Whitney Houston - Live (2014)

Het valt toch op dat het op deze site totaal ontbreekt aan echte Whitney Houston fans. Bijna een half jaar na verschijnen heb ik dit livealbum toegevoegd. En aangezien dit het enige officiële livealbum is, is het vreemd dat er geen interesse is.

Langs de ene kant jammer dat het een verzameling van optredens is. Een lekker lang MTV Unplugged album, toen Whitney op haar best was, dat zou pas mooi zijn geweest.

Maar deze verzameling waarbij de verschillende nummers elkaar chronologisch opvolgen vertelt wel een verhaal. En dat heeft zeker ook zijn emotionele waarde. Met de dvd erbij wordt het nog mooier.

Vaak worden artiesten pas erkend als ze gestorven zijn. Bij Whitney ontbrak het niet aan erkenning in haar topjaren. Maar nu lijkt ze wel een beetje vergeten. Onterecht vind ik, want hoewel ik niet de grootste fan ben van haar muziek is ze volgens mij als zangeres nog niet overtroffen in de nieuwe eeuw.

Ik ben totaal geen fan van Whitney Houston, maar erken wel dat ze een groot zangeres was.
Het punt is, heeft ze na haar 3 succesvolle beginalbums nog werkelijk genoeg klaargespeeld om werkelijk als onvergetelijk beschouwd te worden ?
Wellicht meer door de tragiek die op een gegeven moment rond haar persoon bleef hangen.
In de jaren 90 ging het eigenlijk al bergafwaarts met haar en ze was meer in het nieuws door randzaken .
Mariah Carey brak door en die liet al snel horen weinig onder te doen voor Whitney.
Het werd op een gegeven moment een ware soap met artistieke zaken ver op de achtergrond.
Vergeet ook niet dat ze tijdens haar laatste tour er geen hoge noot fatsoenlijk meer uit kreeg.

Al met al heeft dit behoorlijk veel aangetast en geloof ik best dat zij wat vergeten is.

Oh, maar ze is onvergetelijk hoor. Alleen op deze site merk je daar weinig of niets van. Hier zitten vooral 'echte' muziekliefhebbers hè.

In de jaren negentig deed ze nog The Bodyguard (album verkocht 44 miljoen exemplaren) en The Preacher's Wife (best verkochte gospelalbum ooit). Geen opmerkelijke films, maar de muziek kent iedereen.

Ik kocht een tijdje geleden deze verzamelaar. De twaalf eerste nummers, allemaal ballads, zijn stuk voor stuk klassiekers. Maar er zijn ook nog een handvol uptempo toppers.

Mariah Carey kan aardig zingen maar is geen partij voor Whitney Houston. Je kent van Mariah wel dat album Butterfly. Dat is wat ze is. Een vlindertje. Whitney is een orkaan. Een vulkaanuitbarsting.

En hoewel de studiomuziek altijd wel glad was, haar zangpartijen klinken puur, heel naturel. Zeker in vergelijking met hoe zulke muziek tegenwoordig wordt opgenomen. Er is op de studioalbums niet veel verschil met live, zoals op deze cd te horen valt.

Mee eens dat Houston een voller stemgeluid had dan Carey, maar in populariteit nam ze wel de plaats in van Houston ( al was dat ook relatief kort.) Carey heeft het uiteindelijk niet waargemaakt.

Maar nogmaals, het is totaal niet mijn ding. Ik houd van R&B mits het op een wat authentieke manier wordt gebracht. Daarom vind ik de 1e plaat van Josh Stone erg goed. Niets vernieuwends maar wel soul hoe soul is bedoeld.

Wat je zelf al aangeeft, de studioalbums van Houston zijn over het algemeen erg glad en ik kom daar niet door heen.
Live werd het ook steeds gelikter met veel visueel spektakel, wat bijna belangrijker werd dan de muzikale inhoud.
Inderdaad had het mooi geweest als zij in een intieme sobere setting iets had gedaan.

Ook als dat zo is, dan blijkt daaruit nog niet dat het in de jaren negentig al bergafwaarts zou gegaan zijn. Haar album My Love Is Your Love (1998) kreeg zelfs betere kritieken dan haar vroegere werk. Ze scoorde trouwens ook nog een hit samen met Mariah Carey. Tegen het einde van de jaren negentig had ze wel niet meer het imago van braaf meisje. Maar in 2001 tekende ze bij Arista nog het grootste platencontract in de muziekgeschiedenis.

Hoe kun je een album als deze uitbrengen, met als ondertitel 'Her Greatest Performances' en dan haar live versie van Why Does It Hurt So Bad tijdens de 1996 MTV Movie Awards er niet opzetten? Dat is toch wel zo'n beetje de ultieme Whitney live performance.
De live versie van Didn't We Almost Have It All live at Madison Square Garden, die ook is gebruikt als videoclip, had hier overigens ook op horen te staan!

Dat gezegd hebbende, ook al ben ik een groot Whitney fan, ik vind Whitney live niet altijd een succes. Vaak lastte ze te lange stiltes in tijdens haar live optredens, of waren de versie mij té afwijkend van de album versies. Maar ze hebben het op deze verzamelaar redelijk goed voor elkaar weten te krijgen om de betere live versies te verzamelen.

Nog beter wordt het met de dvd natuurlijk.