Lifehouse - Out of the Wasteland (2015)

Wat een zeikband is dit geworden zeg. De laatste paar albums waren al aan de wisselvallige kant, maar ditmaal is men helemaal doorgeschoten richting zouteloze pop en zeurderige ballads. Met rock heeft het al helemaal niets meer te maken. En dat terwijl het debuut No Name Face uit 2000 destijds zo veelbelovend was. Opener Hurricane is leuk en ook het daarop volgende One For The Pain is de moeite waard, maar daarna is het huilen met de pet op.

Ondanks de aangename stem van Jason Wade valt de schijf niet mee. Daar waar het glazuur voorheen ook wel van je tanden sprong bij de overwegend commerciële nummers is die lijn op dit album volledig doorgetrokken. De eerste maar vooral de tweede plaat vond ik wel wat hebben. De heren speelden destijds al op 'safe' maar het alternatieve randje was nooit ver weg. Op Out of the Wasteland moeten de tienermeisjes gebonden worden. Kauwgomballen pop met veel emo momentjes. Dit is niet aan mij besteed. Een 1.5 voor de moeite.