Saga - Heads or Tales (1983)

Zeker, fijne jaren 80 band. Klinkt ook aangenaam gedateerd. Meer mijn smaak, maar geen favoriet.

Okay, ik riep maar wat, omdat ik Saga en The Fixx altijd een beetje gelijkschakel.

Prima album met een openingnummer waar je U tegen zegt. M.i. één van de beste nummers van SAGA

Saga levert met deze CD goed werk af. Ik moest er wel even in komen. Het klinkt soms wel erg glad. Scratching the Surface is voor mij daarom het lelijke eendje hier. Met The Flyer knalt de CD met het prijsnummer uit de startblokken. Het tempo gaat daarna wat omlaag en komt met Social Orphan weer op stoom. Dat is ook gelijk weer een lekker nummer. De bonus- en slottrack mag er ook zijn.

Heads or Tales is de enige plaat van Saga waarop Jim Gimour saxofoon speelt.

Na langluisteren vermoed ik dat die sax in Social Orphan zit. Wie heeft datzelfde vermoeden?

Overigens had ik deze al heel vroeg op cassette en had de bonustrack al van meet af aan. Alleen op de lp was hij niet aanwezig.

Op de cassette was de volgorde op kant 2:
- Pitchman
- Scratching the Surface
- Vendetta (Still Helpless)
- Catwalk (unabridged)

De volgorde op kant 1 was ongewijzigd.

The Flyer beluisterd op YouTube. De matige geluidskwaliteit van YT en de knullige videoclip weggedacht is het een strak nummer. Ik zie geregeld items over Saga hier op MuMe voorbij komen. Voor mij verder geheel onbekende band. Niet dat ik er gelijk nu induik, maar ik zal eens wat vaker iets van Saga beluisteren.

Tja, Saga heeft wel ooit een DVD uitgegeven met de officiele promovideo's, maar volgens mij is er geen officieel kanaal waarop deze video's met goede kwaliteit zijn terug te kijken.

Ik zal eens zoeken, want van deze plaat zijn volgens mij 3 singles getrokken.

Dit album kocht ik in het grijze verleden, toen de cd's nog niet zo lang verschenen waren. Het geluid vind ik niet echt geweldig, maar de nummers op zich zijn prima. Saga in goede vorm. Symfonisch, met een stevige ondergrond.

Lekker concert: Saga - Im Konzert (Suhl, Germany 1983/09/29) pro-shot - YouTube

Mooi!

Ook van Heads or Tales werden 3 singles getrokken, een grote hit met The Flyer. Catwalk en Scratching the Surface.

Van The Flyer en Catwalk werden video's gemaakt, een beetje in verhalende stijl, samen met livebeelden.

Van Catwalk kon ik geen video online vinden, maar deze staat wel op de DVD Silhouette.
Overigens staat op de Silhouette-dvd ook een optreden uit de Heads or Tales-tour, met de setlist: 1. The Perfectionist 5:59
2. Compromise 3:15
3. Ice Nice 5:06
4. Time's Up 4:43
5. Scratching The Surface 5:45
6. Don't Be Late 6:30
7. You're Not Alone 5:46
Ook erg de moeite waard. Al eerder zjin er songs als bonusmateriaal beschikbaar gemaakt bij de The Softworks en bij Detours. Dat waren 4 songs (Catwalk, Intermission, Pitchman en de 4e ben ik even vergeten, ik heb Softworks niet meer in mijn bezit). Het zou fijn zijn als Saga deze video's samenvoegd, met wat ze nog meer hebben, en dit concert in zijn volledigheid uitgeeft.

Ik vermoed dat de tracks van Silhouette en de tracks van Softworks en Detours bij hetzelfde optreden behoren.

Destijds stond deze linksboven op een stelling achter de toonbank waar de nieuwe releases stonden uitgestald. Ik kende de band niet. Ik moet vol zelfvertrouwen zijn geweest over een goede afloop. "doe mij die maar" zei ik. Ik had die week niets anders kunnen vinden tussen het andere aanbod. Geen diskwalificatie natuurlijk. Hoewel de plaat uitstekend voldeed is het bij deze ene plaat van Saga gebleven. Hoogmoed heeft zich dus niet meester van mij gemaakt. Mooie plaat.

Één van de beste platen ooit gemaakt? Jazeker.

Deze mix van poprock, metal, progrock en synthpop gaat er altijd wel in bij mij.

