Foals - What Went Down (2015)

Tijdens het beluisteren van het album moet ik denken aan de discussie over de loudness war. Dikke en vooral volle productie...of is de kwaliteit niet zo best?

Het album is inderdaad een oceaan van geluid. Ik hoor ten opzichte van hun vorige albums ook meer synths en de drums lijken ook meer uit een machine te komen. Door de wat lange speelduur van de nummers, lijkt er ook meer diepgang in te zitten. Dit vind ik ook gelijk het meest positieve aan het album. Ze hebben het hitgevoelige van een nummer als ''My Number'' gelukkig niet doorgezet. Buiten dat vind ik hem nu al beter dan Holy Fire.

Wat vind ik Foals toch een ongelooflijk fijn bandje. Héél erg catchy op sommige momenten, en een heel erg vol en warm geluid op andere momenten, zou het bijna gezellig durven noemen Het is me altijd even wennen aan nieuwe nummers, door het karakteristieke stemgeluid van zanger yannis philippakis en het 'pingelende' gitaargeluid. Maar na enkele luisterbeurten ben ik er toch altijd weer gek van. Ik hoor een heleboel laagjes op dit album, en dit gaat er in als gesneden koek bij mij. Ik zet in op 4,0*

Ik heb Foals zien optreden in 2008 in The Bowery Ballroom - New York. Helemaal te gek, wat een energie. Ze stonden toen tegenover elkaar op het podium, drummer in het midden. Op dit nieuwe album worden de gitaren behoorlijk aangezet, komt zeker in menig jaarlijstje terecht.

Night Swimmers

Ik vind het hele album echt top. Er staat voor mij geen minder nummer op.

Het botert niet zo tussen mij en Foals. Net als op eerdere albums vind ik het wel OK maar het dringt niet echt door of zo. Het doet me aan allerlei andere acts denken in het wat meer bombastische spectrum van de (indie)rock. Beetje KoL, wat Editors en Muse, Elbow. Bands met stadionneigingen zeg maar. Maar zeker in dat deel van de markt moet je iets hebben waardoor je toch wat extra's kan brengen. Stem, bravoure, charme, hooks, weetikwat. En juist dat mist geloof ik hier. Ik hoor de kwaliteit wel (zeker productietechnisch) maar de songs veroveren hooguit mijn buitenste huidlagen, niet mijn hart.

Op een aantal nummers van dit album en van het vorige Holy Fire kan je zeggen dat er stadionneigingen zijn, maar in mijn ogen lijken die totaal niet op die van bands als KoL of Editors. Daarnaast is Foals totaal niet over de top of bombastisch als Muse is en ook niet zo melancholisch als Elbow. Ik snap de vergelijkingen daarom ook niet zo eerlijk gezegd. Daarnaast vind ik dit album zeker bravoure zitten, hoor alleen al de track What Went Down. En hooks bevat het album ook genoeg naar mijn mening.

Beste album van he jaar? Nee, maar een grote kans dat dit wel m'n favoriete album van het jaar is! Hij staat op repeat momenteel.

Ik vind er geen minder nummer tussen staan. Sterk begin met de opener what went down, die je het liefst gewoon met je volume open door de speakers wilt beuken en automatisch van gaat rond springen. Ik dan althans. Met Mountain at my gates direct 2 hoogtepunten voor mij momenteel. Maar ook nightswimmers is prachtig met het mooie rust momentje erna met London thunder. Dat zijn nu mijn 4 favorieten.

Jammer dat er eigenlijk geen 10 punt schaal gehanteerd wordt bij MuMe. Ik vind een 4 net te weinig, maar als ik hem een 4,5 geef kan ik geen onderscheid meer maken met bv een Carrie & Lowell die ik toch net even iets beter vind. Ik zou dat laatst genoemde album wel weer een 5 kunnen geven, maar daar komen maar een handjevol albums voor in aanmerking.

Fuck it, ik doe het gewoon, ik verhoogd What Went Down naar een 4,5!

How zeg, helemaal niet verwacht van deze band maar dit is echt goed spul!
Via het vorige album leren kennen, en dat was een "sympathieke worp". Dit is echter een heeel ander categorie... Had hem gedownload, maar de lp is ondertussen besteld...

Heerlijk album weer van Foals. Die komt hier binnenkort ook zeker in de kast te staan

Hier krijg ik geen genoeg van, wat een prachtig mooi album!

Verreweg het minste album van Foals. Ze hebben het te moeilijk voor zichzelf gemaakt. Geforceerd iets anders willen proberen. Missie mislukt. Ik denk dat dit dan ook Foals's minste album is. Misschien toch op LP bestellen in de hoop dat het een groeibriljantje is. Want Foals scoorde tot nu toe met elk album. Hopen dat dit over een tijdje beter door dringt.

De eerste vier nummers komen als een mokerslag binnen. Daarna neemt de kwaliteit steeds verder af. Iedere vergelijking met Coldplay wil ik het liefst vermijden, maar je komt ze vast ergens tegen op dit What Went Down.

