Tori Amos - Scarlet's Walk (2002)
mijn stem
176 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Epic
-
Amber Waves (3:39)
-
A Sorta Fairytale (5:29)
-
Wednesday (2:29)
-
Strange (3:07)
-
Carbon (4:35)
-
Crazy (4:27)
-
Wampum Prayer (0:44)
-
Don't Make Me Come to Vegas (4:52)
-
Sweet Sangria (4:02)
-
Your Cloud (4:30)
-
Pancake (3:55)
-
I Can't See New York (7:16)
-
Mrs. Jesus (3:06)
-
Taxi Ride (4:01)
-
Another Girl's Paradise (3:36)
-
Scarlet's Walk (4:18)
-
Virginia (3:56)
-
Gold Dust (5:56)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 22 februari 2012, 15:14 uur
Onlangs deze cd ergens tweedehands bemachtigd, inclusief een limited edition dvd'tje, enkele foto-kaartjes en een 'official road map' in een onhandig kartonnen doosje.
Tori Amos, het piano-meisje dat ik al een hele tijd uit het oog was verloren en me herinner als ontoegankelijk en moeilijk-alternatief. Misschien was ik te jong toen, of misschien zijn de ruwe kantjes er ondertussen af, want dit klinkt veel melodieuzer en poppy dan ik me herinner van haar vroegere albums. Hoog tijd dat ik die ook nog maar eens terug de kast uit haal...
Knap openingstrio met Amber Waves, de single A Sorta Fairytale en - daar heb je de piano voor het eerst in een dominante hoofdrol - Wednesday. Ritmisch sterk, mooie melodieën en een feilloze stem. En eigenlijk kabbelt het album op deze manier verder. Het lijkt alsof Tori Amos haar wilde haren heeft verloren en ze er volledig vrede mee heeft genomen.
De eerste minuut van de albumversie van 'Don't Make Me Come to Vegas' komt weer wat in de buurt van het alternatieve piano-meisje: ruwere stem gecombineerd met een djembee en wat zwaardere piano-akkoorden, om verder toch weer toegankelijker te worden. De Timo Maas-remix (wat werd uitgebracht als single) is dan weer te mijden voor Tori Amos-fans, aangezien er niet echt veel van het oorspronkelijke nummer overblijft (zie ook het 'Professional Widow'-verhaal). Gelukkig werd deze remix niet op het album gezet...
Het enige minpunt dat ik zo kan bedenken is dat het misschien allemaal nét iets te makkelijk klinkt en er geen tegendraadse Tori op het album terug te vinden is. Aan de lengte heb ik me totaal niet geërgerd, aangezien er absoluut geen slechte nummers op staan...
Klasse-album!
**** 1/2
Tori Amos, het piano-meisje dat ik al een hele tijd uit het oog was verloren en me herinner als ontoegankelijk en moeilijk-alternatief. Misschien was ik te jong toen, of misschien zijn de ruwe kantjes er ondertussen af, want dit klinkt veel melodieuzer en poppy dan ik me herinner van haar vroegere albums. Hoog tijd dat ik die ook nog maar eens terug de kast uit haal...
Knap openingstrio met Amber Waves, de single A Sorta Fairytale en - daar heb je de piano voor het eerst in een dominante hoofdrol - Wednesday. Ritmisch sterk, mooie melodieën en een feilloze stem. En eigenlijk kabbelt het album op deze manier verder. Het lijkt alsof Tori Amos haar wilde haren heeft verloren en ze er volledig vrede mee heeft genomen.
De eerste minuut van de albumversie van 'Don't Make Me Come to Vegas' komt weer wat in de buurt van het alternatieve piano-meisje: ruwere stem gecombineerd met een djembee en wat zwaardere piano-akkoorden, om verder toch weer toegankelijker te worden. De Timo Maas-remix (wat werd uitgebracht als single) is dan weer te mijden voor Tori Amos-fans, aangezien er niet echt veel van het oorspronkelijke nummer overblijft (zie ook het 'Professional Widow'-verhaal). Gelukkig werd deze remix niet op het album gezet...
Het enige minpunt dat ik zo kan bedenken is dat het misschien allemaal nét iets te makkelijk klinkt en er geen tegendraadse Tori op het album terug te vinden is. Aan de lengte heb ik me totaal niet geërgerd, aangezien er absoluut geen slechte nummers op staan...
Klasse-album!
**** 1/2
0
geplaatst: 11 maart 2020, 10:34 uur
Mooie muziek, mooie stem, poëtische teksten
Als album vind ik het echter minder boeiend.
Na eerste beluistering vind ik de eerste twee songs Amber Waves en A sorta fairytale heel mooi.
Daarna verlies ik interesse. Dan springt Your cloud er voor mij in positieve zin uit.
Het album eindigt dan wel met de prachtige song Gold dust. Dat nummer ontroerde me het meest.
Als album vind ik het echter minder boeiend.
Na eerste beluistering vind ik de eerste twee songs Amber Waves en A sorta fairytale heel mooi.
Daarna verlies ik interesse. Dan springt Your cloud er voor mij in positieve zin uit.
Het album eindigt dan wel met de prachtige song Gold dust. Dat nummer ontroerde me het meest.
* denotes required fields.