The Moody Blues - Caught Live +5 (1977)

Geluidskwaliteit op vinyl is bedroevend.
En dan kan je wel een prima installatie hebben die zeer helder klinkt. Dan nog dof geluid!.

Mijn moeder kocht deze plaat, maar omdat Go now er niet opstond, kreeg ik hem. Was een jonge headbanger, en toch luisterde ik hier graag naar. Voor ik het wist had ik meerdere Moody Blues-platen. Vooral King and Queen vind ik erg mooi en van de live-opnamen Gipsy en Ride my see saw.

Headbangen en mooie romantische muziek gaan heel goed samen.

De CD-versie klinkt in elk geval vrij behoorlijk. Voor wat het waard is, want zoals hierboven al opgemerkt: het gaat om opnames uit de tweede helft van de jaren zestig die an sich al wat dof en mat klinken. Dat kun je met een remaster nog een klein beetje opkrikken, als je het tenminste goed doet, maar audiofiele kwaliteit zul je er hoe dan ook niet mee bereiken.

Dit is sowieso een opname met ouder materiaal, die zowel geluidstechnisch als qua uitvoering verre van perfect is, plus vijf onuitgebrachte nummers uit de kluizen. Met alle respect, want ik heb de Moodies hoog zitten, maar het worden terecht restopnamen genoemd, die om begrijpelijke redenen de reguliere albums niet hebben gehaald. Hoewel het album in 1977 werd uitgebracht om de belangstelling voor nieuw plaatwerk van de weer bij elkaar gekomen band aan te wakkeren (en deze release dus uit commerciële motieven geboren is), is het vooral een leuk extraatje voor verstokte Moody Blues-fans zoals ik.

Als je verwachtingen niet te hoog gespannen zijn en je geen volwaardige release met topmateriaal verwacht, is dit best een aardig hebbedingetje. De live-opnamen zijn aardige alternatieven voor de studioversies, ook al worden die nergens overtroffen, en de studio-opnamen herbergen naast medioker werk toch ook minstens twee verborgen pareltjes. En dat blijken dan toch de twee door Hayward gecomponeerde en gezongen nummers te zijn: King and queen en What am I doing here. Wat voor mij nog eens onderstreept hoe belangrijk zijn toetreden geweest is voor de ontwikkeling van de band.

gaucho: de band heeft zich met deze set wel gerevancheerd: The Moody Blues - Live at the BBC: 1967-1970 (2007) - MusicMeter.nl

Ik zet het te weinig op, maar het is wel eeb schat aan livemateriaal, en klinkt hier en daar erg goed. Ben alleen vergeten er iets bij te tikken. Valt me ook op dat maar 4 mensen de plaat kennen.