VOLA - Inmazes (2015)

Dit is een hele fijne plaat uit Denemarken. Het is wat meer experimentele metal, er wordt voornamelijk 'clean' gezongen, keyboards spelen een prominente rol en er is sprake van veel melodie.
Ik las ergens dat Meshuggah een inspiratiebron zou zijn. Zou kunnen, maar VOLA is wel minder heftig. Als je Messugah mengt met Karnivool of Porcupine Tree, dan krijg je een beetje een idee hoe dit klinkt. Er zit namelijk veel melodie in en er wordt maar heel sporadisch gegrunt (als dat het al is). Katatonië schiet me ook nog als referentie te binnen, hoewel VOLA beduidend minder neerslachtig is, had 'Stray The Skies" zomaar van die band kunnen zijn.

Aparte mengeling van zoet melodieus zangwerk en stevige djent-metal, maar het werkt grotendeels wel. Opener The Same War is bijvoorbeeld ijzersterk. Niet alle songs halen dit niveau en het album als geheel is niet echt indrukwekkend, maar bij vlagen is het geluid van de band wel lekker aanstekelijk en haast catchy. Ik kan er wel wat mee. Ben benieuwd hoe Vola zich gaat ontwikkelen op eventuele volgende albums.

Vola zet zeker een interessant geluid neer. Instrumentaal is Meshuggah duidelijk hoorbaar, maar dan wel in de light-versie. Qua zang gooit Vola het over een geheel ander boeg en worden de songs met voornamelijk cleane zang ingekleurd. Het levert zeker zijn momenten op, zeker als de passages wat rustiger worden. De individuele nummers laten me toch te weinig indruk achter en zo blijft er nog genoeg ruimte voor verbetering.

Laag gemiddelde voor deze getalenteerde Deense band die op Inmazes een vrij uniek geluid neerzetten zo ergens tussen Meshuggah, Depeche Mode en wat Pink Floyd momenten in. Ook elementen uit pop komen voorbij.

Erg fijne ontdekking, deze band. Als liefhebber van cleane zang in de prog-metal is het verfrissend om eens een lagere stem tegen te komen als tegenwicht tegen hoge vocalen zoals die in Haken, Karnivool en Tesseract. Ze zetten duidelijk in op een eigen sfeer die consistent door het album terug te horen is. Dit zorgt er wel voor dat de variatie niet heel spectaculair is, maar enkele luisterbeurten laten wel zien dat de nummers genoeg eigen smoel hebben om de boel niet in te laten kakken. Jammer om te zien dat de plaat nog niet bij iedereen in de smaak valt hier op MuMe, maar wie weet dat een vervolgalbum daar verandering in gaat brengen. Ik vermaak mij tot die tijd prima.

Leuk! Deze hippe melodieuze metalmuziek doet mij weer denken aan Voyager en nog meer aan TesseracT, maar dan moeten de liedjes nog wat groeien. Als je van deze sound houdt, is dit toch weer een interessant bandje om in de gaten te houden.

Stray the Skies is toch een dijk van een nummer. Mooi hoe dat melodieuze refrein contrasteert met het couplet. Ik vind het middenstuk ook erg knap gedaan.

Heel aardig album, hoewel niet van hetzelfde kaliber als Applause of a Distant Crowd of Witness. In vergelijking met die albums is Inmazes minder gepolijst, zowel qua geluid als compositie. De invloeden (Meshuggah) liggen er wat dikker bovenop.