Oingo Boingo - Farewell (1996)

Wow, nu begrijp ik pas waarom zanger Danny Elfman steeds meer last van zijn oren kreeg in zijn Oingo Boingo-periode! Deze gasten rocken namelijk gewoon de pan uit! Ik heb op mijn computer allemaal losse nummers staan, maar die allemaal tien jaar eerder afspelen dan deze Farewell cd. Toen leek het allemaal nog gaanbaar, maar ik wist niet wat ik hoorde toen ik de eerste cd van Farewell in mijn cd-speler stopte. Vooral de eerste cd is de stevige rockkant, die je de haren omhoog laat vliegen. Er wordt een dikke knipoog gemaakt naar de stoere rockbandjes van vroeger - waaronder natuurlijk The Rolling Stones, maar het is toch echt de band zelf die haar eigen sfeer weet te creeeren: De Boingo-sfeer. Geweldig! Dit is zo'n diverse band die op deze Farewell echt alles laat horen en die echt een kroonjuweel is op al het werk van de band. Van ultra-harde rock Burn Me Up tot het sprookjesachtige Cinderella Undercover en van het sexy nummer Wild Sex (In The Working Class) tot het clowneske Nasty Habits. Elke fan van rock kan hier zijn hartje ophalen. Het is vooral het instrumentarium dat telkens weer doet verassen. Het hele team is er bij geroepen; trompetisten en saxefonisten die geregeld een solo krijgen toebedeeld, de bescheiden accordeonspeler bij nummers als We Close Our Eyes (die ook de sfeer weet op te roepen van die heerlijk zeemansliederen) en natuurlijk de geweldige gitaarpartijen/solo's van een van de beste gitaristen Steve Bartek. Kortom een groot twee en een half uur durend (!!!) spectakel deze Farewell van Oingo Boingo. Pas nu merk ik hoe erg we deze band gaan missen. Voor dit wonderschone plaatje een dikke 4,5* die hoogstwaarschijnlijk zal uitgroeien tot een 5* en natuurlijk tot een van mijn beste platen. Mijn tip: Haal dit plaatje zo snel mogelijk in huis!