Of Monsters and Men - Beneath the Skin (2015)

De release heb ik tot nu toe al een tijdje gevolgd. Deze week kwam ook al het nieuwe nummer 'Crystals' uit en werd er al snel bekend gemaakt dat in juni het nieuwe album 'Beneath the Skin' uit gaat komen! Ik ben erg benieuwd, daarom heb ik het album alvast toegevoegd aan de site!
De kans is dat je te maken kan krijgen met het geluid van het eerste album 'My Head Is An Animal' maar misschien zit er ook wel nieuw geluid in! De hoes straalt in ieder geval uit wie de band is!

Crystals klinkt al niet slecht!

Vind de twee al bekende singles niet onaardig, maar vind ze ook weer niet echt sterk. Ben echter alsnog wel benieuwd naar het album, vond hun debuut plaat een leuke plaat.

edit: Ik zie dat ook een derde nummer al bekend is Empire

In IJsland maken ze uitstekende muziek, dat weten we onderhand wel. Sprookjesachtig wellicht maar daar kan ik Of Monsters and Men niet op betrappen hoe goed ze ook hun best doen voor wat betreft hun naam.

Wel hoor ik uiterst toegankelijke muziek met een bite. Prettige samenzang, mooie gitaarlijnen en zeer catchy nummers. Ik denk eerder aan een band als The Jezabels die notabene uit heel andere contreien komen (Australië).

In eerste instantie denk je 'ach ja, klinkt leuk' maar voor je het weet ben je na een aantal nummers aardig opgegaan in het album en merk je dat de nummers goed blijven hangen.

Mijn voorkeur gaat uit naar de nummers waar Nanna Bryndís Hilmarsdóttir de hoofdrol heeft, maar het is de afwisseling met Ragnar Þórhallsson die het waarschijnlijk tot een prettige luisterervaring maken. Juist dit soort album willen wel eens verzanden in een nietszeggende brij en hier is dat juist niet het geval. Elk nummer blijft boeien.
Enige nadeel is dat dit album minder verrast dan voorganger My Head Is an Animal waardoor de frisheid van dat album een beetje overschaduwd wordt door het bekende gevoel dat je inmiddels hebt. Beneath the Skin is hooguit ietsje minder luchtig.

Voor Sigur Rós-achtige klanken hoef je hier niet te wezen, wel als je zin hebt in een album vol goede songs waar pop op aangename wijze met rock vermengd wordt.
Om de titel maar eens aan te halen: deze nummers kruipen echt onder je huid en daar hebben ze niet eens veel tijd voor nodig!

Dat we van Of Monsters and Men geen Sigur Rós-achtige muziek hoeven te verwachten is natuurlijk een inkoper. Deze muziek is veel grootser en veel tracks zijn springpopnummers, extra leuk voor op een festival. De met ingetogen nummers doen het ook uitstekend en zitten wat spannender in elkaar, daar waar de bombastische nummers vooral overtuigend overkomen maar voorspelbaar zijn. Een fijn album van OMaM.

Mijn voorkeur gaat trouwens ook uit naar de zangeres.

Heel erg tof plaatje is dit. Nergens word het echt hoogstaand maar de nummers zijn gewoon heel erg lekkere in het gehoor liggende pop/rock plaatjes. Vind deze zeker beter als hun voorganger. Ik heb Of Monsters And Men zeker te zien op werchter binnenkort.

Ik vergeef jullie die klote vulkaan, met die ontzettend moeilijke naam, die de hele luchtvaart in zijn greep had.
Ik vergeef jullie de baaien vol bloed en ingewanden van kapot geknuppelde en geharpoeneerde walvissen.
Ik vergeef jullie het kwijtraken van onze zuurverdiende spaarcenten.

Ik vergeef het jullie allemaal. Want nu begrijp ik het. Dit is jullie tegenprestatie tegenover de rest van de wereld. Het ultieme Mea Culpa.

Alles is vergeven. Wat een wereld CD is dit. OMAM is duidelijk volwassen geworden. Er zijn minder "hey ho" meezing- momentjes die bij de eerste plaat na verloop van tijd toch wat begonnen te irriteren.

Wat overblijft zijn 11 ijzig goede composities tot leven gekust door twee geweldige vocalisten. De sfeer op dit album is echt fenomenaal. Soms misschien wat zoetsappig maar zo puur als een rauwe haring.

Als ik toch een puntje van kritiek mag geven dan vind ik het jammer dat het album geen 1 of 2 absolute klappers heeft. Alle nummers zijn gemiddeld genomen erg goed.
Hoewel...... "Organs" dingt mee als nummer om alle volkeren verenigd te krijgen , oorlogen te stoppen, hongersnoden te doen laten verdwijnen en de FIFA als een geweldige organisatie voor de dag te laten komen.
Maar dat is mijn bescheiden mening.

