Nero - Between II Worlds (2015)

Eerste luisterbeurt klinkt goed. Behalve de nummers waarin ze de trap-kant opgaan. Past naar mijn idee niet echt bij Nero, of althans het komt hier niet goed uit de verf. Verder ga ik hem met plezier vaker luisteren, wie weet groeit hij als de vorige en haalt hij de jaarlijst!

De commerciële neergang van dubstep is wel duidelijk te merken: van 56 stemmen in 2011 naar 3 in 2015 voor Nero. Het genre zal natuurlijk blijven, maar de hype is nu toch echt definitief voorbij. Nero lijdt er op deze plaat een beetje onder dit genre te willen combineren met een ander hip genre dat ook geen langere mainstream-houdbaarheidsdatum zal hebben dan een jaar of vijf, namelijk trap. Zo hinkt men een beetje op het ene been en dan weer op het andere. Into the Night is nog een oké housenummer, maar is eigenlijk niet veel anders dan wat we van een Martin Solveig kennen. Het is de groep namelijk ook niet gelukt om het niveau songwriting van Welcome Reality te behouden: slechts Satisfy zou ik willen kwalificeren voor dat niveau, de rest is niet scherp genoeg of rekt de goede ideeën te lang. Live schijnt men voor een goede performance te staan, en dat zal het voortleven van de band nog wel even ondersteunen, maar qua albums hoop ik dat ze hierna toch met iets consistenters en karakteristiekers voor de dag komen.

Het minste album van Nero en het wil erg graag commercieel zijn, nog liever dan hun andere werk. Maar deze act blijft wel kwaliteit leveren, zelfs op hun minste plaat. Het is weer lekker vet geproduceerd en genoeg nummers blijven weer in je hoofd hangen, dat is commercie voor je. Ik zal deze niet super vaak draaien, maar het is geen straf om hem op te zetten, geenzins