The Searchers - The Very Best Of (2008)

Er is een tijd geweest dat de Searchers als de voornaamste concurrenten van de Beatles werden gezien. Nú klinkt dat misschien vreemd, maar toch is dat goed voorstelbaar voor wie bedenkt dat ze in de eerste twee jaar van hun carrière drie Engelse nummer-1-hits hadden en nog eens drie nummers op de plaatsen 2, 3 en 4. De eerste helft van deze Universal-compilatie bevat al hun hits en hitjes van tussen 1963 en 1966 (waarbij een paar kleine Nederlandse hitjes zoals I don't want to go on without you buiten de boot zijn gevallen), en de tweede helft is gewijd aan albumtracks (inclusief twee covers van standards die ook op het Beatles-repertoire stonden, Twist and shout en Money (that's what I want), maar merkwaardig genoeg ook twee covers die later ook door Neil Young zouden worden opgenomen, Four strong winds en Farmer John), een tweetal seventies-singles (nee, absoluut geen hits of zelfs maar hitjes) en hun enige Amerikaanse hit Love potion no. 9 (USA #3).
        Qua selectie en geluid is dit een uitstekende verzameling, maar de annotatie beperkt zich helaas tot componisten en jaartallen, en door de scheiding tussen singles en albumtracks wordt bovendien de toch al niet perfecte chronologische volgorde doorbroken. Desalniettemin een geweldige compilatie van een band die nú misschien wat te braaf en statisch overkomt, maar waarvan de beste nummers qua compositie, produktie, instrumentatie (inclusief vroeg gebruik van een twaalfsnarige "jangle"-gitaar) en vooral vlekkeloze samenzang nog altijd gehoord mogen – wat zeg ik: moeten worden.

Helemaal mee eens dat The Searchers tot de belangrijkste Engelse sixties-groepen behoorde.
Alhoewel ze zelf ook wel eens een song schreven, vertrouwden ze vooral op door anderen aangeleverde liedjes en bestaande nummers in het rock and roll-genre.

De groep raakte verzwakt door het vertrek van achtereenvolgens Tony Jackson (gitaar en zang, verliet de groep midden 1964) en Chris Curtis (drums, verliet de groep begin '66 omdat hij uitgeput was ten gevolge van het vele touren). Doordat bovendien de belangstelling voor de Engelse beat was afgenomen hadden The Searchers het moeilijk gekregen, al bleven ze nog wel optreden.

Dat het gewoon een uitstekende groep was kun je ook horen als je hun twee albums uit respectievelijk 79 en 81 beluistert die je met een beetje fantasie als powerpop kunt beschouwen. Die zijn later op een verzamel-cd uitgebracht: bol.com | The Sire Sessions 1979-1980, Searchers | Muziek en zijn het waard om beluisterd te worden.

Omdat ik dit drie jaar na dato maar blíjf draaien en er maar plezier aan blíjf beleven, heb ik de score tot het maximum verhoogd. Mijn favoriet blijft When you walk in the room, dat op zo prachtige wijze de rilling van een verliefdheid beschrijft; het schijnt dat veel mensen het vooral kennen omdat Bruce Springsteen het blijkbaar lange tijd in zijn live-set heeft gehad, maar heartofsoul, ken je dit clipje uit 1964 waarop Jackie DeShannon haar eigen compositie zingt? Ik doe m'n ogen dicht en zit weer voor onze zwart-wit-televisie in de huiskamer... (Let vooral op hoe ze per ongeluk een regel te vroeg begint te zingen en daar vervolgens zelf om moet lachen.)

BoyOnHeavenHill:
Inderdaad een mooi clipje, dat ik nu voor het eerst zie. Ik vind dat Jackie DeShannon er een beetje onwennig bij staat te dansen, al wordt dat gecompenseerd door haar flitsende verschijning. En haar prachtige liedje natuurlijk. Dat stond gelukkig op een elpee in mijn platenkast met haar grootste hits. Helemaal grijsgedraaid, want ik vond het origineel minstens zo mooi als de cover van The Searchers. Dat je de compilatie waar het hier om gaat maar blijft draaien kan ik goed begrijpen. Zelf heb ik ook een paar uitputtende compilaties van The Searchers die een prominente plaats innemen in mijn kast met sixties en seventies-cd's en die worden nog regelmatig gedraaid. Zoals bijvoorbeeld The Searchers - 30th Anniversary Collection 1962-1992 (1992) .

Bij de commentaren onder de clip wordt gesuggereerd dat ze vooral bang is dat ze van haar (smalle) decorstuk af zal vallen...