Normaal - 40 Joar Høken (2015)

Ik ben er mee opgegroeid en het is mijn dialect., ja ik geef het toe, ik ben een Anhanger , (fan) van de boerenrockers. Daarom mijn commentaar op wat zeer waarschijnlijk het allerlaatste album van de heren zal zijn.

Als je zoals ik alle muziek van deze band kent dan weet je dat er hoge pieken maar ook zeer diepe dalen in het sterk variërende werk van Normaal te vinden zijn. Het vorige album ( Halve Soul, helemaal Hoken) is veel fans slecht bevallen. Dat geldt ook voor mij, hoewel ik de drang van Bennie Jolink om steeds te vernieuwen zeker respecteer, was dit album te veel van het goede ( lees nieuwe) Het had nergens meer enig raakvlak met de traditionele boeren rock, en dat trok het grootste deel van de fans niet.

Dit album is daarmee vergeleken een verademing. Dat komt vooral om dat er 29 liedjes op staan, verdeeld over 4 cd's, die nooit eerder zijn opgenomen of speciaal voor dit album zijn geschreven. De vele ''vernuftige onzin'' teksten, zoals Jolink het zelf omschrijft, zijn weer herkenbaar voor de luisteraar die het dialect begrijpt. Bovendien staan er voldoende nummers op het album die het vertrouwde hokers geluid laten horen, iets wat het beste valt te omschrijven als een mengeling van rock, blues, country en folk. Natuurlijk is er ook hier en daar wel wat minder geslaagde hoempa-pa te horen maar dat is eigenlijk wel een beetje gaan passen bij Normaal door de jaren heen.

Uiteraard heeft dit album voor de aanhangers (fans dus) een grote emotionele lading die niet te onderschatten valt. Het is immers de laatste! Dat geldt zeker ook voor mij.

De creativiteit van Jolink is wederom duidelijk herkenbaar. 4 cd's die uiteraard allemaal een eigen hoes hebben, ontworpen door Jolink, en een eigen thema, Rock and roll, Country, A capella, en de Band.

De huidige bezetting van de band is kwalitatief dik in orde en dat is dan ook te horen op dit album. Roel Spanjer, Jan Willem Tolkamp, Jan de Ligt en Timo Kelder zijn stuk voor stuk goede muzikanten aangevuld met het herkenbare geluid van Willem Terhorst en Ferdi Jolij zorgt dit voor een album dat muzikaal goed te noemen valt. De vocalen van Jolink worden wellicht iets minder, hij is 70 geweest maar hij kan steeds nog goed mee met de band.

IK geef maar liefst 4 sterren maar ik ben mij er van bewust dat de emotie daar een flinke rol in speelt. Het laatste album van een toch wel legendarische band die dialect pop op de kaart heeft gezet en de plattelanders in Nederland een stem heeft gegeven. Er zal best hier en daar een traantje worden gelaten door de stoere boeren die dit seizoen de laatste optredens van de band gaan bijwonen.

Ben het niet helemaal met rawshooter eens ik volg Normaal al vanaf het prille begin, en ik vind dit album wat tegenvallen. en dat is ook eigenlijk wel logisch, het zijn vrijwel wat oudere nummers die nooit eerder of in deze uitvoering op een album zijn verschenen, waarschijnlijk omdat ze nummers toen te slecht vonden om op een album te zetten.Verder mis ik het wat ruwe geluid van de band. het Country album en het Rock album zijn de beste twee albums. Met als "Die Olde Beatmuziek, als het beste nummer van deze 4 albums, Het A cappela album zal wel als humoristisch bedoeld zijn, maar ik kan er de humor niet van inzien, vind het erg flauw en vergezocht, "De band" is een afwisselend album maar toch in het geheel een tegenvallertje, Als dit echt het laatste album van Normaal is (wat ik betwijfel, (Ze stoppen voorlopig met toeren en doen in 2016 niets, en dan gaan ze het verder bekijken) Vind ik het een Normaal onwaardig album. Voor het Rock en Country album 4 sterren. voor a cappela 1 ster en voor de band 2 sterren . Gemiddeld dus 2.5 ster!

Normaal stopt dus wel! 19 December 2015, Jolink gaat wel door met zijn gelegenheidsbandje "De Pensionado`s", Terhorst en Jolij maken nog steeds deel uit van "Old N`Ijs"

Ben het niet helemaal met je eens Ilona wat betreft het a cappella gedeelte en de 4e cd De band. Gerstevelden heb ik altijd al een goed nummer gevonden en de a-cappella uitvoering is goed en herkenbaar op dit album. Verder is jeuk in 't gat duidelijk een nummer dat is geschreven door Ferdie Jolij en hij bewijst hiermee dat hij het nog steeds kan. In de 80er jaren vormde hij samen met Jolink al een ijzersterk schrijversduo. Het nummer Toevallig, waarin Jolij bezingt hoe het begon 40 jaar geleden en waar hij ook het afscheid bezingt (een keer dan kumt het einde een keer dan kumt het slot, ik goa d,r moar van uut dat het zo mot) is goed voor koude rillingen iedere keer als ik het hoor.

Het nummer Dan bunnen wi-j dr altied nog, is ouderwets goede boerenrock en dat geldt ook voor H.D.H.D gezongen door de drummer Timo Kelder die zich een prima muzikant toont net als Roel Spanjer die een originele bijdrage levert met Steenje in mien schoen gezongen met een zachte Brabantse G.

Verder gaf ik in mijn recensie al aan dat ik het vergelijk maak met het vorige album waar veel fans zoals jij en ik niets mee konden omdat het iets te veel vernieuwend was. En natuurlijk speelt emotie een rol omdat de band waarschijnlijk nooit meer live te bewonderen is na dit jaar. Ik blijf bij mijn conclusie dat mocht dit het laatste album zijn, dan ben ik de heren dankbaar dat ze hiermee eindigen en niet met het vorige flutalbum!