Chris Stapleton - Traveller (2015)

Erg goed album! Ben normaal niet zo van de mannenstemmen. Echter zag ik de Country Music Awards, waarbij hij erg veel belangrijke awards won, dus ben ik hem gaan checken.
De sfeer op dit album spreekt me wel aan. Het is denk ik echter niet een album dat ik snel op zal zetten, maar als het op staat, is het zeer aangenaam!

Na het overlijden van zijn vader in 2013, besloot Stapleton tijdens een "soul searching" road trip, het roer om te gooien, en zichzelf opnieuw uit te vinden.
Na 15 jaar actief te zijn geweest als songwriter, en als frontman van Bluegrass band The Steeldivers en Southern Rock band The Jompson Brothers, maakte hij dit jaar zijn Country solo debuut.
Een album geproduceerd door top-producer Dave Cobb (Jason Isbell, Sturgill Simpson) .
Stapleton is een begenadigd songwriter, en soulvolle zanger (Tennessee Whiskey!), 1 van de beste Country albums van 2015. Daar gaan we nog veel van horen.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Chris Stapleton - Traveller - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

De Amerikaanse jaarlijstjes met de beste country platen bekijk ik altijd met interesse, maar ook met de nodige scepsis. In deze lijstjes domineert over het algemeen immers de aalgladde ‘contemporary country’ uit Nashville en dat is meestal niet de country waar ik gek op ben.

Ik begon daarom zonder hele hoge verwachtingen aan de beluistering van Traveller van Chris Stapleton, die dit jaar het best lijkt te scoren in deze country lijstjes, maar ook het label ‘contemporary country’ krijgt opgeplakt.

Dat label moeten we maar heel snel vergeten, want Chris Stapleton heeft met Traveller een fantastische plaat gemaakt, die bij liefhebbers van alle soorten country in de smaak zal vallen.

Traveller is om meerdere redenen een geweldige plaat. Om te beginnen is Chris Stapleton een uitstekende zanger. Hij beschikt over een veelzijdige stem die zowel rauw als gloedvol kan klinken. Het is een stem die het goed doet in de tracks die worden gedomineerd door invloeden uit de country, maar ook in de bluesy of meer soulvolle tracks op de plaat maakt Chris Stapleton diepe indruk met zijn vocalen, die overigens fraai worden gecontrasteerd door een al even mooie vrouwenstem.

Ook de instrumentatie op Traveller is een stuk aansprekender dan die op de meeste countryplaten die het goed doen in de Verenigde Staten. De muzikanten op de plaat beperken zich zeker niet tot een gepolijst Nashville country geluid, maar zijn ook niet vies van lekker stevig rockende tracks, van tracks met vooral invloeden uit de blues en van uiterst ingetogen tracks die dwars door de ziel snijden.

Chris Stapleton schrijft tenslotte ook nog eens songs die je direct een goed gevoel geven, maar het zijn ook songs die je heel vaak wilt horen de komende tijd en die iets met je doen. Ik kan me goed voorstellen dat de aanstekelijke songs het goed doen op de Amerikaanse radiostations, maar het zijn ook songs vol ruwe emotie en passie en het zijn songs die opvallen door subtiele uitstapjes buiten de gebaande paden.

Traveller van Chris Stapleton is zo’n plaat die je bij eerste beluistering al jaren lijkt te kennen, maar het is ook een plaat die langzaam steeds dierbaarder wordt. Ik ben het voor de afwisseling eens volledig eens met de samenstellers van de Amerikaanse country jaarlijstjes (die bovendien, net als ik, zeer onder de indruk waren van de laatste platen van Kacey Musgraves en Ashley Monroe). Topplaat. Erwin Zijleman

Begin van het jaar maakten verschillende country artiesten melding van het eerste solo album van Chris Stapleton. Wie? Chris Stapleton schreef al tig liedjes voor de countrypop artiesten zoals Lady Antebellum. Volgens Brad Paisley, Miranda Lambert en vele anderen was dit het beste album wat ze in lange tijd hadden gehoord. En die constatering klopt helemaal. Samen met meesterproducer Dave Cobb heeft Stapleton een schitterende plaat afgeleverd. Van opener ‘Traveller’ tot het laatste nummer ‘Sometimes I Cry’ is deze plaat een aaneenschakeling van hoogtepunten. De inspiratie voor dit album is ontstaan in 2013. Stapleton’s vader overleed in dat jaar. Stapleton’s vrouw Morgane, kocht voor hem een oude pick-up waar mee Stapleton op roadtrip ging. Om op zoek te gaan naar wie hij nu echt was en zichzelf als liedjes schrijver op nieuw uit te vinden. Zoals al eerder gezegd is dat ruimschoots gelukt. De plaat kwam halverwege dit jaar uit, maar deed toen nog niet heel veel in de lijstjes in Amerika maar na zijn optreden bij de Country Music Awards met Justin Timberlake was het hek van de dam. Stapleton werd uitgenodigd bij alle grote talkshows en zijn platen verkoop ging als een speer. Terug naar de muziek op het album staan een twee tal covers ‘Was It 26’ van Charlie Daniels en ‘Tennessee Whiskey’ origineel van George Jones. De versie die Stapleton is werkelijk waar briljant. Wat een soul in zijn stem. Stapleton’s versie lijkt in niets op de versie van Jones. Maar ook zijn eigen nummers zijn schitterend zoals het liedje voor zijn overleden vader ‘Daddy’s Doesn’t Pray Anymore’:


Today I followed daddy down to church
And listened to the preacher read God’s word
We sang his favorite hymn but daddy didn’t make a sound
This afternoon we’ll lay him in the ground
But daddy doesn’t pray anymore
I guess he’s finally walking with the Lord
He used to fold his hands and bow his head down to the floor
But daddy doesn’t pray anymore

‘The Devil Named Music’ wordt in dezelfde stijl gezongen als ‘Tennessee Whiskey’. Het nummer ‘More Of You’ is een schitterend duet tussen Chris Stapleton en zijn vrouw Morgane. Dat doet denken aan Johnny Cash en June Carter. Andere hoogtepunten zijn de titeltrack ‘Traveller’ en ‘When The Stars Come Out’. Het album ‘Traveller’ is het beste album dat dit jaar is uitgebracht naar mijn bescheiding mening dat wel. Het album klopt van begin tot eind. Mooie liedjes, mooie instrumentatie en de stem van Stapleton is geweldig van heel klein tot grote groezelige uithalen. Album van het jaar!!

Pachtig album. Een onbekend nummer van het stel is "Morgane and Chris Stapleton - You Are My Sunshine". Ongelooflijk sterk nummer waar ik kippenvel van krijg.

Aanvankelijk was ik niet meteen overtuigd maar na een flink aantal draaibeurten ben ik toch ook om ; Chris Stapleton heeft een geweldige stem en zijn krachtige combinatie van 'Roots' en Country is perfect op maat gesneden voor mij.
Vooral op het einde staan met Was It 26,The Devil Named Music en Outlaw State of Mind enkele fantastische nummers,al doet de rest daar nauwelijks voor onder hoor.
Andere pluspunt is dat Traveller een lekker 'Soul' gevoel met zich meebrengt en dat het een echte groeiplaat is.
Een dikke vier sterren dan ook voor dit ijzersterk debuut.