Tori Amos - Strange Little Girls (2001)

lekkere versie van I Don't Like Mondays

Das zeker een mooie uitvoeren. En zo zijn er meer op dit album, real men en time vind ik bijvoorbeeld ook juwelen van nummers. En ik ben toch al redelijk gesteld op de CD's van deze dame. Laat ik zeggen, 4****

Ja, dit is ook weer zo'n heel mooi album van Tori. Hoe verder je in het album komt, hoe mooier de nummers worden. Mijn hoogtepunten zijn I Don't Like Mondays, Real Men en Raining Blood. Het origineel, van Slayer, is niet om aan te horen, maar die donkere, diepe, mysterieuze versie van Tori... Ook Time is inderdaad heel erg goed.
Ik zou zelfs geeneen nummer aan kunnen wijzen wat ik niet mooi vind.

N.a.v. deze tour Tori live gezien. Waanzinnig wat deze vrouw helemaal in haar eentje neerzette. En werkelijk de hele Heineken Music Hall was het hele optreden muisstil. Viel me ook zo op: veel werkelijk devote fans. Bijzondere gewaarwording.

Als ze hier zo veel covers op heeft staan, waarom dan niet ook die van Smells like teen spirit?

Ze had het kunnen doen, maar dat is een cover uit 1992. Ik denk dat dat de reden wel geweest zal zijn. En aangezien Tori er altijd de gewoonte van maakt om de nummers als haar "little babies" te beschouwen denk ik ook dat dit nummer niet in deze "familie" behoort .

Zonde, mooie uitvoering nl. Staat dat nummer dan alleen op What's up zoveel? Enne, bestaat er trouwens een Greatest Hits oid van haar, of is dat te commercieel?

Ja er is een greatest hits (ik zal hem gelijk even toevoegen): Tales of a librarian, a Tori Amos collection.
En ik ken de cover van Teen spirit inderdaad alleen van What's up.

Hij staat ook op een van haar EP's, al zou ik zo gauw niet weten welke.

Heb m inderdaad gevonden, op de EP 'Crucify', maar daar staan dus maar 5 nummers op. Kan ik waarschijnlijk beter die 'collection' kopen samen met what's up.

Dan niet alleen "smells like teen spirit", maar ook "Imagine", "Ring my Bell", "Everybody hurts" en "Purple rain" en nog een stuk of wat.



Ik vond het zo wel goed, dit album, vooral "real man" is helemaal geweldig.

Real man is inderdaad ook een van mijn favorieten. Maar vind Bonnie&Clyde97 ook heel speciaal. Zelfs een beetje eng en griezelig... Heel knap hoe ze dat heeft gedaan.

Ik heb dit album een paar keer beluisterd maar kan er nog steeds niet aan wennen. Dit is het enige album van Tori waar ik 'moeite' mee heb, al staan er een paar steengoede covers op als; Enjoy the Silence, Time (ontroerend), I Don't Like Mondays en Real Men.

Voor nu
2,5*

2001. Twee van mijn favoriete artiesten brengen een coveralbum uit. Simple Minds met "Neon Lights" en Tori Amos met "Strange Little Girls". "Hmm.. tja..." dacht ik. Want: een coveralbum uitbrengen is toch wel een risico nemen, en zeker als je dan nog minder voor de hand liggende keuzes maakt, zoals Tori hier doet. Waar Simple Minds meer voor de hand liggende keuzes maakte bij hun covers en dat volledig verknoeiden en mij als fan verweesd, ontgoocheld en enorm boos achterlieten: want ook een nummer van dat andere idool van mij volledig verkloot ("Needle and the damage done" van Neil Young), kiest Tori de wat moeilijkere weg en komt daar heel erg goed wég mee...

Net zoals Simple Minds deden, koos Tori "toevallig" ook wel - ook al af en toe minder voor de hand liggend - enkele nummers uit van favoriete bands van me, maar gelukkig heeft ze die artiesten "niet ten schande" gemaakt...

Coveralbums. Het IS een risico. Ik heb dan wel geslaagde projecten zoals Nick Cave's "Kicking Againts The Pricks" , Siouxsie's "Through The Looking Glass" en Bowie's "Pin-Ups" in huis, maar voor 't zelfde geld gaat het dus pijnlijk fout (zie Simple Minds met Neon Lights dus)

Covers van Tom Waits en Lloyeld Cole, Lennon & McCartney of zelfs Boomtown Rats had je eventueel kunnen verwachten, maar songs van Eminem en ... SLAYER.. nou, dat is toch wel even opkijken...
Brengt La Amos het er goed van af? Ja, hoor! En hoe!

