Void Settler - None Follows the Sunrise (2006)

Mag je dat nog even verder uitleggen. Waarop is muzikale kwaliteit dan gebaseerd ?

Ik hoog dit album maar eens op naar 4.5* trouwens. Eén van de weinige albums waar ik de laatste weken naar blijf teruggrijpen.

Beste Sietse, zal er niet te lang over doorgaan nog, maar het ligt er ook aan welk soort gabbermuziek (de term gabbermuziek is trouwens sowieso beetje ouderwets/lelijk) je luistert. Ja als je hardcore of andere muziek bijvoorbeeld met een klassiek stuk van Beethoven vergelijkt, ok, dan stelt heel veel muziek opeens niks meer voor, ook ambiënt niet. Ik maak zelf ook gabbermuziek/hardcore, industrial hardcore of hoe je het wilt noemen en weet zelf hoe moeilijk het is. Of hardcore de meest simpele muziek is? Tsja, daar durf ik niks over te zeggen, maar ik vind dat bijvoorbeeld weer van Trancemuziek wat allemaal erg simpel en gelijk klinkt evenals techno. Ach ja Sietse, kijk ik kan me er soms boos over maken omdat ik zelf ook muziek maak en weet hoe moeilijk het is en dat er mensen zijn die gabbermuziek afschilderen als muziek wat elke debiel kan maken, grrr! Ik bedoel in ieder geval te zeggen dat je niet teveel vergelijkingen moet maken. Anyway, excuses geaccepteerd hoor

Voor mij is muziekale kwaliteit gebaseerd op het kunnen van iemand. De manier waarop de muziek is gemaakt. Het technisch vernuft om het zo maar te zeggen.
Laat hier wel meteen bij zeggen dat niet iedere technische perfect in elkaar zittende plaat mijn kan bekoren...om een voorbeeld te geven hoef je mij echt geen Joe Satriani te laten horen, want dat vind ik verschrikkelijk.

Ik baseer mijn mening gedeeltelijk dus op dit soort dingen, al is er zeker wel muziek die qua technische vernuft helemaal niet zo hoogstaand is die ik persoonlijk heel erg mooi vind
bijv. zoiets als Troum, zij spelen helemaal geen moeilijke gitaar lijnen of wat dan ook, maar juist net datgene wat ze er mee doen (het realtime bewerken met effecten, overdubben en weet ik veel wat nog meer) maakt het voor mij heel erg mooi en doet mij heel erg veel, dat terwijl een artiest als Pete Namlook (om in de ambient te blijven) een technische veel beter muziekant, vind ik dan weer totaal niet aangenaam om te luisteren.

En om het dan nog wat moeilijker te maken, bij mij telt de ene keer technisch vernuft zwaarder mee dan het gevoel terwijl het in andere gevallen weer helemaal anders om is.

Maar in het geval van dit album is het dus een combinatie van beide voor mij. Ik hoor zeker wel dat er nogal wat potentie zit, maar ik vind persoonlijk alles nogal mattig (wat niet slecht is, maar ook niet goed) afgewerkt (en met name de klankkleur (soort instrumenten/geluiden) mattig tot slecht, daarnaast gaat het me vrij snel vervelen. Op die manier kom ik dus tot een 2.0 en niet hoger.

Ik weet heel mensen dit soort dingen niet superveel kan boeien en zich hier dus ook helemaal niet mee bezig houden...maar ik dus well...

Ik begrijp je punt, en ik geef toe ik heb ook niet zo'n hoge pet op van trance...persoonlijk vind ik trance erger om te horen dan gabber of hardcore of hoe je het ook wilt noemen.

En ik ben het met je eens dat echt niet iedereen zomaar een gabber plaatje kan maken...je moet toch echt wel weten waar je mee bezig bent, wat overigens voor alle muziek geld.

Trouwens, heeft er iemand nog een tip voor mij, ik ben gek op Void Settler, zijn er nog soortgelijke artiesten die ik dan waarschijnlijk ook erg goed zou vinden?

Void Settler staat bekend om zijn originele producties en zijn unieke muziekstijl. Hij combineert, op een karakteristieke wijze, diverse muziekstijlen zoals industrial hardcore / baroq / ambient / IDM / noise etc. tot een nieuw geheel. Tot dusver ken ik geen enkele artiest die gelijksoortige muziek produceert.

Ik kan een aantal artiesten noemen waar Djarvi Moris inspiratie voor zijn producties uit gehaald heeft en wiens stijl een onderdeel uitmaken van zijn muziekstijl, maar ik kan geen enkele producer noemen die muziek maakt uit dezelfde samenstelling van componenten als waar hij mee werkt.

Artiesten zoals o.a. Aphex Twin / Frog Pocket / Nathan Fake / Venetian Snares enz. hebben wel 'iets' van hem weg.

Laatste Off Topic { Venetian Snares heb ik wel eens gehoord, dat vond ik echt herrie zeg, poeh, te heavy voor mij en dat wil wat zeggen aangezien ik best wat gewend ben qua herrie. Nee, daar kon ik niks mee, zal die andere artiesten eens proberen, thanx voor de tip. }

Ja! Dit vind ik interessant, ben nu halverwege de cd.

