J.D. Souther - Tenderness (2015)

Heerlijk album, met de nodige jazz-invloeden, voor de late uurtjes. Dit album is trouwens pas 12 mei uitgekomen .

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: J.D. Souther - Tenderness - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

John David Souther draait als J.D. Souther al sinds het begin van de jaren 70 mee in de Amerikaanse en met name Californische muziekscene. J.D. Souther vormde samen met Glenn Frey de band Longbranch Pennywhistle en stond diezelfde Glenn Frey veelvuldig bij toen deze eenmaal stevig aan de weg timmerde met The Eagles. J.D. Souther maakte officieel nooit deel uit van The Eagles, maar stond geregeld met de band op het podium en schreef bovendien mee aan een aantal van de band’s grootste hits (Best Of My Love, Heartache Tonight en New Kid in Town).

Later zou J.D. Souther nog intensief samenwerken met Linda Rondstadt en vormde hij met Chris Hillman en Richie Furay een aantal jaren de ‘supergroep’ Souther-Hillman-Furay Band.

In de jaren 70 maakte J.D. Souther een drietal geweldige soloplaten, maar deze trokken helaas minder aandacht dan de platen van anderen waaraan J.D. Souther had bijgedragen. Na de jaren 70 was J.D. Souther vooral achter de schermen actief, maar in 2008 keerde de Amerikaanse muzikant terug met het verrassend sterke en zeer goed ontvangen If The World Was You.

Die plaat kreeg in 2011 een vervolg met A Natural History, waarop J.D. Souther zijn oude werk opnieuw uitvond, maar op nieuw werk werd tot voor kort al acht jaar gewacht. Het onlangs verschenen Tenderness (dat in Nederland vreemd genoeg als Dance Real Slow in de systemen staat) maakt aan dat wachten een eind en ik moet zeggen dat Tenderness het wachten waard was. Meer dan waard zelfs.

J.D. Souther werkt op Tenderness samen met topproducer Larry Klein (die onlangs ook nog schitterde op de nieuwe plaat van Melody Gardot) en een aantal zeer ervaren sessiemuzikanten, onder wie drummer Jay Bellerose, toetsenist Patrick Warren en trompettist Till Brönner. Een flink orkest maakt het af met flink wat strijkers.

Met Larry Klein achter de knoppen is een wat meer jazzy geluid bijna vanzelfsprekend en Tenderness vormt hierop geen uitzondering. J.D. Souther kiest op zijn nieuwe plaat voor veel jazz en voor muziek die raakt aan The Great American Songbook.

Het zijn genres die uitstekend passen bij de veelzijdige en nog altijd opvallend soepel klinkende stem van J.D. Souther, maar het zijn ook genres waarin de concurrentie moordend is. Het is opvallend hoe makkelijk J.D. Souther overeind blijft.

Dat is deels de verdienste van producer Larry Klein en de vele topmuzikanten die J.D. Souther bijstaan, maar uiteindelijk zijn de geweldige stem van J.D. Souther en zijn vermogen om tijdloze songs te schrijven doorslaggevend.

J.D. Souther beperkt zich overigens niet tot louter jazzy songs, maar haalt ook oude liefdes als de countryrock en singer-songwriter muziek uit de jaren 70 van stal, wat onder andere resulteert in een bijzonder fraai duet met zangeres Liz Wright en een aantal songs die raken aan de geweldige soloplaten die Don Henley ooit maakte.

Tenderness van J.D Souther is vanwege de jazzy klanken een uitstekende plaat voor de kleine uurtjes en de zondagochtend, maar het is ook een plaat die veel te goed is om slechts oppervlakkig te worden beluisterd op de achtergrond.

Tenderness is immers een plaat die er op alle fronten uitspringt. De instrumentatie en productie zijn prachtig, J.D. Souther zingt nog beter dan in zijn allerbeste dagen en Tenderness staat ook nog eens vol met songs van absolute wereldklasse. Echt een fantastische plaat. Erwin Zijleman

Mooi dat je hier een recensie over geschreven hebt, Erwin. Had ik zelf eigenlijk ook wel kunnen doen. Zijn stem is nog steeds erg mooi en zingt geweldig op dit album. Het is geen album wat de laatste trends volgt en dus niet interessant voor het gros van de gebruikers hier. Maar het is gewoon een tijdloze plaat. Mijn oorspronkelijke waardering is dan ook te laag, verhoogd naar 4,5, want dit is een van de mooiste platen van dit jaar. Volgens mij is dit ook wel een plaatje voor jou, Broem.

Een van mijn all time favorites, heb al zijn albums, zal zorgen dat deze ook snel in de cd lade ligt, verheug me er al op, kom er op terug!

Thanks voor de tip Lura. Voorganger Natural History is een prima album. Zal deze eens gaan luisteren.

Easy-listening, wel netjes gezongen, mooie arrangementen maar ik vind het wel heel gezapig eerlijk gezegd.

Zo eindelijk ontvangen, ik kan wel zeggen dat het een schitterende plaat is geworden, iets toegankelijker als If the world was you.

Prachtige jazz songs, met af en toe een klein vleugje country rock(Something in the dark ruikt aan de hoogtijdagen van de country rock)

Prachtige trompet partijen van Till Bronner, de piano partijen zijn van Patrick Warren en Chris Walters en spelen samen met de trompet in veel songs een hoofdrol.Het geheel is vakkundig aan elkaar gesmeed door Larry Klein, die ook nog de keyboards speelt.

John David verdient al jaren een groot publiek, maar hij maakt het zichzelf niet gemakkelijk door weer nadrukkelijk de jazzkant te zoeken, iets wat ik van harte toejuich.