De plaat opent met een van Velvet Undergrround (album: Loaded) bekend verdienstelijk "New Age" (Lou Reed), en een verdienstelijke versie van Tori.. maar niet om van omver te vallen, maar gelukkig zijn vele van de andere nummers hier o zo veel beter...

Wat Tori hier doet met Eminem's "Bonnie & Clyde" is gewoon fantastisch... heel heel erg griezelig... En ongeloofelijk knap gebracht... de orchestratie & effecten en Tori's stem zijn hier belangrijke factor...

Waar "Strange Little Girl" bij The Stranglers een softe-ballad was, krijgt het hier een leuk loopje mee, een leuke keyboard riedel, wat noisy gitaren op de achtergrond, in het refrein dan weer op de voorgrond, een soortement triphop drumloopje en prachtig zingende Tori (maar doet ze dat niet altijd?). Erg aparte en originele versie, en als je niet beter zou weten zou je hier niet de hand van The Stranglers in horen.. alhoewel... als je het keyboard door een orgeltje zou vervangen....
Maar wat een versie...

En .. het is nog niet gedaan!
Want.... ook "Enjoy the Silence" van Depeche Mode krijgt een heel leuke behandeling... in een prachtige pianoballad, met een heel kwetsbare klinkende Tori. De al sowieso "zwaar op de maag liggende" en niet bepaald "happy" tekst klinkt er alleen maar dramatischer en intenser door.. Klasse!

"I'm Not In Love" (van 10CC) klinkt me dan weer iets te "bloedloos" en te weinig geïnspireerd.. hier was ze beter afgebleven, m.i.

Lloyld Cole's "Rattlesnakes" is dan weer goed gedaan; het uptempo gitaarpopnummer begint als een mooi luisterliedje, dat dan enkel even naar een hoger tempo gaat in het refrein, en verder rustig door kabbelt in de strofen, met prachtige instrumtentarium en knappe vocalen van Amos... Ze doet de song alleszins eer aan...

Een van de échte hoogtepunten is zonder twijfel "Time", dat we kennen van de grote meneer Tom Waits. Wat een versie!!! In plaats van de korrelige, doorleefde, doorrookte doorzopen [of ie nu drinkt/rookt of niet, zo klinkt die stem ] zware stem van Waits, horen we hier de fragiele (toch in vergelijking met meneer Waits), maar toch ook 'doorleefd' stem van Amos, die in dit nummer op haar eigen gekende briljante wijze dit nummer naar een wel heel erg hoog niveau tilt. Het nummer klinkt o zo breekbaar.. En in zijn eenvoud: enkel Tori en de piano, doet het je stil worden, en er zit een krop in je keel... en.. kippenvel. Amai.. Wat een versie.... Waits mag hier fier op zijn. Wat Amos hier doet is groots!

Tja. En dan doet Tori iets heel ergs. Het skipmoment van de CD voor mij... het leek in 2001 "in" te zijn om een Neil Young-track uit te kiezen en die dan vakkundig te verkrachten, en hier gaat ze helaas het zelfde slechte pad op als Simple Minds op Neon Lights die daar "Needle & The Damage Done" naar de vaantjes hielpen. Tori doet het met "Heart Of Gold". Maar deze versie wil ik liefst zo snel mogelijk vergeten!!! Neil Young verdient echt wel beter, beste Tori...

Dankzij de erg toffe versie van "I Don't Like Mondays" van Bob Geldof's Boomtown Rats is de grove fout van "HOG" gelukkig snel vergeten...

"Happiness Is A Warm Gun" van Lennon/Mc Cartney is erg leuk, maar ik hou eigenlijk meer van U2's versie die nochthans een gelijkaardige klankkleur heeft... al kunnen wat mij betreft géén van beiden aan het origineel tippen...

