Ciara - Jackie (2015)

Ciara, dat was een zangeresje dat ik me wel kon herinneren. Vooral de leuke hitjes Goodies en 1 2 Step waren me nog bij. Na kort onderzoek blijkt dan dat die hitjes alweer elf jaar geleden zijn. Moet je nagaan hoe snel de tijd gaat. Toentertijd werd Ciara ook nog eens voorgesteld als de nieuwe Aaliyah. De vergelijkingen waren er dan ook. Ze kan ook dansen, is ook slank en lang en is ook een mooie dame om te zien. Toch heeft ze nooit de naam en faam van die Aaliyah gepakt. Zal dat dan toch het element talent zijn? Ik vond het in ieder geval interessant genoeg om eens naar haar nieuwe plaat te gaan luisteren. Alles wat tussen dat debuutalbum en dit album in zit (wat vier albums blijken te zijn) heb ik bijkans overgeslagen.

Jackie, zal die titel op mevrouw Kennedy slaan? Je ontkomt er toch niet aan? Jackie Kennedy was een sterke, zelfstandige vrouw. Zo wil Ciara zich vast ook presenteren. De cover in ieder geval al weinig aan de verbeelding over.
Het album opent ook heel toepasselijk met de titeltrack. Een heel rommelig nummer. Blijkbaar heeft Ciara het ook zwaar gehad. En daardoor moet ze nu heel boos en stoer doen. Voelt toch iets teveel aan als een gimmick. Daarna wordt ze op That’s How I’m Feelin bijgestaan door Missy Elliott en Pitbull. Dit is wel een beetje een overdaad aan raps. Hierdoor vergeet je toch bijna dat je naar een Ciara song aan het luisteren bent. Een stuk fijner vind ik dan het rustigere Lullaby. Geen overdaad hier, maar vooral een rustigere invul. Daar past dan ook een rustiger tempo bij. Een tempo dat wel weer opgepakt wordt in Dance Like We’re Making Love. Het vingerknippen kan je hier onmogelijk achterwege laten.
Stuck on You is de eerste single en gewoon een matig tot slecht nummer. Er is echt niks aan. Het nummer mist swing en schwung. Tekstueel is het erg simpel en ook vocaal daagt Ciara zichzelf hier veel te weinig uit. Fly is al niet veel beter. Dit is gewoon een Eurovisie Songfestival liedje. De opbouw lijkt daar op, de zanglijnen zijn daar van en al helemaal het ge-oh. Ook over I Bet ben ik niet zo te spreken. Dit nummer wordt dan weer verpest door die producer/rapper die je steeds op de achtergrond hoort. Alsof we niet horen wat Ciara zingt en hij dat zo nodig moet herhalen. Afschuwelijk.
Ook het hitlijsten dancehitje Give Me Love heeft geen enkele intentie de kwaliteit van dit album omhoog te brengen. Kiss & Tell is daarna een heel simpel liedje dat mijn aandacht niet vast weet te houden. Ciara klinkt hier opeens ook heel liefjes.
All Good is dan gelukkig wel weer best geinig. Ik betrapte mezelf er zelfs op dat ik zachtjes aan het meeknikken was. Wat bewijst dat het je toch wel pakt. Maar dat één zwaluw nog geen zomer maakt wordt bewezen met het erg slechte Only One. Er lijkt gewoon niks te kloppen aan dat nummer. Een korte opleving is er dan nog wel met het swingende One Woman Army. Dit nummer heeft goede energie en veroorzaakt zelfs een klein feestje. Al is het matige I Got You dan weer de perfecte afsluiter van dit matige album.

Het moge duidelijk zijn dat ik in geen geval erg positief ben over deze plaat. Voor de liefhebbers kan ik wel aangeven dat het vast heel goed dansen is op de meeste nummers, maar daar doe ik het toch echt niet voor.

(bron: Opus de Soul)