Action Bronson - Mr. Wonderful (2015)

Eens, heerlijk nummer! Bronson zelf is daar ook lekker bezig.

Voor KindaMuzik schreef ik overigens een recensie voor dit album, waarin ik door de hele recensie heen verwijs naar een zeker onderwerp dat met Action Bronson te maken heeft Klikkerdeklik.

Lekker album (hehe), maar niet zo gek memorabel naar mijn idee. Easy Rider absoluut daargelaten.

Erg lekker album! eerste luisterbeurt was erg aangenaam! vooral de producties vind ik van hoge kwaliteit en originaliteit. Ik voorspel alleen dat dit album niet lang boeiend gaat blijven; ik heb het nu 3 keer geluisterd en het word al een tikkeltje saai. Typische 3,5 ster album.

Sterke plaat dat zeker, had er meer ingezeten: ja dat denk ik ook wel. Vooraf hele hoge verwachtingen. Action Bronson is welleswaar geen nieuwkomer meer, maar dit album gaf mij vooraf echt het gevoel dat hij zijn naam op de eeuwige rapkaart zou zetten (dat werd slechts een decenium. Wellicht zelfs gedacht dat Mr. Wonderful wel een hedendaagse klassieker had kunnen worden. Dat werd het niet, maar hij zit er slechts enkele details vanaf. Details van superlatieven die anders nog verzonnen moeten worden. (Pfoeh, boffen jullie even).

Action Bronson is een rapper met een heerlijke diverse flow. Energie, kracht, bezinning; ik hoor er veel in terug. En wat ik nu zeg is geen discriminatie, of eigenlijk wel, maar zo wil ik mijn dikke rapper het liefst hebben. Ik moet horen dat hij dik is. Bovendien zijn de teksten origineel, voor mij grappig maar niet dat het melig wordt. Plus hij heeft weinig moeite met tempowisselingen.

Ook zijn de producties sterk, hoewel er duidelijk verschil te horen is. Had mij enkel Mark Ronson en Noah 40 Shebab gegeven. Dan had je een klassieker kunnen krijgen. O ja, uiteraard ook nog even dat vreselijke Thug Love Store van het album gooien. En dan... Verder niks dan lof. En dat is geen racisme. Lof als in liefde, niet als in witlof.

Ik word erg vrolijk van dit album. Dat word ik wel vaker van goede muziek, maar ditmaal is de hele feel voor mij ook gewoon vrolijk. Krijg echt een kick van nummers als Only in America, Actin' Crazy en Easy Rider.

Wale's nieuwe album is voor mij net een 3,0, waar dit album een ruime 3,0 is. Toch zijn het allebei geen albums die me enorm weten te boeien. Deze zal ik wellicht nog wel een keer opzetten, want met name het begin vind ik erg sterk. I gotta brand new caaahahar!

Vind het nog steeds jammer dat hij zijn beste nummers in weze al weggaf voor het album dropte. Dan kan het alleen maar tegenvallen

De ontmoeting met Action Bronson's solomateriaal bevalt me wel.

Enigszins ben ik wel verrast door Action Bronson. Vooraf had ik vooral pure (boom bap) Hip Hop verwacht, zeker omdat z'n stem zo hard op die Ghostface Killah lijkt en hijzelf toch meer gezien wordt als "underground" rapper.

Commercieel is het alvast niet, maar pure Hip Hop moet je hier ook niet verwachten. Deze artiest is een uitstekend rapper, al bewijst hij hier ook dat hij kan zingen! Op City Boy Blues en The Passage wordt zelfs helemaal niet gerapt en hebben eigenlijk niets met het genre te maken!
City Boy Blues klinkt als een fijne jamsessie met een bluesbandje, zeker één van de toppers van Mr. Wonderful. The Passage is maar een vreemd live-nummer, dit is vooral een instrumentatie waar je onze gastheer sporadisch "oh, Mr. Wonderful" op hoort kreunen. Dit nummer had er niet op moeten staan voor mij.

Op de overige 11 nummers hoor je deze rapper wel rappen. Hier zijn mijn favorieten Brand New Car, The Rising (Big Body Bes!), Actin' Crazy, Falconry, A Light In the Addict(!) (bevat ook bar weinig gerap), en Baby Blue. Toch knap dat Baby Blue geregeld langskomt op de radio, heerlijk om het refrein mee te neuriën.

De interlude en The Passage mocht hij achterwegen laten. Only In America beluister ik ook niet ontzettend graag, de instrumentatie is me te Rock. De overige nummers zijn gewoon oké.

De vrij beknopte tijdsduur van het album is een pluspunt.

3,5*