Joe Satriani - Shockwave Supernova (2015)

Heerlijk nieuw album van Joe! Op dit moment doet dit album mij meer dan zijn voorganger maar is nog niet zo briljant als het Black Swans and Wormhole Wizards album, maar dit is dan ook mijn favoriete Joe album.
Dit album heeft zeker nog de potentie om te groeien, maar mijn stem voor nu (na 2x beluisteren) is alvast een 4,5! De betere nummers voor mij zijn op dit moment:
Shockwave Supernova, On Peregrine Wings, A Phase I'm Going Through & If There Is No Heaven.

Een uitgebreidere recensie gaat zonder twijfel nog volgen!!

Tot en met zijn titelloze zesde album verslond ik de albums van Joe Satriani. En in die tijd bezocht ik zo'n beetje elk concert in ons land. Vanaf Engines Of Creation haakte ik af.

Toen ik deze LP voor een tientje bij mijn platenboer zag liggen kon ik de verleiding niet weerstaan om hem mee te nemen. Het is een goed weerzien met een oude vriend, waarbij na korte tijd duidelijk wordt dat hij ouder is geworden maar zijn streken nog niet verleerd is. En daar wringt de schoen een beetje. Want na een uurtje blijk je wel zo'n beetje bijgepraat en hem je niets nieuws te vertellen. Je komt erachter dat je toch een beetje uit elkaar gegroeid bent.

De opbouw van de meeste nummers op dit album gaat volgens eenzelfde formule. Een gitaarriff wordt ingezet, het hoofdthema wordt gespeeld, een variatie in een hogere octaaf en door naar het refrein. Ik hou nog steeds van zijn spel, maar als songwriter zou hij wat verrassender uit de hoek mogen komen.

Score: 68/100

Om maar met de deur in huis te vallen...... dit is een van de betere albums sinds het zeer puike Super Colossal uit 2006. Er zit weer meer "rock" in en is een stuk evenwichtiger dan zijn laatste werken. Edoch zijn dezelfde muzikanten erbij betrokken als op Unstoppable Momentum uit 2013. De enige tegenvallers zijn voor mij de zoete nummers Butterfly And Zebra en Star Race Across The Sky. Hoogtepunten zijn het oosters aandoende Cataclysmic en Goodbye Supernova wat een heel eigen (symfonisch) sfeertje kent.
Ook Satch himself schiet weer aardig uit de slof met zn af en toe fabelachtige soleer werk! Luister maar eens naar A Phase Im Going Through of het subtiele All Of My Life. De sound van Joe is uit duizenden herkenbaar, das zowel een zegen als een vloek want het kan ook heel voorspelbaar aanvoelen. Maar zolang de composities blijven boeien blijft het genieten blazen!