Van Morrison - Duets (2015)

Iemand hier al iets van gehoord ? Als ik zo de tracklisting bekijk, vrees ik het ergste.
Real Real Gone met die vreselijke Michael Bublé, These Are the Days met Natalie Cole, Streets of Arklow met Mick Hucknall, Higher than the World met George Benson - erger kan bijna niet. Waarschijnlijk het eerste album van Van Morrison dat ik niet zal aanschaffen.

Van Morrison gaat in duet op 'Reworking the Catalogue' - enola

Ik vrees met je mee, Wild Honey met Joss Stone

Streets of Arklow met Mick Hucknall, hoe verzinnen ze het

En wat dacht je van Whatever Happened to P.J. Proby met P.J. Proby? Zou de vraag beantwoord worden?

Krijgt desondanks een goede beoordeling in de Volkskrant........

Een duet is meestal een zoetsappig misbaksel. Een hele schijf vol duetten moet een straf zijn.

En Mark Knopfler mag ook meedoen.

Gijsbert Kamer is er in ieder geval erg positief over!

Eens las ik in in een interview met Van Morrison dat hij ooit opnames had gemaakt voor een country-album. Jammer genoeg, zo vond hij, had de platenmij niet zo veel zin om het uit te brengen. Ik zie nog steeds naar dat album uit - in tegenstelling tot dit Duets waarvan ik zojuist 4 nummers op Spotify heb beluisterd. Best aardig allemaal, vooral het duet met Bobby Womack, maar toch een beetje overbodig vrees ik, gezien de oorspronkelijke versies.

Dat country-album is pay the devil. Laat je niet afschrikken door de belachelijk lage quotering, want de plaat is best de moeite.

Misschien speelt mijn geheugen mij parten, maar wat ik me van dat interview herinner was dat het om andere opnames ging. Heb onlangs stapels muziekbladen de deur uitgedaan, dus kan het niet meer nalezen.Pay the Devil vind ik overigens een goed album, zal het weer eens opnieuw beluisteren.

Edit: Duets staat nu overigens in zijn geheel op Spotify, dus zal het deze week eens een paar keer beluisteren.

[quote]heartofsoul schreef:
Misschien speelt mijn geheugen mij parten, maar wat ik me van dat interview herinner was dat het om andere opnames ging. Heb onlangs stapels muziekbladen de deur uitgedaan, dus kan het niet meer nalezen.

/quote]

Dit had ik dus gelezen. Even doorscrollen tot Morrison Can't Plan Ahead.
Mijn geheugen is ook niet meer wat het geweest is.


Beautiful Day: Van Morrison - corkuniversitypress.typepad.com

Pa mal du toe! VentheMen swingt er lekker op los met zijn vriendjes. Daar zitten ook foute vriendjex bij, maar hé, wie heeft die niet gehad? Goed in de stem zittende, lekker arrangementjes gekozen hebbende bloemlezing uit eigen werk. Had dit niet verwacht.

Niks nieuws onder de zon; wel vermakelijk. 3,5* voor mij.

Ik durf niet te luisteren. Angst voor extreem kromme tenen.

Valt best mee hoor. Soms wel een fronsje, maar over het algemeen best te hachelen.

Bijna 'easy-listening', maar dan wel op een aangename manier. De stem van Van is als vanouds powerful en soulful. En een gevarieerde keus van duetpartners en een verrassende songkeuze maken het wel prettig af. Niet briljant, maar wel ambachtelijk gemaakt.

Beetje dubbel gevoel. Van die zijn eigen catalogus onder handen neemt , met een grabbelton aan partners. Dat pakt soms verassend uit (Hucknall zijn stem werkt prima op Streets of Arklow) Ook Joss Stone levert een prima bijdrage aan het prachtige Wild Honey. Glijers als Buble en dochterlief zijn nou niet echt een meerwaarde . Leuk voor erbij, essentieel niet. 3 sterren

"Re-working the Catalogue" is de ondertitel van dit album. Van Morrison koos zelf de songs uit voor dit duets-project en selecteerde ook de artiesten met wie hij wilde samenwerken, in dit geval oud gedienden/ veteranen als o.a. inmiddels wijlen Bobby Womack, Mavis Staples, P.J. Proby, Chris Farlowe, Steve Winwood en een aantal jongere artiesten als Joss Stone en Michael Buble.

de niet zo voor de hand liggende songkeuze is als volgt:

1970 - "His Band & the Street Choir" track 2
1974 - "Veedon Fleece" track 8
1977 - "A Period of Transition" track 7
1980 - "Common One" track 4
1983 - "Inarticulate Speech of the Heart" tracks 3 & 14
1989 - "Avalon Sunset" track 9
1990 - "Enlightenment" track 15
1991 - "Hymns to the Silence" tracks 1 & 6
1997 - "The Healing Game" tracks 11 & 12
2002 - "Down the Road" track 5
2003 - "What's Wrong with This Picture?" track 10
2008 - "Keep It Simple" track 16
2012 - "Born to Sing: No Plan B" track 13

het vakmanschap van Van Morrison en de arrangementen van zijn songs staan wat mij betreft garant voor een redelijk tot goed album, met een fraaie mix van blues, rock, soul en jazz, dat sommigen wellicht teveel naar "easy listening" vinden neigen. hoe dan ook er wordt prima op gemusiceerd en de geweldige, soulvolle stem van Van Morrison is in alle glorie op deze duetten te horen.

persoonlijke favorieten zijn o.a. "If I Ever Needed Someone" (Mavis Staples), "Wild Honey" (Joss Stone), "Streets of Arklow" (Mick Hucknall), "Born to Sing" (Chris Farlowe) en "Irish Heartbeat" (Mark Knopfler), maar er staan zeker ook "mindere" tracks op.

dit jaar (2024) verscheen overigens "New Arrangements and Duets" met 15 nummers, wederom covers van Van Morrison zelf, die niet doubleren met de songs van dit "Duets" (speelduur 75 minuten).

Album werd geproduceerd door Van Morrison, Don Was & Bob Rock