Tremonti - Cauterize (2015)

Alter Bridge en Tremonti... het klinkt allemaal hetzelfde vind ik altijd, maar geeft toch altijd weer plezier. Ben benieuwd.

Het is altijd erg leuk gitaarwerk, maar het is natuurlijk altijd dezelfde componist. Dat het krek hetzelfde is allemaal vind ik nu niet echt al zijn er zeker overlappingen. 't Is uiteraard dezelfde componist, maar bij Alter Bridge mag het altijd ietsje epischer en meer uitgesponnen. Er zijn ook nog wat andere accentverschillen.

Ik wist ook niet dat deze al ergens te beluisteren was? Blijkbaar wel want er is al op gestemd...

Ja en dan beginnen met 5 sterren en verlagen naar 3,5
Zal wel weer goed komen met dit plaatje.

Tremonti heeft twee albums tegelijk opgenomen. Het andere verschijnt volgend jaar. Ik heb deze plaat trouwens ook al gehoord. De bekende ingrediënten zijn uiteraard weer aanwezig, maar het is wel een stukje harder. Beter ook, wat name wat zijn zang betreft. Conclusie: gewoon kwaliteit zoals van Tremonti verwacht mag worden.

Wat een riff geweld op deze 2e solo cd van Alter Bridge gitarist Mark Tremonti! Opener Radical Change dendert je boxen uit in een razend tempo opgezweept door drummer Garrett Whitlock.
Flying Monkees is loodzwaar en log en het titelnummer heavy en melodieus. Mark zijn vocalen klinken prima maar zijn gitaarspel is natuurlijk zijn handelsmerk. Another Heart is ook zo strak als de neten en het prachtige Sympathy doet me het meest aan Alter Bridge denken. Heerlijke cd!

Mark Tremonti kan weinig verkeerd doen bij mij. Zowel de hardere nummers als Radical Change en Arm Yourself als de melodieuzere tracks Fall Again en Providence (hallo Alter Bridge) zijn weer van hele grote klasse. Heerlijk plaatje.

Een held, die Mark Tremonti. Hij overleeft een periode met overweldigend succes (Creed), richt daarna één van de beste moderne rockbands op (Alter Bridge) en weet het te presteren om met zijn eigen band Tremonti superieur voor de dag te komen. Het debuut was geweldig; dit tweede album is qua songmateriaal net wat minder sterk, maar daar staat dan weer tegenover dat Mark Tremonti meer gegroeid is in zijn rol als zanger en dat de bandleden beter op elkaar ingespeeld zijn. Opener Radical Change beukt er direct heerlijk uptempo in. Veel stevige gitaarriffs en de plaat is sporadisch nog wat meer metal dan de voorganger. Geen missers, wel veel uitschieters, met het machtige en epische Providence als perfecte afsluiter. Sympathy doet wel wat denken aan Tremonti's Creed-verleden en is de minste song, wat mij betreft. Flying Monkeys is dan weer Alice In Chains-achtig. Van de twintig opgenomen songs staan er hier tien op; de rest wordt volgend jaar uitgebracht onder de titel Dust. Kan niet wachten!

Opnieuw een stevig album van Tremonti, snel en hard lijkt het motto voor dit album. gelukkig is hij wat gegroeid in zijn zang, en past het prima bij de muziek, maar geweldig wordt het nooit. Maargoed we luisteren hier ook niet naar voor zijn zang maar voor zijn geweldige gitaarwerk, en dat mag er zeker zijn. De muziek doet het vooral live erg goed, en afgelopen woensdag was dan ook weer een waar feest in de Melkweg. Toch als ik dan het album weer beluister bekruipt mij het idee dat dit op cd nooit zo goed zal werken als live.

Ik vind het wel apart dat je zegt dat deze twee bands hetzelfde klinken, al begrijp ik wel enigszins waar dat vandaan komt. Ik ga ervan uit dat je bedoelt dat Cauterize (2015) met name op Fortress (2013) lijkt. Dit laatste album van Alter Bridge is veel progressiever en zwaarder dan de voorgaande albums. Over het geheel gekeken blijft Tremonti toch een stuk zwaarder dan Alter Bridge, vooral door de compleet andere ritmesectie van Mark's solo project. Een aantal nummers van Cauterize lijken best op iets wat Alter Bridge geschreven zou kunnen hebben. Providence, Dark Trip en Sympathy zouden best op AB III en Fortress gestaan kunnen hebben, naar mijn idee. Nummers als Arm Yourself, Cauterize zelf, Tie The Noose en Radical Change is stylistisch gezien toch heel anders dan iets wat AB zou schrijven, wederom door de ritmesectie van Tremonti. Maar jij kunt dit natuurlijk anders zien.
Binnekort zal ik mijn mening eens uitgebreider uiten over dit album, met meer diepgang.

Ik moet zeggen dat ik All I Was niet zo zeer anders vind dan bijvoorbeeld Blackbird of Fortress. Het enige dat wat mij betreft anders is is de zanger en een klein beetje de nadruk op meer heaviness. Dit Cauterize klinkt inderdaad wel onderscheidend, hoewel toch duidelijk van de hand van Tremonti.

Aardige CD, maar niet zo schokkend als in sommige 'vakbladen' staat. Er zitten geen zwakke nummers bij en de zang is OK. Niet zo zeurderig als Myles Kennedy.

Wat speelt Mark Tremonti toch lekkere muziek. Ook dit album is perfect en met een metal tintje speelt ook dit album heerlijk door je hoofd. Ondanks dat hij zijn mindere nummers kent vliegt de album lekker door. Ik denk dat Mark Tremonti en zijn gehele band een nieuwe fan kent.

Radical Change blijft voor mij echt een van de beste nummers van Tremonti. Wat een power!