Topalbum van Of Monsters and men. Inderdaad Thin Air! de sfeer is weergaloos. Na talloze luisterbeurten gaat mede door die sfeer niets vervelen en afhankelijk van humeur veranderen de persoonlijke voorkeuren voor bepaalde nummers. "Organs" is breekbaar maar o zo mooi. Ook het toegevoegde nummer "wintersound" is van grote klasse, zonder daarbij de andere nummers tekort te doen. (H)eerlijke muziek!

Staan begin november in Paradiso

De laatste jaren wordt je zo'n beetje dood gegooid met dit soort braaf indiepop gefriemel met zeurderige samenzang. Mumford and Sons, First Aid Kit, tja noem ze maar op. Ik heb er weinig tot niets mee en krijg er de slingerschijt van als ik het lang achter elkaar aan moet horen. Ik kan het niet echt slecht vinden ofzo, maar elk nummer zit zo'n beetje volgens dezelfde formule in elkaar, keurig binnen de lijntjes gekleurd en totaal geen karakter. Zo netjes en mooi dat het vermoeiend wordt, als dat nog is te volgen. Hoe dan ook, dit zal het best goed doen op festivals, met name op de brakke zondagmiddag. Een heel album wordt me gewoon wat teveel van het goede.

Goeie slingerschijt dit.

Ik kan me wel vinden in user Noere Slingerschijt. Dit is echt wel heeeel overdreven ontzettend lief en veilig. Ik kan ook niet goed tegen de stem van de zanger en de vreselijk uitgemolken trommelritmes.

Waar het debuutalbum af en toe nog wat dynamiek kende, kabbelt dit album geruisloos voort tot in den vergetelheid. Nee, Little Talks is eigenlijk het enige nummer van deze band dat ik wel lollig vind en in een playlist staat. De rest is matigjes.

Kleine guilty-pleasure. Ben zoals Noere geen fan van het brave folkwerk, maar ik vind de songwriting skills van OMAM beduidend beter en catchier dan pakweg Rhodes, George Ezra, Mumford & Sons,...

Dit album doet me wegdromen naar een zwoele zomeravond. Festivalheadliner, de benen hebben het al begeven, dus ga je maar lekker achteraan zitten met je beste maten. Ogen toe en lichtjes meezingen.

Prima album weer van deze band. 3.5 ster. Af en toe stoor ik me wel aan de herhalende drumpartijen. een simpele 3/4 maat is ook wel eens lekker.

Matige eenheidsworst. Muziek wordt nergens spannend en de muziek wordt lekker veilig gehouden. Wel een goeie zangeres.

Magie gevangen, dat is toch wel mijn eindconclusie, nadat ik de plaat een hele tijd links heb laten liggen, omdat dit toch alleen maar weer een "hey-ho" bandje is, waar ik toch echt mijn tax wel aan bereikt heb. Niets bleek minder waar. Het contrast tussen zware onderkoeling en thermale baden of tussen de donkere poolnachten en het licht van een vulkaaneruptie is door Of Monsters and Men in muzikaal opzicht zo ontzettend goed vastgelegd. Ik ben behoorlijk onder de indruk van deze plaat. Of dat zo blijft? Betovering kan zo maar weg zijn.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

En opeens valt het kwartje. Toch erg leuke muziek

In 2011 bracht de Ijslandse indie pop/folk band Of Monsters And Men hun selftitled debuut uit.
Dit debuut was een groot succes te noemen en de band slaagde er dan ook al snel in bekend te worden. Hit na hit volgde er en daar zaten een hoop ‘he ho’ zangmomenten in wat bij het grote publiek toch wel aansloeg, waarvan ‘Little Talks’ zelfs de Radio 2 - top 2000 behaalde.
Nu na ongeveer vier jaar probeert de band het succes een vervolg te geven met dit tweede album.

Via de website van de band kon je jezelf abonneren waarbij je op de hoogte gehouden werd met de nieuwe singles , waarvan de video clips geplaybackt werden door bekende mensen uit Ijsland.
Bij het luisteren van dit nieuwe album ‘Beneath the Skin’ komt er meteen een sterk geluid over.
Het lijkt er dan ook op dat de band een grote stap heeft gemaakt en zichzelf heeft ontwikkeld.

De single ‘Crystals’ is het eerste nummer van het album en laat meteen het nieuwe geluid horen.
De band weet het sterke geluid vast te houden en geeft dit een extra sfeer door samenzang van zangeres Nanna Bryndís Himarsdóttir en zanger Ragnar Pórhallsson.
Zo zijn ook de teksten verbeterd en blijven de ‘he ho’ moment weg waardoor de tekst hierdoor meer aandacht krijgt en veel mooier over komt.

Als vervolg heeft deze band zich bewezen en laten horen dat zij gegroeid zijn in het maken van muziek. Het resultaat is erg goed en het album bevat een paar zeer sterke nummers die het album compleet weten te maken.

4,0*