Robert Long - 'n Duivels Genoegen (2006)

Het is wel een echte Robert Long. Beetje maatschappiijkritiek, beetje sentiment. Maar over het algemeen vind ik hem iets te makkelijk en voor de hand liggend. Zowel tekst als muziek. Niet vernieuwend en veel open deuren intrappen.
Toch 3* omdat het gewoon een kwalitatief goed album van Robert Long is.

Een zeer akelig bericht :

Zanger Robert Long heeft nog maar zeer kort te leven. Dat heeft zijn manager, tevens man, maandag (vandaag) bekendgemaakt. Long is onlangs in een ziekenhuis opgenomen met een ernstige vorm van kanker.

De 63-jarige artiest zou komend seizoen de theaters ingaan met het Deep River Quartet. Volgens zijn manager wordt de show nu een hommage aan Robert Long.

Long moest begin januari ook al zijn geplande tournee 'n Duivels Genoegen afzeggen. Dit als gevolg van een hartinfarct in september 2005.

In het hoesje van dit album staat al dat Robert's gezondheid het niet toeliet om de geplande theatershow 'n Duivels Genoegen ten uitvoer te brengen. Long was nog herstellende van een hartinfarct.
Gelukkig was hij wel fit genoeg om, met zijn muzikanten, de 14 splinternieuwe liedjes uit die show op cd te zetten, samen met een nieuwe bewerking van een al bestaand nummer dat als bonustrack is toegevoegd. Aldus het boekje.

Hoe wrang dat opener Liedje voor als ik... al heel snel zo bewaarheid zou worden (ook Zo Erg gaat over de dood). Ik vind het een heel erg mooi liedje en deze krijgt door de tekst een wel extra sterke lading:

Dit is een liedje voor als ik er niet meer ben.

Voor als er afscheid van mijn resten wordt genomen Ik hoop tenminste dat de vrienden die ik ken
Ook inderdaad die laatste keer nog willen komen

En dat ik ook voldoende stof heb nagelaten Voor wat verhalen die je glimlachend vertelt En dat je toch met liefde over me kunt praten.

Al heb ik jullie soms dan ook teleurgesteld Dit is een liedje voor de aula na de dienst Voordat ik weggedragen word door de suppoosten En voor de koffie en de cake wordt opgediend Dit is bedoeld om wie er achterblijft te troosten.

Nou ja je mag natuurlijk best een traantje laten
Dat vind ik ergens ook wel weer een compliment
Maar niet te lang dan, want je weet dat zal niet baten
Wie overleden is die blijft dat tot het end
Dit is een liedje voor het feest dat achteraf pas
Wordt gevierd door alle vrienden en vriendinnen
Die nog wat aarde en wat bloemen op m’n graf
Hebben gestrooid en daarna kan het feest beginnen
Dus vul de glazen en bespreek m’n fouten


En denk na het drinken met vertedering en weemoed
En laat de geesten en lach dansen op tv
Een maf idee, jouw feest waaraan je zelf niet meedoet
Dit is een liedje voor wanneer ik ben vergaan
Voor als m’n grafsteen overwoekerd en verzakt is
Als er geen enkel kleinkindje meer zal staan
Omdat de laatste nabestaande te verzwakt is
Dit is een liedje dat uiteindelijk verstomt
Maar altijd zullen er weer nieuwe liedjes komen
Zoals er altijd ook weer nieuwe vreugde komt
En nieuwe liefde, nieuwe hoop en nieuwe troost
Ondanks tranen, ondanks dood en ondanks pijn
Is dit een liedje voor dat jullie er nog zijn
Ondanks de tranen ondanks dood en ondanks pijn
Dank jullie wel dat jullie m’n vrienden wilden zijn

Buiten dit indrukwekkende liedje weer de bekende afwisseling tussen grappige nummers met sterke teksten en mooie luisterliedjes. Ik blijf altijd wat moeite hebben met die afwisseling en het zorgt er voor dat ik Long goed vind, maar niet meer dan dat.
Ik ben het ook wel een beetje eens met platedraaier voor wat betreft het intrappen van open deuren. Hij voegt niet veel nieuws meer toe aan zijn oudere werk die nog steeds heel actueel is, maar anno nu minder mensen zal shockeren. Toen was de impact groter dan nu. Ik denk ook niet dat het mogelijk is om nog sterker dan toen voor de dag te komen, dus het valt hem ook niet echt aan te rekenen.
Blijft over: zijn laatste album wat gewoon weer aangenaam is om te beluisteren.

Heeft iemand de tekst van 'He, gezellig'?

Kwam dit album eens tegen op een platenbeurs in een 5 euro bak wat natuurlijk een foutje van de verkoper was; op marktplaats kan er soms aardig geboden worden op de latere albums van Robert Long. Liedje voor Als Ik... is naar mijn mening veruit het beste nummer. Het merendeel van de rest vind ik bij lange na niet tot zijn betere werk horen, op een enkel nummer na wat er nog enigszins uitspringt.

Robert Long als vanouds. In die zin niets nieuws onder de zon. Wat gevoelige liedjes over liefde. Schoppen tegen de nog altijd heilige huisjes en liedjes met een vette knipoog. Het zorgt evenwel voor een leuke combinatie, waarbij ik af en toe een grote glimlach op mijn gezicht krijg. Helaas is hij er niet meer, maar het was een duivels genoegen.