En Sseagal, het werk van Venetian Snares varieert nogal van enorm repeterende harde beats, tot interessant breakbeat-werk. Misschien ligt zijn toegankelijkste album je wel: Rossz Csillag Alatt Szueletett

Lekkere sprookjes sfeer , al vanaf die eerste zalige track wordt de toon gelegd ( als de beat onder die hoorns komt met " you will never escape " : ). Dit is een enerzijds vernieuwende anderzijds logische muziekstijl , maar uiteindelijk vooral een uniek album in het genre.

Ik ben wel erg nieuwsgierig naar deze cd als ik kijk naar het hele verhaaltje eromheen en naar de hoes

Ik ken een paar tracks van hem en die vind ik gewoon zeker goed, en hard, wat moet ik nou precies van deze cd verwachten?, lijkt het een beetje op Ophidian, en dan vooral de klassiek-achtige stukjes en samples ertussendoor, en mysterieus enzo, want zo ja daar hou ik van

Ik voel me gewoon erg aangetrokken tot deze cd, denk dat ik hem binnenkort eens ga luisteren in de platenzaak.

Heerlijke cd!!

Had toen de tijd de dubbel vinyl en de enkel van hem aangeschaft en het Labyrinth gedeelte heb ik grijs gedraait.
Maar toen ik deze cd hoorde was ik helemaal verkocht!

Ik heb wel vaker dat ik in een trip word meegomen naar een andere wereld.
Het futuristische Transitions van Richie Hawin, de bittere koude sound van Autechre's EP7 maar dit was echt compleet nieuw voor mij.
Ik heb het idee alsof ik in een middeleeuws sprookje zit wat gespeeld word op een Nintendo 8 bit ofzo.
De afgebroken beats met de simpel klinkende strings, en vocals die blijven haperen.
De sfeer is zo vet gedaan op deze cd!!

4,5*

Ik vind het nogal bagger dit. Cheesy toeters en strings, verschrikkelijke voice-samples en daaroverheen dan ik-wil-wel-maar-ik-kan-het-niet beats. Het klinkt allemaal nogal goedkoop imo.
Aan mij niet besteed deze kitsch (en de 1* staat).

Voor de liefhebbers, void met zijn eigen space : Link Hier kun je previews luisteren van de man en zijn blog lezen! Enjoy! Weer erg geniaal!

heb mijn stem toch maar verlaagd naar 4*
Heb afgelopen jaar veel aandacht besteed aan experimentele muziek en als ik het terug hoor zijn er toch een hoop dingen die me niet lekker in het gehoor liggen.
Maar voor de (bekendere) Hardcore sound vind het wel een behoorlijke vooruitgang, de sfeer en stijl hoor je niet veel op Hardcore cd's.
4* omdat het idee leuk is uitgewerkt en de Hardcore tracks die erop staan vind ik vergeleken met veel bagger die nu uitgebracht word erg goed bedacht.

desolate outpost is echte een brute track. en jackal, klinkt als het betere venetian snares werk. vette herrie

Af en toe kijk je eens wat rond overal en dan kom je weer eens wat tegen. Laatste dagen weer meer met wat hardere spullen bezig, zoals Xanopticon, Atomhead en 7ePhalanx. Toch belangrijk om melodie niet toaal uit het oog te verliezen hierbij.

Mooi voorbeeld hiervan.
Erg sfeervol. Sommige tracks zijn meer op sfeer en melodie gericht, met wat harde beats erdoor en sommige tracks meer op harde beats met wat melodie erdoorheen. De melodie is er echter altijd, wat voor een donkere sfeer zorgt. Inderdaad wat sprookjesachtig. Lelijke hoes verder.

Apart gebruik van melodie, samples en harde beats zorgt voor een mooie sfeer en origineel album. 4.5 voor nu al, want dit is gewoon erg tof.

Oh my.. weer een heerlijke reis naar Utrecht en terug gehad dankzij dit pareltje. Er zitten genoeg bikkelharde Void tracks tussen die bij mij zeker in de smaak vallen (Ghast ), maar dan vind ik zijn rustigere werk zoals Fable. Etwine (favoriet!!) in dit geval nog veel fijner uitpakken. Wat een opzwepend nummer, heerlijke drive!

De Labyrinth tracks...daar kan ik op ieder moment van de dag, waar dan ook, volledig in opgaan. Het nummer waarmee het album begint vind ik trouwens meer dan geslaagd, heel sfeervol (nogal game-achtig), heel apart. Beetje een hate it or love it nummertje, i loved it!

Ruim 6 jaar later weer beluisterd.. Toch maar een ster omlaag. Concept is leuk, sprookjesachtige komt aardig door maar kwalitatief vind ik het te FLStudio klinken.. Klinkt te blikkerig. Was cool voor mij als Hardcore liefhebber die de mainstream niet meer aan kon horen. Maar naarmate ik ouder ben geworden kan ik deze niet serieus meer nemen.

Evengoed respect naar Djarvi. Hij probeerde in Nederland een stukje kwaliteit op de kaart te zetten. Was ook hard nodig want het was op behalve TTM en sommige Enzyme om te janken. Kwaliteit kwam echt uit de UK. Nederland blijf toch een beetje te lang aan het oude recept knagen.

3*