McDonald and Giles - McDonald and Giles (1971)

Geniaal album van de twee genieën achter 't oude King Crimson.

Dit album, uit 1971 heeft een geweldig unieke en vernieuwende sound. Het is ook een blauwdruk voor Pink Floyd's Dark Side Of The Moon (dat 2 jaar later zou verschijnen). Serieus: het heeft exact die sound. Heel merkwaardig eigenlijk.

Dit album mis ik nog in mijn collectie. Ik heb bij bol.com wel wat samples ervan gehoord. Doet mij ook wel aan The Move denken.
Ik ben ook nog op zoek naar 'The cheerful insanity of Giles Giles and Fripp' van 'Giles Giles and Fripp.

Als ik me niet vergis is dit album recentelijk heruitgebracht door http://www.eclecticdiscs.com/.

Dit album hoort naar mijn mening thuis in het rijtje progrock klassiekers samen met bv. In The Court Of The Crimson King. Wel minder zwaar, meer transparant en jazzy. Inderdaa heruitgebracht en voor een spotprijs. Mooi album.

Ian McDonald verliet KC, te anarchistisch naar zijn mening.
Later verliet hij Foreigner omdat hij deze band te hiërarchisch vond...

Gôh, wat interessant om te weten,... Heb je ook nog iets over de muziek op dit album te melden? Daar is deze site namelijk voor bedoeld.

@ kistenkuif

Onzin, dit is vermeldenswaard. Of het jou aanstaat zal me worst wezen.

Andere poging: wat wil je met deze opmerkingen over McDonald zeggen als muzikant? Vindt je hem te braaf voor KC en te onaangepast voor Foreigner? Baal je van hem of bevalt dit album je gewoon niet?

Leuk geprobeerd, zal het je anders zeggen, met alle respect: deze site bepaalt wat men niet mag schrijven, dat zijn de regels en daar conformeer ik me aan, maar ik alleen bepaal wat ik WEL schrijf. Het zijn mijn woorden.

Tsja, het interesseert me stukken meer wat users vinden van een bepaald album, dan enkel wat leuke feiten die men vaak ook van wiki of de pagina van de artiest zelf kan halen. Ben eigenlijk als KC-fan wel benieuwd naar dit album.

Die "leuke feiten" komen niet vanzelf op internet.

Wellicht, maar het voegt totaal niks toe aan de discussie over dit album.

Dan wacht ik met smart op jouw bijdrage.
Hoewel..

Zelden zo'n weinig constructieve bijdragen gezien bij een album. Jammer...

McDonald en drummer Giles verlieten na In The Court of... superband King Crimson om een naar henzelf genoemd project te beginnen. Het heeft 1 behoorlijk goed album opgeleverd dat erg in het verlengde ligt van de eerste 2 KC albums, alleen iets lichtvoetiger, waardoor ik ook vaak aan de Canterbury Scene (Caravan, Hatfield and the North, Gong) moet denken. Ook denk ik af en toe Traffic voorbij te horen komen, maar dat zal wel aan de bijdrage van Steve Winwood liggen.

De 3 lange nummers Suit, Tomorrow's People en Birdman zijn fantastisch, de 2 korte nummers zou ik als iets minder (want niet echt spannende progressieve rocknummers) willen kwalificeren, hoewel Flight of the Ibis me aan KC's Cadence and Cascade doet denken. Het geheel verdient echter alle lof, een must have voor liefhebbers van de vroege KC en Canterbury Scene!! Ik verhoog mijn aanvankelijke score met 0,5.

Die 2 op de cover zijn overigens niet McDonald and Giles. Misschien een van de heren met z'n vriendin? Geen idee...

Prima dat je terechte bezwaar wordt verholpen door je eigen genuanceerde reactie. Ik kan me in ieder geval goed vinden in je mening over dit fijne album.

Euh, zover ik weet is de man die we hier zien Michael Giles. Hij lijkt sprekend op andere fotos van hem uit die tijd.

Klopt. En als je het zeer informatieve hoesboekje openklapt dan staat Ian McDonald gewoon naast hem met ook een knappe vriendin aan zijn zijde.

Heerlijk prog album is dit toch!! Michael Giles was echt wel een heel fijne drummer hoor. Superstrak, zeer gevarieerd, vol complexe tempowisselingen, zoals dat hoort in de betere progrock, maar altijd met een jazzy feel in zijn slag. Luister maar eens naar deze Suite in C of Tomorrow's People, geweldig drumwerk. Zijn bijdragen op dit album trekken voortdurend mijn aandacht, zonder de rest van de muzikanten tekort te willen doen. Een prominente plaats is bijvoorbeeld ook weggelegd voor verschillende blazers, van fluiten tot trompetten. Erg mooi. Jammer dat deze 'band' er alweer zo snel mee is opgehouden. Geen succes? Dit smaakt namelijk naar meer! Ik verhoog maar weer eens met een halfje.

