Cranes - Forever (1993)

Een plaat die voor veel mensen bij voorbaat af te raden is vanwege het heliumstemmetje van zangeres Alison Shaw. Wat mij betreft de beste Gothicband van de jaren '90, al zal het voor de puristen wellicht onverteerbaar zijn dat een fragiel piepstemmtje i.p.v een brombeer de zangpartijen voor zijn/haar rekening neemt.

Mooie afwisseling ook op dit album, naast heftige nummers met beukende drums en kolkende gitaarpartijen speelt ook de piano en de akoestische gitaar een prominente rol in het groepsgeluid van Cranes, waardoor de muziek iets romantisch krijgt en de voorheen wat verstikkende sfeer van het Cranesgeluid verbannen is. 4*

Ben met deze reactie vrijwel geheel eens. Alleen vind ik gothic niet zo'n goede omschrijving voor de stijl. All Music Guide omschrijft de stijl meer als trance-pop/shoegazing. Kan me hierin meer vinden.

Ben met deze reactie vrijwel geheel eens. Alleen vind ik gothic niet zo'n goede omschrijving voor de stijl. All Music Guide omschrijft de stijl meer als trance-pop/shoegazing. Kan me hierin meer vinden.[/quote]

Gothic kent gewoon vele stijlen.......Sisters of Mercy, Bauhaus, Siouxsie, (early) Dead can dance......en het lijkt gewoon niet op elkaar. Cranes weer heel anders, eveneens de huidige interpretatie aan de Gothic, gegeven door de metalindustrie vind ik niet op de originelen der Gothics lijken. Toch wordt het Gothic genoemd. Hetgeen alles dat Gothic genoemd wordt mijns inziens wel gemeen heeft is dat het, hoe mooi of heftig het maar wezen kan, alle een mysterieus diepe sfeer draagt, of at least poogt te dragen. Onreikbaar....sprookjesachtig...romantiek, bekeken bezongen en bespeeld, vanaf de donkere zijd.
Volgens mij is Gothic als muziek niet veel meer dan het scheppen van een bepaalde sfeer. Het bestond immers al eind jaren zestig, maar als 'n 'toevallig' duistere song van een (psyche-)rockband.
Dat maakt Gothic dus best subjectief als muziekgenre en valt er nauwelijks over te twisten. Toch (de eerste twee) Cranes zijn mijns inziens best Gothic te noemen. Hmmm, in me gedachten speelt het schone 'Starblood'..........

Gothic is inderdaad een lastig af te bakenen genre. Feit is wel dat de muziek van Cranes in de loop van de jaren steeds meer opgeschoven is van gothic naar dreampop.

Welnu, daar ben ik het echter WEL helemaal mee eens. Ik vind 'The Cranes' nog steeds magisch, maar het heeft niets meer met Gothic te doen. Gewoon, nou ja niet zo gewoon eigenlijk, maar welzeker mooie muziek is het nu. En zeker ook wel zweverig.

Ik heb meer met "Wings of Joy". Valt wel onder de noemer Gothic.

'Wings of joy', ja, goed issie he? Mooi en powerful.
Heb toendertijd een aantal gigs van ze mogen bijwonen,
en ze zijn werkelijk heftig te noemen. Het zijn toch wel de nummers van dit album die er krachtig tussenuit knallen.
Toch zou ik ook wel eens een optreden willen meemaken met de manier zoals ze nu zijn. Volgens mij zou het nog steeds keppevel-muziek zijn.

zeker...live klinkt het nog steeds erg mooi. Ik heb het fijne voorrecht gehad twee jaar geleden nog in hun voorprogramma te mogen staan, dus ook gezellig backstage lopen ouwehoeren. Ze hebben niet meer dezelfde lineup trouwens.

Mijn favoriete liveoptreden aller tijden is nog altijd van the Cranes. op 2 juni 1995 speelden ze in de basement van Nighttown. Het was het laatste optreden van hun toernee en dat was goed te merken. De normaal zo verlegen Alison ging helemaal los en er werden veel verzoeknummers gespeeld.

Jewel is een heerlijk zweefliedje

ik ken jewel nog van The Alternative Way...kent iemand die cd nog?

jazeker; waren toch 2 delen van??

Op deze plaat flowen de nummers veel beter als op Wings Of Joy, maar soms ook iets te zoetig.. ik vind ze ongeveer gelijkwaardig. Cloudless, Far Away en Clear zijn wel prachtig en Jewel (mierzoet).

Ooit stonden ze in Ahoy, als voorprogramma van The Cure.
en, aangezien Robert Smith ze goed vond, mochten ze op volle sterkte de PA gebruiken.
Het blijft één van mijn mooiste concerten en cd's

Ik ben zeer onder de indruk van Everywhere en Jewel. Is de rest van de cd ook zo?

Vooral Starblood (van Wings of Joy) hakte er toen in.
Zo snel als ik kon scoorde ik toen Wings of Joy en iets later kwam dit album uit. Sommige bands blijven boeien, of is de zang??


Ik vond Jewel wel een topper, maar je hebt absoluut geen miskoop aan dit album.

elke keer als ik everywhere hoor moet ik heel sterk aan nirvana denken.

Zal vast komen door de unplugged versie van 'About a Girl'. Maar ja wat wil je: 2 akkoorden blijft 2 akkoorden.

Ik heb ze ook gezien in de Nighttown basement en als voorprogramma van The Cure (in Ahoy in 1992 dacht ik). Wat ik toch wel mis in hun latere werk is heftige nummers als 'Adrift'.

nu new wave/post punk album van de dag

Muziek >> Toplijsten en favorieten >> Album van de Dag ( New-Wave/Postpunk )

Een teletubbie uitvoering van Cocteau Twins, noemde mijn broer Cranes altijd. Daar zit wel iets in. De stem van Shaw komt imo in de rustige nummers beter uit de verf.

Als hij daar voor 1996 ook al zo over dacht kan hij bij de BBC geld lospeuteren voor het jatten van zijn idee. Teletubbies bestaan pas vanaf 1996.

Hij is zijn tijd altijd ver vooruit geweest . Helaas, in dit geval niet, had financieel lucratief kunnen zijn.

Bijzondere combi, die bij vlagen bijzonder dreigende muziek (regelmatig had ik een 'luchtalarm-visioen, bijvoorbeeld in Everywhere en Clear) en dan dat iele piepstemmetje van Alison Shaw (half kinderlijk, half sensueel, half niet te harden) er doorheen. Constant niveau al staat er niet echt een memorabele klapper tussen, en da's toch jammer.

Binnenkort (12 mei) de vinylreissue op Music on Vinyl.