Enne... Amos had al wel eens een meer dan geslaagde stunt uitgehaald (in 1992) met het coveren van Nirvana's "Smells Like Teen Spirit", op heel intieme wijze, op de piano, en enorm indrukwekkend. Wel, ze doet dit kunstje nog eens over maar ... NOG straffer...... "Raining Blood" van Slayer coveren... op de piano... ja? Jaaaa!!!!!!
... op héél erg donkere, dreigende wijze.. het knalt natuurlijk niet zo hard en smerig en snel als bij Slayer, maar de versie klinkt als het ware GEVAARLIJKER.... hoedje af!... je moet het maar doen..

"Real Men" van Joe Jackson wordt als afsluiter op meesterlijke (erh.. meesteresselijke??) wijze gebracht door Amos, net zoals het origineel gewoon.. stem en piano.. en ook: minder is meer... op zeer overtuigende wijze gebracht... en heel heeel mooi;. Dankjewel, Tori!

Eindconclusie? Een heel geslaagde poging om enkel groten uit de muziekwereld; tijdgenoten en collega's, idolen wellicht... te coveren. En ze brengt het er echt wel goed vanaf.. behalve een nogal flets "I'm Not In Love" en een ronduit slecht "Heart of Gold" een zeer mooi album...

Met als absolute favorieten: "Real Men", "Raining Blood", "Strange Little Girl" en vooral "Time"...

Een 4/5 !

Dank je wel C-moon.
Een album met covers uitbrengen hoeft echt niet altijd te duiden op "uitverkoop".
Ben het vrijwel helemaal met je eens, kan het alleen niet zo mooi verwoorden.
Respect..

Bedankt voor zoveel lof

behalve dan dat dit echt een super slecht, vervelend en vooral totaal geen Tori-achtig album is.

Alles waar ik bij haar zo van houd, namenlijk zij alleen zingend achter een piano, met minimale begeleiding wordt totaal ter zeide geschoven voor een vreselijk overbodig album, waarvoor geldt:
de originelen (zover ik ze kende) zijn beter!

2 sterren is eigenlijk nog te veel.

Dat het géén Tori-album is, is nogal wiedes he.. het is dan ook een cover-album. Enne, ik zou toch maar eens beter luisteren, want behalve het schandaal dat de interpretatie van "Heart Of Gold" is, en hier en daar nog nummers waar meerdere instrumenten dan enkel Tori & Piano te horen zijn, stààn er, zoals ik trouwens al schreef, nu net wél nummers op waar het enkel Tori en de piano is... mét dus minimale begeleiding. En dat maakt nummers zoals "Raining Blood", "Real Men" en "Time" nu net zo prachtige....

Maar, natuurlijk over de zin en ozin van coveralbums kunnen we het nog lang hebben.. zoals ik al aangaf, sta ik eigenlijk altijd wel sceptisch tgo. het uitbrengen van een coveralbum, maar god, als het goéd gedaan is, ben ik méér dan gelukkig.
En dat brengt ons natuurlijk op het 'smaken en kleuren'-principe, en daarover valt zoals je weet niet te twisten, wat maakt dat jij dit maar niks vindt, en ik dit heel goed vind...

Groet

Geweldige recensie c-moon! Goed geschreven, goed onderbouwd; complimenten.

Zelf weet ik niet zo goed wat ik van dit album moet denken. Uit haar autobiografie weet ik dat ze dit album heeft uitgebracht omdat ze aan haar oude label contractueel verplicht was nog een album uit te brengen maar hen geen eigen 'meisjes' meer wilde geven. En dus koos ze voor een coveralbum.

Maar goed, als iemand covers op de juiste manier kan doen, dan is het Tori Amos wel. Dat bewijst de allermooiste cover ooit wel: Thank You van de EP Crucify.

Ook op dit album behandelt ze bijna elk origneel met respect en kiest ze niet voor de makkelijkste weg maar maakt ze een geheel eigen interpretatie van de originelen. Desondanks spreken toch maar drie nummers me aan. Strange Little Girl, Real Men en Rattlesnakes. Maaaaaaaar Rattlesnakes vind ik dan wel meteen een van de allermooiste songs die ze ooit gemaakt heeft. Dat ingetogene, dat stille, dat droevige.... brrrrrrr shivers down my spine!!!

Vandaag aangeschaft! Na lang zoeken heb ik de versie met de front-cover gevonden die ik wil, namelijk deze: http://www.thedent.com/jpgs/y2000/ranger.jpg

Ik ga deze cd nog maar eens goed beluisteren...