Bizar eigenlijk: meer dan 600 stemmen op KC's In The Court Of....en maar 10 stemmen op dit album dat ik minstens gelijkwaardig vind aan ITCOTCK. Waarom zo weinig belangstelling voor dit mooie kleinood?

Natuurlijk ken ik dit album, Kistenkuif. Maar ik ben nogal lui aangelegd met stemmen.
Bij deze aan mijn stemplicht voldaan

Op dit moment ben ik het album aan het herbeluisteren. Het was me in het verleden, eerlijk gezegd, nooit zo goed opgevallen dat fantastische drumwerk . Maar je hebt helemaal gelijk, Tony.

Terecht, deze lof voor Giles. Zijn drumwerk lijkt bovendien allemaal zeer intuitief binnen de composities te zijn ontstaan. Bruford bleek later in KC qua stijl en sound eigenlijk wel verwant met Giles maar ik vind de laatste op dit album hoewel strak toch speelser en minder mathematisch drummen dan zijn opvolger.

Dit album heb ik pas enkele maanden geleden leren kennen. Niet alleen is Michael Giles een schitterende drummer, ik geniet ook erg van het basspel van Peter Giles. De zang is eveneens prachtig, alsmede de gehele sfeer van het album, wat toegankelijker dan King Crimson. Voor mij een album om nog heel vaak te beluisteren. Dat ik het nog niet kende, ligt onder meer aan het feit dat ik in de jaren 70 nauwelijks naar popmuziek luisterde. Ik had zelfs geen radio, en luisterde vrijwel uitsluitend naar klassieke muziek. Toen ik (waarschijnlijk in 1979) een plaat hoorde van Graham Parker, ben ik weer naar popmuziek gaan luisteren, en is het verzamelen pas goed begonnen. Mijn achterstand is al met al nog steeds niet ingelopen. Ik moet bijvoorbeeld nog diverse KC albums beluisteren.

Ik vind wel dat jullie een tikkeltje aan de hoge kant gaan zitten met jullie beoordelingen. Je kan op zich wel horen dat McDonald en Giles hun ei niet helemaal kwijt konden in King Crimson. Dit klink jazzier, Britser en luchtiger. Dat luchtige karakter, of het nou poppy of kluchtig bedoeld is, vind ik nou net datgene dat afbreuk doet aan de muziek. Dat scheelt dan net dat halfje voor 4,5*.

Stel dat ze dit met KC hadden uitgewerkt. Had een waar meesterwerk kunnen worden.

Maar shit, wat zit Giles hier héérlijk te drummen. Veel beter dan op In the Court of the Crimson King. Het is toch alweer lang geleden dat ik een album volledig naar de drums heb kunnen luisteren (laatste keer was waarschijnlijk Future Days van Can).

Tja, Michael Giles drumt natuurlijk nog gewoon mee op de 2e van KC en als je dan naar In The Wake of Poseidon luistert, snap je niet dat de heren hun ei niet kwijt konden in KC, want dat album gaat juist al dezelfde jazzy kant op als dit album. Zal wel meer met animositeit binnen de band (Fripp heeft nogal wat collega's versleten in KC tenslotte) te maken hebben gehad dan met muzikale richting.

Ik vind dit overigens niet veel luchtiger dan KC. Mijn 4,5 sterren in ieder geval dik en dik waard.

Waarom vind je dat, Stijn? Te snel een oordeel door ons geveld? Dit album heb ik gekocht toen het uitkwam. Dat was nog in het tijdperk van die prachtige klaphoezen, maar dat terzijde.
Waarom zou het door KC een meesterwerk geworden zijn? Ik ben een enorm fan van KC, maar bij Robert Fripp, was het niet zo lichtvoetig gebleven. En dat wat meer lichtvoetige hoort bij dit album, vind ik dan, hè. Trouwens het is toch al een meesterwerk.

Hebben jullie enig idee wie wat zingt? Zowel Giles als McDonald staan als vocalist op de hoes. Je kunt veel zeggen over de meerwaarde van KC enerzijds of de vrijheid die ze hier krijgen. De stem van Greg Lake is moeilijk te evenaren. Neemt niet weg dat dit inderdaad een heerlijk album is.

Ik luisterde ook geen radio (nog steeds niet) en luisterde ook naar klassieke muziek, maar toch vooral naar populaire muziek. Het bijt elkaar niet klassiek en populair. Je hebt volgens mij nog een hoop in te halen, Heartofsoul.

Mooi dat steeds meer mensen dit album gaan ontdekken. Kistenkuif kan tevreden zijn.

Ik weet niet of je op mij doelt, maar ik ken het al zo'n 15 jaar.
Ik kwam het weer tegen in de Updates... Vandaar even een reactie. Album blijft vrij onopgemerkt - net als de G, G, & F albums.