Met als producer, Rupert Hine (?). In maart is de band nog een keertje te zien in de Boerderij.

Ik denk niet dat Rupert Hine met Saga in de boerderij gaat optreden.

Jim Crichton trouwens ook niet. Deze nieuwe tour van de band is even zonder hem. Duster Chesterfield zal toetsen en bas spelen, waardoor eigenlijk alleen gitarist Ian Crichton het enige bandlid is die altijd bij de band heeft gezeten.

Toetsenist Jim Gilmour was even eruit tussen 1989 en 1993 en zanger Michael Sadler van 2007 tot 2011.

Op deze plaat is de bezetting nog Negus/Gilmour/Crichton/Crichton/Sadler waar de band alles uit de kast trekt. Leuk is dat Gilmour hier ook wat saxofoon speelt en Rupert Hine als achtergrondzanger duidelijk te horen is op bijvoorbeeld Pitchman en Sound of Strangers.
De drumpartijen van Negus zijn ook erg hoogstaand waarbij.

Mooie bonustrack op de cassette en cd-versie van de plaat was de lange versie van Catwalk met een erg lange gitaarsolo van Ian Crichton.

Zo nu weer genoeg kennis gespuid. Deze plaat is er ook en vooral om van te genieten.

Een vriend van mij kwam met dit album terug uit Australië, was daar destijds helemaal top-of-the-bill in 1983. Ik zat toen net in mijn Marillion ontdek periode en dit sloot daar goed bij aan. Ik vind zelf dat het album de tand des tijd goed heeft doorstaan want ik kan hier ook nu nog helemaal van uit mijn koekie gaan. Dit is ook een album wat bij mij het beste werkt als ik het helemaal draai. Het gitaarwerk van Ian Crichton is van grote klasse en ik vind de combi met gitaar/toetsen ook erg lekker. Ik heb best wel veel Saga materiaal staan maar ik denk dat ik dit album toch het meeste draai.

Heerlijk album blijft dit toch, dat overtuigend aantoont dat muziek niet in losse wegwerp tracks maar in albums, zoals deze, het beste tot zijn recht komt.

Dit blijft toch ook wel één van mijn favoriete Saga albums (samen met Worlds Apart, Silent Knight en Beginners Guide To Throwing Shapes)
Misschien een beetje poppiër en toegankelijker dan eerder werk hoewel toch nog steeds een flinke scheut prog en symfo. Prachtige productie ook!

Toen ik als 13-jarige krantenjongen de cassette van Behaviour (toen kon je nog hele muziekalbums op een cassette kopen) had, wilde ik die ander die beschikbaar was. Dus dat was even sparen, et voila, ik had Heads or Tales er ook bij.

Het was eerst even schrikken, want van de gepolijste sound van Behaviour was hier niet echt sprake. De gitaarsolo's waren rauwer en meer aanwezig en drums waren volledig analoog en best wel stevig.

Ja, het is een wereld van verschil tussen Heads or Tales en Behaviour. Uiteindelijk zijn beide platen mijn favoriete platen van de band. En dat heeft dan voornamelijk te maken met de nostalgie die deze platen bij mij oproept. Ik was al 'fan' van Queen, maar Saga had ik op eigen houtje ontdekt, en ik was helemaal verknocht aan de band.

Omdat ik de cassette van deze plaat had, werd ik bovendien getrakteerd op de bonustrack, de 'unabridged' versie van Catwalk. Dat was smullen.

Leuk aan deze plaat is dat je zelf mag zoeken (goed luisteren) naar de nummers waar Jim Gilmour de saxofoon speelt. Ik denk op Social Orphan en verder niet.

Nog een weetje; de single-versie van Scratching the Surface wijkt af van de album-versie, maar deze is nooit als bonustrack verschenen. Dat geldt trouwens voor alle 7"- en 12"-versies van songs die dan weer ge-edit waren, dan weer remixed, of een dance-versie hadden (zie Behaviour).

Ik had ooit eens een verzamelplaatje gemaakt met alle remixes en afijwijkende versies van Saga's songs, samen met wat non-albumtracks (Perfect Stranger, Don't Give Up, Walking on Thin Ice, The Call, Solsbury Hill, Gotta Love It), maar ik ben dat kwijt geraakt. Misschien weer eens samenstellen.

Hier trouwens de remix-versie van Scratching The Surface in zwaar ge-editte vorm en geplaybackt:
https://youtu.be/tzUNJYbvrq8?si=VuM6hx4ECp-ys5xq