Wadada Leo Smith - The Great Lakes Suites (2014)

Hij mag dan wel al 73 jaren oud zijn, maar Leo Smith blijft goede free jazzplaten uit z'n mouw schudden. Na het gigantische Ten Freedom Summers uit 2012 en de dubbelplaat Occupy the World uit 2013 komt hij weer met een lange plaat. Anderhalf uur genieten van moderne creatieve free jazz van oude meesters, daar Smith en zijn trompet niet eenzaam alleen op plaat staan. Altsaxofonist (en held) Henry Threadgill, drummer Jack DeJohnette (mijn god, wat speelt die krachtig en beweeglijk!) en bassist John Lindberg (er zijn weinig bassisten tegenwoordig die zo dwarrelend en rustig soleren) mogen opdraven en halen het beste uit elkaars talent naar boven.

Het concept is simpel. Zes suites die ieder een ''Great Lake'' vertegenwoordigen, waarbij het kwartet in iedere suite bekoelde discipline, maar ook speelse improvisatie gebruikt. Dit mag dan wel een behoorlijke plaat zijn, maar de tijd vliegt voorbij. Het is niet moeilijk om weg te dromen bij deze kunst. Geweldige solo's, instrumenten die dansen met elkaar en duels tussen musici die uiteenlopen tot één harmonisch geheel. Een plaat voor iedere moderne jazzliefhebber, maar ook voor de liefhebber van Wadada Leo Smith en free jazz.

Deze conceptplaat is misschien wel de meest toegankelijke plaat uit de discografie van Smith (heeft hij ooit weleens iets funkiers gecomponeerd dan Lake St. Clair?), maar misschien ook wel één van zijn meest relevante werken. Het kan zich in ieder geval zo meten met ouder werk als Reflectativity en The Mass On the World en past prima in de lijn die hij heeft ingezet na zijn epos Ten Freedom Summers.

Ik ben overtuigd.

4/5