Charlie Barnes - More Stately Mansions (2015)
mijn stem
8 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Superball
-
More Stately Mansions (3:33)
-
Sing to God (3:57)
-
Easy, Kid (5:10)
-
Balloons (4:42)
-
Ghosts (5:30)
-
Macbeth, Macbeth, Macbeth (3:52)
-
House (6:20)
-
Dresden (4:51)
-
Hammers (5:02)
-
Film (4:41)
0
geplaatst: 5 mei 2015, 18:34 uur
Geekk lijkt een beetje genegeerd als zijnde debuutalbum, waardoor More Stately Mansions vaak omschreven wordt als het debuut van Charlie Barnes.
Daar kun je over twisten natuurlijk, feit is dat More Stately Mansions groots uitkomt via label Superball Music en dat het te koop is bij alle bekende verkoopkanalen (ook in Nederland), wat niet opgaat voor Geekk. Het levert hem in elk geval meer promo op dan voorheen. En koop je het op vinyl, dan zit er een cd bij. Wat wil je nog meer?!
Namen als Muse, Jeff Buckley en Freddie Mercury worden her en der genoemd. Niet de minsten en daardoor extra gevaarlijk, want dat schept hoge verwachtingen. Moeten we misschien ook maar niet doen.
Ja, Charlie kan net als genoemde heren vrij hoog zingen zonder aan kracht in te boeten. Piano speelt een belangrijk rol en als er dan af toe flinke rock-uitbarstingen te horen zijn is het allemaal niet geheel vreemd.
Laten we de nummers van Barnes vooral expressief noemen, voorzien van een nodige portie dramatiek her en der, maar dan wel binnen de perken gehouden. De meeste nummers bevinden zich dan ook in redelijk rustig vaarwater.
Wat me opvalt als je het vergelijkt met ouder materiaal is dat Charlie wat beheerster overkomt, iets minder gekte wellicht (dat bewaart hij ongetwijfeld voor zijn live-optredens) waardoor deze nieuwe nummers beter zouden kunnen aanslaan bij een groter publiek.
Daarmee zeg ik niet dat hij hier de top 40 mee kan gaan bestormen want daarvoor is het allemaal toch iets minder toegankelijk dan in dat geval zou moeten.
Op More Stately Mansions weet Charlie Barnes een perfecte balans te vinden tussen episch en persoonlijk, tussen toegankelijk en ontoegankelijk, melancholie en nuchterheid, pop en rock.
Mede dankzij de hulp van producer Steve Durose (voormalig gitarist van Oceansize) is More Stately Mansions een zeer boeiend album geworden voor mensen die houden van melancholiek, afgewisseld met rock-bombast.
Dat is niet voor iedereen weggelegd, maar als een zanger en zijn band er hoorbaar hun ziel en zaligheid in weten te leggen dan kan ik dat alleen maar toejuichen.
Laat Charlie en zijn mannen maar snel richting Nederland komen voor wat optredens want deze nummers schreeuwen om een live-vertolking.
Daar kun je over twisten natuurlijk, feit is dat More Stately Mansions groots uitkomt via label Superball Music en dat het te koop is bij alle bekende verkoopkanalen (ook in Nederland), wat niet opgaat voor Geekk. Het levert hem in elk geval meer promo op dan voorheen. En koop je het op vinyl, dan zit er een cd bij. Wat wil je nog meer?!
Namen als Muse, Jeff Buckley en Freddie Mercury worden her en der genoemd. Niet de minsten en daardoor extra gevaarlijk, want dat schept hoge verwachtingen. Moeten we misschien ook maar niet doen.
Ja, Charlie kan net als genoemde heren vrij hoog zingen zonder aan kracht in te boeten. Piano speelt een belangrijk rol en als er dan af toe flinke rock-uitbarstingen te horen zijn is het allemaal niet geheel vreemd.
Laten we de nummers van Barnes vooral expressief noemen, voorzien van een nodige portie dramatiek her en der, maar dan wel binnen de perken gehouden. De meeste nummers bevinden zich dan ook in redelijk rustig vaarwater.
Wat me opvalt als je het vergelijkt met ouder materiaal is dat Charlie wat beheerster overkomt, iets minder gekte wellicht (dat bewaart hij ongetwijfeld voor zijn live-optredens) waardoor deze nieuwe nummers beter zouden kunnen aanslaan bij een groter publiek.
Daarmee zeg ik niet dat hij hier de top 40 mee kan gaan bestormen want daarvoor is het allemaal toch iets minder toegankelijk dan in dat geval zou moeten.
Op More Stately Mansions weet Charlie Barnes een perfecte balans te vinden tussen episch en persoonlijk, tussen toegankelijk en ontoegankelijk, melancholie en nuchterheid, pop en rock.
Mede dankzij de hulp van producer Steve Durose (voormalig gitarist van Oceansize) is More Stately Mansions een zeer boeiend album geworden voor mensen die houden van melancholiek, afgewisseld met rock-bombast.
Dat is niet voor iedereen weggelegd, maar als een zanger en zijn band er hoorbaar hun ziel en zaligheid in weten te leggen dan kan ik dat alleen maar toejuichen.
Laat Charlie en zijn mannen maar snel richting Nederland komen voor wat optredens want deze nummers schreeuwen om een live-vertolking.
* denotes required fields.
* denotes required fields.