bagage aan creativiteit en muzikaliteit beschikt. Als opvolger van Tamer Animals is Rituals niet per se een stapje hoger, maar het rijkt hun oeuvre toch weer aan met een diverse plaat. Het mag dan wel vier jaar geduurd hebben, maar met zulk resultaat vind ik dat absoluut geen probleem. Er valt veel van te leren...

Gisterenavond was ik bij het concert in De Melkweg. Ter voorbereiding op dit concert heb ik dit album al een stuk of 6 keer gesluiterd. Hoewel de lengte van het album me in eerste instantie afschrok, kan ik inmiddels concluderen dat dit een zeer waardige opvolger is van Tamer Animals en dat dit album bol staat van de pareltjes. Net als zijn voorganger is dit een echte groeiplaat. In eerste instantie vielen mij slechts een paar nummers positief op, zoals 2 Pyramids, I Need A Line en Reconfiguration. De andere nummers leken op het eerste gehoor te veel op elkaar. Dat is nu wel anders, Inmiddels kan ik bij elke nieuwe luisterbeurt weer andere favorieten aanwijzen. Op dit moment zijn dat bijvoorbeeld: English Summer, For the Last en de schitterende afsluiter Ritual. Wat zowel op plaat als live opvalt is de enorm rijke instrumentatie van de nummers. Gedurende het concert heb ik een van de bandleden liefst 7 (!) verschillende instrumenten zien bespelen. Vooralsnog sla ik Tamer Animals hoger aan, maar met Rituals laat Other Lives zien absoluut geen eendagsvlieg te zijn.

ik heb werkelijkwaar niets toe te voegen aan bovenstaande recensie. Tamer animals is als album net iets beter vermoed ik, en iets meer een eigen smoel. De nummers klinken beter als je het album als geheel hoort. Rituals is een plaats waarbij je de liedjes ook goed individueel kunt horen.
Ik wacht nog een week met stemmen. Op dit moment ligt het venijn in de 2e helft van de plaat.

Hoe meer ik de plaat luister , hoe meer de plaat me weet te raken. Prachtplaat!

Ik schuif telkens andere nummers als favoriet naar voor. Typisch voor een echte groeiplaat. Nu weer Beat Primal, English Summer en 2 pyramids.

2 pyramids.... Wát een pracht. Snel de rest luisteren....

Beat Primal is idd een groeier. Untitled eigenlijk ook, al vind ik dat einde matig, er lijkt een spannende distortion climax te komen maar die wordt direct uitgefade. Hadden ze veel meer mee kunnen doen. Ook Beat Primal eindigt nogal abrupt.
Het enige nummer waar ik nog niets mee kan is It's not magic. De titel zegt het al.

Dikke knipoog naar Blur op deze plaat Die overigens weer een stapje omhoog is in vergelijking met de voorgangers.

Knipoog naar Blur??
Die snap ik niet.

Overigens mooie plaat dit! Nog mooier dan Tamer Animals. Ik vind het wel fijn dat het geluid wat minder folky is geworder maar wat donkerder en atmosferischer.

Het nummer Ritual, wat een epische schoonheid! En Need A Line is ook echt schitterend.

Die basslijn van Need a line idd. Doet erg aan Velvet Underground denken.

Ik vind dit toch een beetje een teleurstelling na het prachtige vorige album. In de eerste plaats is Rituals me wat te lang. 55 minuten hoeft geen probleem te zijn, maar de nummers klinken me toch veel hetzelfde, te eenvormig. Ook staan er niet zulke toppers op als For 12 en Tamer Animals.

Toch is het zeker wel een genietbaar album. Nummers als Pattern, Easy Way Out en 2 Pyramids zijn prachtig en het sfeertje dat Other Lives weten te creëren in hun nummers blijft erg fijn. 14 nummers is me alleen net te veel van het goede.

Ik kan er ook nog niet zo heel veel mee. Ik was en ben nog steeds heel erg onder de indruk van Tamer Animals, maar dit blijft veel minder hangen. Jammer.

Een halfje eraf, de mayonaise plakt niet. Ik krijg geen vat op de songs. Er staan trouwens ook teveel nummers op dit album om te blijven boeien. Wel respect voor Other lives dat ze na 'Tamer Animals' een andere richting uitgeprobeerd hebben.

Ja, het album is iets te lang. Meer kritiek kan ik er niet op verzinnen.

Beetje te soft, en idd in slaap vallen zou hier zeker bij kunnen, geen scherpe randjes hier.

Nieuwe band voor mij, voorganger Tamer Animals ken ik ook nog niet.
Eerste indruk is goed. Lekker loom plaatje.
Tikje experimenteel, maar binnen de lijntjes.

Soms wat Radiohead-achtig maar een stuk minder irritant gelukkig.

Meerder luisterbeurten zullen volgen + beoordeling.

Dan zou ik eens live gaan kijken...

Mijn eerste kennismaking met Other Lives, nadat ik geïnteresseerd raakte door Last.fm die dit vergeleek met Midlake. Het lijkt in mijn ogen meer een orkestrale versie van The National. De stem van frontman Jesse Tabish is weliswaar iets lichter en daarmee iets minder krachtig dan die van Matt Berninger, maar Tabish zingt wel een beetje op dezelfde manier. De muziek op Rituals vind ik iets vrolijker en zoals gezegd orkestraler en dat bevalt wel. Ben benieuwd hoe deze plaat gaat groeien.

Rituals is een album waar ik stukje bij beetje meer naar ben gaan luisteren, maar ook een die ik regelmatig heel snel weer afzette. Mijn indruk is dat deze band enorm op de Alt-J trein is gesprongen, zonder zichzelf helemaal op te geven. De verschillen komen pas boven als er een Amerikaanse twang wordt toegelaten gecombineerd met een Calexico toeter of twee. Voor de rest blijft het vaak te zoet, de zang te lijzig en is 14 nummers een te lange zit. Mijn album gaat het, vrees ik, niet worden.

Het hele verhaal staat hierhier op WoNo Magazine.

Gisteren live gezien en dat concert was zo ontiegelijk goed dat ik deze gelijk met 0,5 verhoog. Zelfs na afloop nog ruim 10 minuten met de bandleden staan praten, heel mooi moment.

Erbij in slaap vallen als minpunt? Ik ken heel veel briljante muziek waarbij ik snel in slaap val.
Anyway, zet hem een overdag op, neem een sterke bak koffie en LUISTER. Ik vind dit namelijk niet minder dan een fantastische luistertrip. Beter dan "Tamer Animals", dat ik bij vlagen nogal eh, gekunsteld vond.
Enne, nog belangrijker, het is muziek die niet snel verveelt. Geen: "ik hoef dit niet te draaien, want de muziek heb ik al in mijn hoofd". Al schijnen er mensen te zijn die dat eerder als een voordeel dan een nadeel te zien.
En "te soft" of "te lief" en meer van dat soort termen? Zoetsappig, zeiden we vroeger. Gewoon móóie muziek, zonder scherpe randjes. En daar lust ondergetekende wel pap van. Aan scherpe randjes kun je je gehoor snijden, namelijk...