Dødheimsgard - A Umbra Omega (2015)
mijn stem
23 stemmen
Noorwegen
Metal
Label: Peaceville
-
The Love Divine (1:03)
-
Aphelion Void (15:13)
-
God Protocol Axiom (13:12)
-
The Unlocking (11:21)
-
Architect of Darkness (11:58)
-
Blue Moon Duel (14:20)
0
geplaatst: 15 augustus 2015, 15:08 uur
De afgelopen jaren heb ik meestal niet genoeg nieuwe albums beluisterd om eind december met een lijstje te kunnen komen. Mocht 2015 een uitzondering zijn, dan is A Umbra Omega een van mijn favorieten voor een plek hoog in die lijst.
Met name de vocalen waren aanvankelijk een struikelblok. Nog steeds vind ik de zang niet het sterkste punt op A Umbra Omega, maar ze dragen wel bij aan de verwrongen, dreigende sfeer die de muziek oproept. Die sfeer, samen met de afwisseling die DHG weet te brengen, maken dit album een van de meer ambitieuze albums die ik recentelijk beluisterd heb. A Umbra Omega is een album waar ik even voor moest gaan zitten, voordat ik er echt van kon genieten.
Meestal besteed ik niet zoveel aandacht voor de verpakking van de muziek (vroeger wel, toen las ik de teksten vaak meerdere keren en inspecteerde het artwork regelmatig), maar hier kan ik het toch niet nalaten te zeggen dat deze hoes een van de mooiste is die ik recent heb gezien. Het verbeeldt de sfeer van het album ook goed: dreigend en ondoordringbaar met die lucht en die dikke klei, maar toch ook met wat licht/hoop aan de horizon. Of is dat toch een illusie?
Helaas kwam mijn album dan wel weer in zo’n digipak waarin zo weinig plaats was voor het boekje, dat de hoes meteen anderhalve centimeter inscheurde toen ik het boekje eruit probeerde te krijgen. Dat doet gelukkig niets af aan de muziek.
4.5*
Met name de vocalen waren aanvankelijk een struikelblok. Nog steeds vind ik de zang niet het sterkste punt op A Umbra Omega, maar ze dragen wel bij aan de verwrongen, dreigende sfeer die de muziek oproept. Die sfeer, samen met de afwisseling die DHG weet te brengen, maken dit album een van de meer ambitieuze albums die ik recentelijk beluisterd heb. A Umbra Omega is een album waar ik even voor moest gaan zitten, voordat ik er echt van kon genieten.
Meestal besteed ik niet zoveel aandacht voor de verpakking van de muziek (vroeger wel, toen las ik de teksten vaak meerdere keren en inspecteerde het artwork regelmatig), maar hier kan ik het toch niet nalaten te zeggen dat deze hoes een van de mooiste is die ik recent heb gezien. Het verbeeldt de sfeer van het album ook goed: dreigend en ondoordringbaar met die lucht en die dikke klei, maar toch ook met wat licht/hoop aan de horizon. Of is dat toch een illusie?
Helaas kwam mijn album dan wel weer in zo’n digipak waarin zo weinig plaats was voor het boekje, dat de hoes meteen anderhalve centimeter inscheurde toen ik het boekje eruit probeerde te krijgen. Dat doet gelukkig niets af aan de muziek.
4.5*
* denotes required fields.
* denotes required fields.