Discipline. - Push & Profit (1994)

Ik raak er eigenlijk steeds meer van overtuigd dat dit het meesterwerk van Discipline is, in plaats van de befaamde opvolger. De algehele feel van het album is wat luchtiger, maar voor mij zeker niet zo op twee gedachten hinkend als mijn voorganger hierboven (zeer lang geleden) beweerde. Ik hoor vooral een album dat een beetje in de neoprogtraditie staat: een beetje klassieke symfo en een beetje punk/wave invloed.

Nu heeft Matthew Parmenter naar eigen zeggen Van Der Graaf Generator pas na dit album ontdekt. Dat klinkt wat merkwaardig, om niet te zeggen ongeloofwaardig. Of het zou zo moeten zijn dat hij in een betere wereld leeft waar VDGG regelmatig ongemerkt op de radio langskomt of zo... enfin, mijn eerdere opmerkingen ten spijt, kom je qua referenties toch wel bij de meer geijkte prognamen uit: naast de al gememoreerde VDGG ook Genesis, in mindere mate King Crimson en Yes en specifiek op het instrumentale Blueprint Pink Floyd. Discipline weet er een mooie, eigen jaren '90 draai aan te geven.