Klopt eerste 4 zijn veel beter geworden na paar luisterbeurten. De rest blijft nog hangen en zijn zeer matig.

Coldplay.. really? Ik hoor hier nergens iets dat ook maar doet denken aan Coldplay. Die mogen hopen ooit nog een kwalitatief nummer te schrijven dat kan tippen aan een van deze 10.

Was trouwens net weer een geweldig concert in de Melkweg.

Grappig. Dit is het eerste Foals album dat ik juist van begin tot eind helemaal klasse vindt. Ze borduren voort op dezelfde sound van Holy Fire alleen klinkt het hier nog bevlogener en zelfverzekerder. Van Night Swimmers en Knife in the Ocean krijg ik maar geen genoeg. Zo goed.

Omdat er een paar rustige nummers op staan doet het weer aan Coldplay denken. Ik hoor het totaal niet. Vind dit een enorme stap voorwaarts ten opzichte van Holy Fire.

Niks missie mislukt!
Gewoon een fantastisch album met geen zwakke broeder ertussen.
Zelfs één van de rustigste nummers (London Thunder) klinkt als.......tja.... als muziek in de oren.

Het zijn allemaal rustige nummers. De felheid en de gedrevenheid van de eerste 3 platen is hier ver te zoeken. Te rustig. Holy Fire was al een andere inslag maar het past ze super. Lekker melodieus. Dit album heeft dat veel minder. Birch Tree is de enige parel op het album. Ennuh.. Coldplay hoor ik hier niet in!

What Went Down?, Mountain At My Gates?, Albatross?, Snake Oil?, Night Swimmers?, A Knife In The Ocean?. Dat noem ik allemaal geen rustige nummers, verre van zelfs. Vervolgens noem je Birch Tree een parel wat juist een iets rustiger nummer is ten opzichte van rest. De rest is iets rustiger misschien, maar wel geweldige nummers. Vergeleken met Holy Fire staan hier absoluut niet meer rustigere nummers.

1 rustig nummer is toch niet erg

Nee helemaal niet, een paar meer zelfs ook niet. Maar volgens mij kom jij met de kritiek dat het hele album te rustig is, toch? Vandaar mijn eerdere reactie.

Ja voor hun doen wel! Als je de andere 3 albums beluisterd merk je het vanzelf.

Total Life Forever is imo het meeste rustige album van de heren over de hele linie heen. Maakt het overigens niet minder goed.

Klopt. Laat ik het zo zeggen. De eerste drie albums hadden sterkere songs. 3 sterren is trouwens ook gewoon een voldoende.

Toegegeven, ik was wat te snel in mijn commentaar. Toch kan ik maar niet wennen aan de afnemende kwaliteit gedurende het album. Daarnaast is er een gigantisch verschil tussen bijvoorbeeld de titeltrack en een nummer als Give It All. Alles wat daarna komt wil net zo rauw en rock zijn als de opener, maar komt zwakker over. Alsof Foals hier een rockband speelt, terwijl het dat eigenlijk niet is. Zo klinkt het voor mijn gevoel.

Het klopt dat alles wat na What Went Down komt niet zo rauw en hard is als dat nummer. Snake Oil komt er nog het dichts in de buurt. Ik vind het echter alles behalve gespeeld klinken, Foals heeft nou eenmaal dat rauwe harde randje wat je live nog beter merkt. Sowieso brengt Foals redelijk wat stijl bij elkaar in hun sound. Give It All vind ik trouwens het 'minste' nummer van de plaat.

Mijn eerste echte kennismaking met Foals was de single "What Went Down" wat bij mij insloeg als een bom en mij nieuwsgierig maakte naar het nieuwe album.
Nu ik die een paar keer gedraaid heb valt hij mij tegen. Het is zeker niet slecht en de zangstem is mooi maar ik word helemaal gek van die zenuwachtige afrikaanse drumroffels in zowat elke song.
Zogauw dit niet in een nummer zit is het gelijk goed (London Thunder, A Knife In The Ocean(!).
Ook op de vorige cd's blijkt het tromgeroffel veel aanwezig te zijn helaas. Dan maar de beste nummers eruit halen en op mijn iPod zetten. Deze cd komt er zeker niet in zijn geheel op helaas.

Foals doet het weer leuk, maar echt spannend wordt het nooit. Beetje Bastille-niveau imo. 1 of 2 leuke nummertjes, maar de rest is te inwisselbaar voor vele tientallen bandjes van vandaag de dag.

De megagladde en perfecte productie speelt hierbij ook een rol. Alles blijft precies binnen de lijntjes, zelfs de uithalen (bijv. eind van Mountain At My Gates) zijn weinig opwindend. Alsof ze hopen dat elk nummer airplay gaat krijgen. Snake Oil heeft als enige nummer wel ballen, maar het is in de basis te zwak om onthouden te worden.