Een coverplaat van Tori... en meestal vind ik de covers hier erg geslaagd. Helaas zet ze ook een draak van een cover neer van één mijner favoriete nummers : John Lennon's Happiness is a Warm Gun wordt hier volledig de vernieling ingewerkt, helaas.

De andere covers vind ik dan weer stukken beter geslaagd.
De hoes bestond in enkele versies waar Tori telkens met een ander kapsel opstond, meen ik me te herinnerren. Ikzelf heb dit zoals ze hier wordt afgebeeld.

***1/2

Ik heb die met dat lange blond/rode haar (mijn type vrouw). Is er eigenlijk iemand zo gek geweest om ze allemaal te kopen (bij de Stones zou ik daar vast wel in trappen)?

Ik vind het een leuke cd, alhoewel het gedacht "covers" mij een beetje doet huiveren. Ze doet het met veel gevoel maar heb ze liever in haar "Original self".
3.5*

Een magnifiek concept- cq. coveralbum van Tori Amos. Het concept is dat het allemaal nummers zijn die over vrouwen gaan waarvan het origineel door mannen is gezongen. Wat de covers betreft; ik vind dat je alleen maar covers moet uitbrengen als die anders of beter zijn dan het origineel. In dit geval is dit bij bijna alle nummers het geval. Topplaat!

Qua productie is dit een van haar beste werken, het geluid is werkelijk fenomenaal. Raining Blood klinkt heerlijk macaber en New Age heeft een geweldige opbouw. Rattlesnakes klinkt als iets van Scarlet's Walk en heeft ook dat filmische roadtrip gevoel.

Principieel heb ik een broertje dood aan coveralbums maar omdat het Tori Amos is heb ik deze toch beluisterd. Hier staan zowel zeer geslaagde covers als erge miskleunen op.
Om te beginnen de miskleunen : "I'm Not in Love" van 10CC klinkt te bloedeloos en mist de nodige sfeer. Van "Happiness Is a Warm Gun" van the Beatles had ze ook moeten afblijven, dit kan in de verste verte niet tippen aan het origineel en dan nog bijna 10 minuten lang ... Maar het allerergste is de verkrachting van Neil Youngs "Heart of Gold", één van mijn lievelingsliedjes nota bene, hiervoor zou ik haar eigenhandig kunnen wurgen.
Zeer geslaagd vind ik "Rattlesnakes" (Lloyd Cole)", "Raining Blood" (Slayer) en vooral "Time" (Tom Waits) en "Real Men" (Joe Jackson) vooral vanwege de soberheid. De overige 5 zitten daartussen in, niet onaardig maar ik verkies meestal toch de originelen.

De platen hiervoor konden me redelijk bekoren, deze halfbakken coversplaat heb ik achteraf niet vaak meer gedraaid en om eerlijk te zijn... mijn interesse in dit soort zangeressen heeft er een flinke deuk door opgelopen, ik heb deze jongedame niet meer gevolgd, misschien ten onrechte, ik weet dat niet, maar dit was het laatste album waarvoor ze me nog als koper kon strikken, toen was de liefde duidelijk over. Ik bedoel de liefde voor haar platen.

Voor een coverplaat is dit toch zeker geen slecht album. Veel nummers zijn typisch Tori Amos.
Dus ik snap niet helemaal waardoor de interesse minder wordt.
Haar versie van Smells Like Teen Spirit ( die hier niet op staat), is ook de moeite waard.
Ik ben wel benieuwd naar een verdere verklaring.

@ deric; lees die bespreking van LucM maar, ik denk er precies hetzelfde over; enkele nummers worden letterlijk verkracht.
Haar versie van Smells Like Teen Spirit op piano is héérlijk en die had ik hierop verwacht, helaas ontbrak die hier.
Happiness is a Warm Gun is ronduit vreselijk om aan te horen, en de meeste covers vind ik echt redelijk zwak, sorry, dat is mijn perceptie dan maar. Slechts hier en daar klinkt ze ook echt als Tori Amos, ze probeert krampachtig als om het even wie behalve Tori te klinken, en tja, de verf pakt gewoon niet bij mij...

LucM vind een aantal nummers zeer geslaagd, en dat vind ik dus ook. Alleen vind ik Raining Blood minder sterk; bij mij in het rijtje hoort daarvoor Enjoy The Silence in de plaats.