The Darkness - Last of Our Kind (2015)

Na enkele luisterbeurten moet ik zeggen dat ik toch wél weer onder de indruk ben. Om te beginnen klinkt het album fantastisch. Hun best geproduceerde album, ja, misschien wel! Maar ook de toon van het album is iets gemener dan de twee voorgangers. Humor zal altijd wel bij The Darkness blijven horen, maar zeker op Hot Cakes sloeg de balans misschien een tikje teveel over.

Het trio waarmee geopend wordt is inderdaad erg sterk. En hoewel het wel erg schatplichtig is aan The Cult blijf ik Open Fire een echt topnummer vinden. Maar ook de vierde track Roaring Waters vind ik erg lekker. Het doet me qua riffwerk wat denken aan het werk uit hun begindagen (en dan met name de nummers die het eerste album niet gehaald hebben).

Absolute favorieten van me zijn verder Mighty Wings en Sarah O' Sarah. Op het eerste klinken ze tijdens de eerste minuut haast als een moderne metalband om wat verder meer atmosferische zaken te doen met een keyboard. Knap! Sarah is dan weer een heerlijke Thin Lizzy-achtige meezinger.

Het gitaarwerk is op de hele plaat simpelweg subliem en het komt mij geïnspireerder over dan op de voorganger. Aanstekelijk riffs en schitterend leadwerk. Daarnaast duiken her daar ook akoestische gitaren en mandolines op die ook werkelijk iets bijdragen. Justin gebruikt zijn falsetstem een stuk meer gedoseerd. Ook voor hem zullen de jaren op dat vlak toch wel een invloed hebben vrees ik. Maar eigenlijk heeft hij dat ook niet nodig om de aandacht te trekken. Ook erzonder vind ik hem een erg goeie zanger.

Jammer van het geschuif met drummers de laatste tijd. Hopelijk hebben ze met Rufus Taylor nu een blijver te pakken. Dan kunnen ze de komende maanden hun livereputatie ongetwijfeld weer helemaal waar maken.

Mijn kennismaking met deze band en ik had even een paar luisterbeurten nodig om "erin te komen". Met name het soms erg hoge stemgeluid van Justin Hawkins is even wennen, maar als je het eenmaal gewend bent, klinkt het nog best goed. Instrumentaal klinkt het best goed en ook de productie van deze plaat is zeer degelijk. Alle instrumenten komen goed tot hun recht en Hawkins' stemgeluid staat ook prima in de mix.
Grappig trouwens, volgens de wiki pagina hebben ze bij het titelnummer 236 fans voor de achtergrondzang gebruikt. Verder kan ik alleen maar zeggen dat ik dit een tof en energiek album vind. Het geeft een goede eerste indruk van deze band.